ΘΕΣΗ “ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ” ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΕΝΑ “ΠΑΡΤΥ”

Ο Ατρόμητος Επισκοπής είναι «κάτι παραπάνω από ένα κλαμπ». Και αν το μότο της καλύτερης διαχρονικά ομάδας του κόσμου, της Μπαρτσελόνα, ηχεί στα αυτιά σαν «ιεροσυλία», σπεύδουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι συγκρίσεις με το καμάρι της Καταλονίας είναι περιττές.

Είναι όμως κάποια ιδιαίτερα στοιχεία που κάνουν αυτήν την ομάδα της Α2 της ΕΠΣΗ να ξεχωρίζει και να κατέχει στις καρδιές των κατοίκων ενός ολοκληρου πρώην δήμου, θέση «πρωταθλητή». Η ομάδα ανέβηκε σε δύο χρονιές ισάριθμες κατηγορίες και φέτος, δεκαέξι αγωνιστικές μετά την έναρξη του πρωταθλήματος, βρίσκεται σε τροχιά ανόδου, ατενίζοντας με αισιοδοξία το ποδοσφαιρικό μέλλον από την τρίτη θέση. Ο Ατρόμητος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία ομάδα που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα. Είναι το πάθος, εντός και εκτός γηπέδου, που διακρίνει την πορεία του, συνεπαίρνοντας μια ολόκληρη κοινωνία που καθʼ όλη την διάρκεια της εβδομάδας ζει στους ρυθμούς της προσεχούς αγωνιστικής. Και αυτή η δυναμική αντικατοπτρίζεται στην κερκίδα όπου και αν η ομάδα αγωνίζεται. Παιδιά, έφημοι, νέοι, μεσήλικες, ηλικιωμένοι, γυναίκες και άνδρες, δίνουν δυναμικό “παρών”, δημιουργώντας πρωτόγνωρες συνθήκες. Σε κάθε αγωνιστική στήνεται ένα πραγματικό πάρτι με τον 12ο παίχτη να πάλλεται από ενθουσιασμό, να εμψυχώνει, να ενθαρρύνει και να στηρίζει ακόμα και όταν τα αποτελέσματα δεν είναι θετικά. Μιλάμε για πραγματική πόρωση με τους οικογενειάρχες που μέχρι πρότινος δεν ασχολούνταν με το σπορ, να καρφώνουν το βλέμμα στο ρόλοι και να σηκώνονται τρέχοντας από το κυριακάτικο τραπέζι πριν το σφύριγμα του διαιτητή. Και αν αρχικώς, δεν γλίτωναν την συζυγική γκρίνια, τα έφεραν έτσι ώστε στο τέλος να υποκύψουν στην ...γοητεία της ομάδας ακόμα και οι γυναίκες τους. Εκεί στην κερκίδα συσφίχτηκαν σχέσεις, δημιουργήθηκαν νέες φιλίες και επιτέλους φαίνεται ότι κάτι καλό γεννιέται από την στιγμή που υπάρχει κίνητρο. Και αυτό δεν είναι άλλο από την αγάπη για την ομάδα και τους παίχτες της (τον αρχηγό Αντώνη Μεταξάκη, τον Μάκρο, τον Μάρμε, τον Σαρ, τον Ιέρο, τον Μάρα, τον Μπετινι-που δεν αποχωρίζεται το lifestyle ακόμα και στο γήπεδο- και τα άλλα παιδιά) που παίζουν μόνο για την φανέλα υπό την καθοδήγηση του προπονητή τους, Μιχάλη Καλαϊτζάκη. Δυστυχώς ο Ατρόμητος Επισκοπής δεν έχει την πολυτέλεια του δικού του γηπέδου και χρησιμοποιεί σαν έδρα το γήπεδο του Ρωμανού στην Ελιά, παρά το γεγονός ότι κάποια χρόνια πριν, από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού εγκρίθηκαν 180.000 ευρώ για το γήπεδο του Ατρομήτου, το οποίο όμως δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Έχει όμως την δυνατότητα-χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες του προέδρου Στέλιου Καλυκάκη, της διοίκησης αλλά και των υποστηρικτών του (προσφέρουν ό,τι μπορούν από το υστέρημα τους) να διαθέτει Ακαδημία Ποδοσφαίρου, όπου εκκολάπτονται οι νέοι άσσοι της μπάλας που μαθαίνουν τα μυστικά από την παιδική ηλικία και βάζουν τις βάσεις για το μέλλον της ομάδας και όχι μόνο.