
Έλεγχος της αφισορρύπανσης
Σε ό,τι αφορά όμως την ηθική τάξη των πραγμάτων, η παρέμβασή του Δήμου Ηρακλείου “θα μπορούσε να γίνει ως προς : α) τις διαφημιστικές πινακίδες και τα τεράστια πανό που αναρτώνται έξω από κάθε τέτοιο κατάστημα σαν προκάλυμμα προστασίας και νομιμότητας της επιχείρησης και β) ως προς τα φυλλάδια που διανέμονται στην πόλη προκαλώντας ρύπανση όμοια με εκείνη που πολλές φορές έχει τιμωρήσει ο Δήμος Ηρακλείου σε ανάλογες περιπτώσεις.
Μια τέτοια παρέμβαση από τον Δήμο Ηρακλείου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ειδική καθώς οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν ανήκουν στην κατηγορία του υγιούς εμπορίου ούτε θα φέρουν ανάπτυξη στην πόλη. Αντίθετα «παγιδεύουν» ψυχολογικά τους πολίτες με τις τεράστιες αφίσες που αναρτούν διαφημίζοντας ανεξέλεγκτα την ψευδαίσθηση ότι αν κάποιος ξεπουλήσει τον χρυσό που κατέχει ή άλλα τιμαλφή θα ξεπεράσει τα όποια του προβλήματα.
Στην πραγματικότητα οι πολίτες καθίστανται φτωχότεροι οικονομικά αλλά και συναισθηματικά λεηλατημένοι. Είναι γνωστό εξάλλου ότι ο συμβολισμός τέτοιων αντικειμένων έχει πολλές φορές μεγαλύτερη αξία από την εμπορική και το ξεπούλημά τους προκαλεί τα ίδια συναισθήματα με έναν αποχωρισμό που ίσως επαναλαμβάνεται αν πρόκειται πια για οικογενειακά κειμήλια και κληροδοτήματα από ανθρώπους που έχουν αποβιώσει.
Ο περιορισμός της ανεξέλεγκτης δημόσιας προβολής τέτοιων επιχειρήσεων με αφίσες, ταμπέλες και φυλλάδια θα πρέπει να γίνει με ειδική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου που θα προβλέπει ειδικά μέτρα για τις ειδικές περιστάσεις που συντρέχουν. Αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων δεν μπορεί να υπάρξει με την εφαρμογή του υπάρχοντος κανονισμού του Δήμου Ηρακλείου καθώς αυτός συντάχθηκε και ψηφίστηκε για την αντιμετώπιση τυχόν παρεκτροπών εντός υγιούς περιβάλλοντος. Επιπλέον θα ήταν άδικο για τον παραδοσιακό εμπορικό κόσμο που πασχίζει να κρατηθεί ζωντανός να αντιμετωπίζεται το ίδιο με εκείνους που ασκούν τέτοιου είδους καιροσκοπικά επαγγέλματα”.

