Σε ενάμιση χρόνο από σήμερα, θα συμπληρωθεί μια δεκαετία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας που άφησαν “κληρονομιά” στην πρωτεύουσα και όχι μόνο, μια σειρά από άψογες αθλητικές εγκαταστάσεις οι οποίες στοίχισαν φυσικά πάρα πολλά χρήματα.

Δυστυχώς, 9 χρόνια μετά, οι περισσότερες από αυτές έχουν αφεθεί στην τύχη τους και η αιτία δεν είναι βέβαια μόνο η κρίση που έχει πλήξει την χώρα μας την τελευταία τριετία. Η αδιαφορία, η ανοργανωσιά και τα μικροσυμφέροντα οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση που είναι πλέον δύσκολο να ανατραπεί. Μια από τις ελάχιστες εξαιρέσεις και ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα είναι αναμφίβολα το Παγκρήτιο Στάδιο, που αν και η αξιοποίησή του πέρασε από 40 κύματα (το ίδιο ίσχυσε και για την κατασκευή του άλλωστε), σήμερα έχουν την ευκαιρία να το χαίρονται οι Ηρακλειώτες κάθε ηλικίας. Η μετα - ολυμπιακή αξιοποίηση αυτής της θαυμάσιας αθλητικής υποδομής, δεν έμεινε στα λόγια αλλά έγινε πράξη, χάρη σαφώς σιτς πρωτοβουλίες της τοπικής αυτοδιοίκησης που πάλεψε, επέμεινε και τελικώς δικαιώθηκε, αναλαμβάνοντας πριν από 4 περίπου χρόνια την πλήρη διαχείριση της.

Ο Δήμος Ηρακλείου, μέχρι και το 2006, δεν είχε στην αρμοδιότητα του καμία αθλητική υποδομή, εκτός κάποιων υπαιθρίων αθλητικών εγκαταστάσεων. Ο δημοτικός αθλητισμός και αθλητισμός για όλους υλοποιούνταν σε συνεργασία με την ΓΓΑ, ή με ίδιους πόρους σε σχολικές αίθουσες, ΕΑΚ, ιδιωτικούς χώρους, αίθουσες πολιτιστικών συλλόγων, υπαίθριους δημοτικούς χώρους.

Στην πλειονότητά τους, οι χώροι αυτοί δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές άθλησης, δεν είχαν αθλητικό εξοπλισμό και δεν πληρούσαν τους κανόντες υγιεινής και ασφάλειας, με αποτέλεσμα το πρόγραμμα δημοτικής άθλησης να μαραζώνει χωρίς προοπτικές ανάπτυξης.



Η εικόνα αυτή άλλαξε άρδην από τη στιγμή που ο φορέας διαχείρισης του Παγκρητίου Σταδίου, η Ανάπτυξη Αθλητισμού Ηρακλείου ΑΕ ΟΤΑ εφάρμοσε πλήρως το πλάνο της βλέποντας μέρα με τη μέρα τους κόπους της να αποδίδουν καρπούς.

Εκφράστηκε από πολλούς η αμφιβολία όταν ο δήμος έπαιρνε το Στάδιο, το κατά πόσο θα μπορούσε να σηκώσει το βάρος της συντήρησής του, με δεδομένη την ασυνέπεια της Πολιτείας. Αρκεί να αναφέρουμε ότι ακόμα και σήμερα το κράτος οφείλει σχεδόν 3 εκ. ευρώ (για εξοπλισμό, οικονομική εισφορά και διάφορες εκδηλώσεις), ποσό το οποίο φυσικά διεκδικεί με κάθε νόμιμο μέσο η ΑΑΗ ΑΕ ΟΤΑ.

Παρά λοιπόν το σημαντικό χάντικαπ που είχε να καλύψει, η εταιρεία του Δήμου Ηρακλείου κατόρθωσε να προχωρήσει:

- Στην αξιοποίηση του λιγοστού εξοπλισμού του σταδίου.

- Στην διεκδίκηση και παραλαβή νέου εξοπλισμού από το υλικό του “Αθήνα 2004” (αθλητικού και ξενοδοχειακού).

- Στην προμήθεια νέου εξειδικευμένου αθλητικού εξοπλισμού.

- Στην λειτουργία των αθλητικών υποδομών με ιδίους πόρους.

-Στην ανάπτυξη νέων αθλητικών υποδομών εντός της εγκατάστασης και για αθλήματα που δεν προβλέπονταν στον αρχικό σχεδιασμό (ξιφασκία, καράτε, kickboxing, σχολή χορού, ρυθμικής κ.λπ.).

-Στην λειτουργία αθλητικών δραστηριοτήτων που θα χρηματοδοτούσαν το στάδιο.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών των θετικών ενεργειών, ήταν να κλείσει το 2012 με μειωμένο κατά 50% το κόστος συντήρησης συγκριτικά με το ποσό που πλήρωνε το κράτος σε εργολάβους κ.λπ. Ουσιαστικά το 75% των 845.000 ευρώ που απαιτήθηκαν το 2012 για τη συντήρηση-λειτουργία του Σταδίου, καλύφθηκε από τις συνδρομές των χρηστών του, το 23% από πόρους του Δήμου Ηρακλείου και μόλις το 2% από χορηγούς.

Το οικονομικό αυτό πρόγραμμα λειτουργίας σε καμία περίπτωση δεν υποβάθμισε το επίπεδο παροχής υπηρεσιών του Σταδίου, τόσο στους αθλητές που φιλοξενεί όσο και στους απλούς πολίτες κάθε ηλικιακής ομάδας που αθλούνται σε αυτό. Η πλήρης αξιοποίηση των αθλητικών υποδομών καθώς και η λειτουργία του Δημοτικού Γυμναστηρίου αναβάθμισαν πλήρως το “στολίδι” της Κρήτης που έχει γίνει παράδειγμα προς μίμηση σε όλη τη χώρα.

Οι χρήστες του Σταδίου, με τα πολύ ελκυστικά “πακέτα” συνδρομής συμβάλλουν αποφασιστικά στη βιωσιμότητα της εγκατάστασης με τις προβλέψεις για το μέλλον να είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές.

Ο χώρος αποτελεί πια πόλο έλξης για όλους όσοι έχουν αθλητική συνείδηση και θέλουν να εκφραστούν μέσα από τον αθλητισμό.

Το Ηράκλειο απέδειξε στην πράξη ότι μπορεί να στηρίξει τόσο φιλόδοξες και ριψοκίνδυνες προσπάθειες, τα αποτελέσματα των οποίων είναι ευεργετικά για την τοπική κοινωνία.