Η κρίση στην Ελλάδα, όπως αναγνωρίζεται από όλους τους σοβαρούς οικονομολόγους σ’ όλο τον κόσμο δεν είναι οικονομική, είναι πρωτίστως πολιτική, δεν έχει καμιά σχέση με την κρίση της Ισπανίας, της Κύπρου, αλλά και της Ιρλανδίας. Εδώ απλά βρήκαν τους πιο πρόθυμους πολιτικούς, που έχοντας εξασφαλίσει μια πελατειακή σχέση, με ένα μέρος του λαού, νόμιζαν ότι θα έβγαιναν αλώβητοι από μια τέτοια κοσμοχαλασιά.
Με τέτοιο πολιτικό προσωπικό μαγείρεψαν το χρέος να φαίνεται μεγαλύτερο, για να δικαιολογήσουν την επιβολή αυστηρότερων μέτρων και να μπορούν να ισοπεδώσουν τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού, να διαλύσουν τον δημόσιο τομέα, που παρά του ότι μας είπαν ψέματα ότι ήταν μεγάλος, στην ουσία ήταν αναποτελεσματικός, γιατί οι διορισμοί δεν γίνονταν αξιοκρατικά, αλλά με βάση τις ψήφους που κουβαλούσε κάθε υποψήφιος για διορισμό.
Να διαλύσουν την παιδεία, την υγεία, να ψαλιδίσουν την εθνική μας κυριαρχία, να κάνουν την χώρα πρώτη στην ανεργία, στις αυτοκτονίες, στις ψυχοπάθειες στην Ευρώπη. Να κάνουν τον Έλληνα τρωγλοδύτη και επαίτη για το φαγητό του.
Τρία χρόνια όμως αφήνουν την φοροδιαφυγή να θεριεύει, και δεν έχει συλληφθεί κανένας φοροφυγάς, αλλά έχουν όμως πετσοκόψει τους μισθούς και τις συντάξεις, έχουν διαλύσει τον δημόσιο τομέα, κλείνουν σχολειά και νοσοκομεία, ξεπουλούν τσάμπα τον δημόσιο πλούτο και απογυμνώνουν την χώρα από έσοδα και την περιουσία της, για να φανούν συνεπείς στους εργοδότες τους, που θέλουν ντε και καλά να μας “σώσουν” προχθές μάλιστα ακούστηκε και το παράδοξο, από τον υπουργό υγείας της Γερμανίας ότι πολυ-καπνίζομε και θα πρέπει να το κόψουμε για να μην επιβαρύνουμε τα ταμεία και πέσουν έξω· αφού τα λεηλάτησαν με διάφορα κουρέματα, δομημένα και άλλα τερτίπια τους έπιασε τώρα ο πόνος.
Ακόμη και μετά την παραδοχή του ΔΝΤ ότι το ακολουθούμενο μείγμα ήταν λάθος άρα και η κατάντια που έφθασε η χώρα εν πολλοίς οφείλεται σ’ αυτό, με την σύμφωνη γνώμη βέβαια και του ντόπιου πολιτικού κόσμου, που με πειθαναγκασμούς, εκβιασμούς, προσβολές του λαού, έκθεση της χώρας, κάνοντας την το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και του κόσμου. Παρόλο που άλλες πολιτικές δυνάμεις τα είχαν προβλέψει, αλλά χλευάστηκαν, λοιδορήθηκαν και οι θέσεις αποσιωπήθηκαν και στρεβλώθηκαν, από τα διαπλεκόμενα Μ.Μ.Ε. που σε διατεταγμένη υπηρεσία, βομβαρδίζουν τον λαό με ειδήσεις χαλκευμένες κάνοντας το άσπρο μαύρο.
Δεν τόλμησε κανείς ν’ απαιτήσει κάποια άλλη μεταχείριση για την χώρα, ένα άλλο πρόγραμμα για αυτή την κατάντια μία συγνώμη για την ηθική ζημιά που προξένησαν βρε αδερφέ. Τώρα ακόμη και η Αμερική παραπέμπει την Goldman sacks για στοιχεία χαλκευμένα για να προσποριστεί κέρδη, εμείς θα τολμήσομε να κάνομε κάτι αντίστοιχο ή της χρωστούμε για τις διευκολύνσεις για το μαγείρεμα που μας έκανε για την είσοδό μας στο ευρώ; Ζούμε σε μια εικονικά ευτυχισμένη χώρα, που έχομε αφήσει σχεδόν πίσω τα δύσκολα, με την ανάπτυξη να είναι στο φόρτε της, με την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η βουλή έγινε ένας χώρος για να προωθεί στην προεδρία της δημοκρατίας πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, δηλ. αυτοκαταργήθηκε. Εμείς όμως καλούμαστε να επιβιώσουμε σε έλλειψη μηδενικής ισορροπίας, μεταξύ της αύξησης φόρων και της επιβολής δυσβάστακτων χαρατσιών, της αύξησης των τιμών στο ράφι των S/M και παράλληλα της μείωσης των μισθών, των συντάξεων και την αύξηση της ανεργίας από την άλλη, άλλη μια παγκόσμια πρωτιά.
Ο πρωθυπουργός σπάνια πατάει στην βουλή και το κάνει μόνο όταν έχει κάτι ευχάριστο να πει ή να μας δουλέψει. Έχουν ένα παράξενο αυταρχισμό και μια αδιαλλαξία, και την δείχνουν όπου ακριβώς τους παίρνει, για να κτίσουν το προφίλ σοβαρού και με πυγμή ηγέτη, αφού δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δείξουν αυτή την τόλμη, εκεί που πρέπει δηλαδή στις διαπραγματεύσεις με τις άλλες χώρες, στην διεκδίκηση του γερμανικού χρέους, ας πούμε, και τόσα άλλα. Ακόμη άλλο δείγμα αδιαλλαξίας πριν καλά-καλά τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις στις διάφορες απεργίες τους πετάνε και μια επιστράτευση να έχουνε να πορεύονται.
Εάν εμείς ως λαός, θέλουμε και επιδιώκουμε να απαλλαγούμε από αυτή την κακομοιριά, θα πρέπει να αγωνιστούμε συντεταγμένα, μεθοδικά και με πρόγραμμα για να γλιτώσομε από αυτή την κοσμοχαλασιά. Δεν αρκεί να κάνομε το καθήκον μας, μόνο κατά την διάρκεια των εκλογών, αλλά να παίρνουμε θέση συνεχώς, από τις κινητοποιήσεις μέχρι το παράδειγμα της προσωπικής στάσης ζωής.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έλεγαν ότι οι κατακτήσεις ενός λαού εφαρμόζονται μόνον εφ’ όσον επαγρυπνά για αυτές και έχει την ικανότητα να τις υπερασπιστεί με αγώνες και να μην τις θεωρεί δεδομένες, αλλά και το δικό μας Σύνταγμα λέει ότι η εφαρμογή του και η υπεράσπισή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, δηλαδή στην ικανότητά τους να υπερασπίζονται τις κατακτήσεις που τους εξασφαλίζει το Σύνταγμά τους.
* O Γιάννης Πατεράκης είναι συνταξιούχος τυπογράφος
