Με συμπληρωμένα πλέον τα 2/3 του πρωταθλήματος μπορούμε να πούμε μετά και τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής ότι ο ΟΦΗ κρατάει στην αγκαλιά του τον στόχο της(άνετης) παραμονής στην μεγάλη κατηγορία.

Η νίκη επί της Κέρκυρας τον έστειλε στους 26 βαθμούς και αυτό που χρειάζεται από δω και πέρα να κάνει είναι μια καλή διαχείριση έτσι ώστε να πάρει τους βαθμούς που απαιτούνται και να πλασαριστεί σε μια όσο το δυνατόν καλύτερη θέση. Αυτό στο οποίο αξίζει να σταθούμε είναι ότι φέτος σε αντίθεση με την περσινή σεζόν η παραμονή δείχνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό να βασίζεται στην έδρα.

Ήδη ο ΟΦΗ έχει σημειώσει έξι νίκες στην έδρα του, όσες δηλαδή είχε πέρυσι σε όλο το πρωτάθλημα στο Γεντί Κουλέ. Το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι η συνέπεια που δείχνει στα παιχνίδια που έχει στο Ηράκλειο, αφού για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια πετυχαίνει τέσσερις σερί νίκες και μάλιστα όλες σε κρίσιμα ματς με αντιπάλους που καιγόντουσαν για βαθμούς. Αυτό δεν το είχε τα προηγούμενα χρόνια και είναι και το πιο σημαντικό κέρδος αφού ο ΟΦΗ έχει ανάγκη να κάνει ξανά το γήπεδο του το απόρθητο κάστρο που υπήρξε πριν από μερικές δεκαετίες. Δεν χρειάζεται να πούμε τι θα γινόταν αν δεν αξιοποιούσε την έδρα του, ειδικά φέτος, που μακριά από αυτή δείχνει να είναι εξαιρετικά ευάλωτος. Αν υπολογίσουμε όμως ότι εκτός έδρας έχει συγκεντρώσει μόλις 4 βαθμούς από τους 26 που έχει συνολικά το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι χωρίς την έδρα του ο ΟΦΗ θα ήταν ήδη με το ενάμιση πόδι στην Β` Εθνική.

Το θετικό για τον ΟΦΗ είναι ότι ξαναβρίσκει σιγά –σιγά την δυναμική της έδρας κι όχι μόνο κερδίζει αλλά το κάνει και επιβλητικά. Οι περισσότερες νίκες και κυρίως οι τρεις τελευταίες σημειώθηκαν πολύ πιο εύκολα απ` ότι αναμενόταν και αυτό οφείλεται στην καλή απόδοση που είχε το κρητικό συγκρότημα. Αυτό δεν είναι άσχετο με την παρουσία του Γιάννη Πετράκη στον πάγκο, με τον οποίο έχει τρία στα τρία στο Γεντί Κουλέ καθώς πλέον ο ΟΦΗ παίζει στην έδρα του ποδόσφαιρο κυριαρχίας. Σε άλλες εποχές, ακόμα και πέρυσι τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια για τον ΟΦΗ ήταν αυτά στην έδρα του και με αντιπάλους όπως τον Άρη, τον Πανιώνιο και την Κέρκυρα. Φέτος κατάφερε σε αυτά να πετύχει το απόλυτο παίρνοντας 9 βαθμούς κι ενώ πέρυσι σε αυτά τα τρία ματς το κέρδος ήταν μόλις ένας βαθμός(!!!). Κάπως έτσι το πάλαι ποτέ «Κάστρο» έγινε ξέφραγο αμπέλι και κάθε αντίπαλος που ερχόταν στο Ηράκλειο μπορούσε να ονειρεύεται νίκη.

Οι σερί νίκες και η καλή πορεία στο Ηράκλειο δεν σημαίνουν ότι η έδρα έγινε ξανά φόβητρο. Η παράδοση χτίζεται βήμα-βήμα και αυτό που απαιτείται είναι συνέπεια και σταθερότητα. Ωστόσο το σημαντικό είναι ότι γίνεται μια προσπάθεια να ανακτηθεί η χαμένη παλιά αίγλη αυτή που έδωσε και το χαρακτηρισμό «Γεντί Κουλέ» στο γήπεδο του ΟΦΗ. Να γίνει ,δηλαδή, «φυλακή» απʼ την οποία δεν θα μπορεί να «αποδράσει» καμιά ομάδα. Κι αν γίνει αυτό δεν θα μιλάμε απλώς για παραμονή…

Νίκος Μαρκάκης