Ο Ρίτσαρντ Γκιρ στηλιτεύει τους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης, μέσα από ένα καλοφτιαγμένο δραματικό θρίλερ.

ΑΛΛΟΘΙ ARBITRAGE

Σκην.: Νίκολας Τζάρεκι

Πρωτ.: Ρίτσαρντ Γκιρ, Σούζαν Σαράντον, Τιμ Ροθ, Λετίσια Κάστα, Νέιτ Πάρκερ, Μπριτ Μάρλινγκ

O Ρόμπερτ Μίλερ είναι ένας βαθύπλουτος επιχειρηματίας που ετοιμάζεται να πουλήσει την επιχείρησή του, αλλά τις παραμονές της πώλησης έχει ν’ αντιμετωπίσει τις σκληρές διαπραγματεύσεις της αγοράς, καθώς και το αναπάντεχο αυτοκινητιστικό δυστύχημα το οποίο προκαλείται από δικό του λάθος, σκοτώνει την ερωμένη του και αφήνει εκείνον τραυματισμένο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, αποφασίζει να κρύψει τη σχέση του με την κοπέλα και να αποτρέψει πιθανή αποτυχία της πώλησης που το σκάνδαλο θα προκαλούσε.

Η ταινία αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους μυθοπλασία του σκηνοθέτη και χάρισε μια υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας α’ ανδρικού ρόλου στον Γκιρ. Σφιχτοδεμένο, περιστασιακά αγωνιώδες, με καλές ερμηνείες και αρκετά επιμέρους διακυβεύματα, το φιλμ εκτυλίσσεται με ενδιαφέρον, το οποίο όμως ποτέ δεν ‘απογειώνεται’ αλλά ωθείται σε μια κατάληξη τόσο ξαφνική και απότομη όσο θρασύς και κυνικός είναι ο ήρωας- σαν το φιλμ να μη διστάζει να τελειώσει ξέροντας ότι πιθανώς να μας ξενίσει, με τον ίδιο τρόπο που ο Μίλερ συνεχίζει να ευημερεί αδιαφορώντας για κάθε ηθικό και νομικό κανόνα.

Κατά βάση πρόκειται για δραματικό οικονομικό θρίλερ, εφόσον στον πυρήνα του βρίσκονται οικονομικά, ποινικά και ηθικά εγκλήματα από τα οποία εξαρτάται η πρόοδος του ήρωα, και η επίλυσή τους βασίζεται σε μια αστυνομική έρευνα. Στην πορεία προκύπτουν ηθικά διλήμματα, όπως το αν ο Μίλερ θ’ αφήσει τον Τζίμυ να υποστεί την τιμωρία που δεν αξίζει ή αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα όπως νομίζει ο αστυνόμος Μπράιερ. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο η πλοκή ‘καθοδηγεί’ τον ήρωα μέσα από τα εμπόδια που συναντά, καθώς και η τελική έκβαση της ιστορίας που δεν αφορά το έγκλημα καθαυτό, διαμορφώνουν την κυνική οπτική της ταινίας σχετικά με τον ήρωά της και την κυριαρχία του στον σημερινό κόσμο.

Το απολαυστικό με την ερμηνεία του Γκιρ, είναι ότι ο χαρακτήρας φτιάχνεται με φαινομενική ευαισθησία, η οποία αναστέλλεται προσωρινά για ‘πρακτικούς’ λόγους, δίνοντας την εντύπωση ότι αφού ολοκληρωθεί η πώληση θα πάει να παραδοθεί. Σ’ αυτό βοηθάει η αθέμιτη μέθοδος με την οποία προσπαθεί να τον παγιδεύσει ο Μπράιερ, καθώς και ο συμπαθής αθώος Τζίμυ ο οποίος υπερασπίζεται τον Μίλερ και μεταδίδει στον θεατή αυτή την -έστω απρόθυμη και επιφυλακτική- αφοσίωση. Το γκαλά όπου ο Μίλερ βραβεύεται, παίζει με τις προσδοκίες μας, αφού μοιάζει να προετοιμάζεται ως η μεγάλη στιγμή της δημόσιας εξομολόγησης, η οποία όμως ‘αναχαιτίζεται’ από το απότομο cut, αφήνοντας τον θεατή με την εντύπωση ότι ο ήρωας συνεχίζει κανονικά τη ζωή του, καθώς έχει σβήσει και την τελευταία απειλή της ελευθερίας του, κερδίζοντας τη σιωπή της γυναίκας του.