Του Γιώργου Δημ. Φλουρή
Στον κόσμο τον πεζό
που βρέθηκα να ζω,
αν δεις προσεκτικά
πολλά θα βρεις κακά

Δόσεις ναρκομανών
εν μέσω τον οδών
Στάσεις των δικαστών,
αναβολές δικών

Περικοπές μισθών.
Συντάξεων; Κι αυτών.
Ανέργων στρατιές,
πολέμων απειλές

Βόμβες αναρχικών
κατά αστυνομικών
φωτιές και πυρκαγιές,
μετά προσαγωγές
Καταστροφές σεισμών,
τσουνάμια θαλασσών,
Νεκροί αυτοκτονιών,
συχνοί ‘ναι των καιρών

Θάνατοι μαθητών,
υπό σχιζοφρενών
Πνιγμοί, συχνά πολλών
λαθρομεταναστών

Μα δεν ξεχνά ο νους
και τους τροϊκανούς
Με άγριους ληστές
μοιάζουν οι δανειστές

Αυξήσεις αγαθών
εις βάρος πολιτών,
που όμως η Δ.Ε.Η.,
δεν το κατανοεί

Χριστέ μου που ‘ρχεσαι στην γη,
τέλος σε τούτα δώσε
Του πόνου γειάνε την πληγή
κι ό,τι μπορέσεις σώσε

Λουκέτα μαγαζιών,
μα και των μη κλειστών,
το όφελος μικρόν,
ελλείψει πελατών



Μέλη των ρατσιστών
κατά μεταναστών.
Κάδοι των σκουπιδιών,
τραπέζια των φτωχών



Σε αρκετές Σχολές,
βρομιές θα δεις πολλές.
Ομάδες φοιτητών,
κατά καθηγητών


Μια ύφεση βαθιά,
μας κόβει σαν σπαθιά,
που όλο προχωρεί
και δεν υποχωρεί


μπουκάλια των νερών
κατά των πρεσβευτών
Ληστείες τραπεζών,
τρόμος των πελατών


Φόροι πολλών λογιών,
πλήγμα νοικοκυριών.
Σφάλματα οδηγών,
θύματα των τροχών



Κατάληψη Σχολειών
κι υπό μικρών παιδιών.
Το μάθημα αργεί,
όλοι είναι απεργοί



Προσέχουν κάποιοι εκεί,
μην μπούνε μερικοί.
Μηνύματα γραπτά,
πέμπουν με κινητά
Χριστέ μου που ‘ρχεσαι στη γη
σε κόσμο ταραγμένο,
αφού ‘σαι του καλού η πηγή,
μιαν αλλαγή προσμένω


Πρόβλημα ασθενών,
η έλλειψη γιατρών.
Για κείνο που πονά,
φάρμακα πουθενά


Πλήθος διαπλοκών
και φοροδιαφυγών.
Το φακελάκι ζει
και ο γιατρός μαζί

Υπάλληλοι Βουλής,
σου λένε, μη μιλείς.
Δεν παίρνουμε πολλά,
ας είναι και τριπλά

Ήρθε κακός καιρός,
κρύος και παγερός,
και πώς να ζεσταθείς,
να πας να κοιμηθείς ;

Ύβρεις κατά υπουργών
και δη μνημονιακών,
και προπηλακισμοί,
σε βουλευτές και μη

Φόροι κατοικιών
μεγάλων και μικρών
και κάποιων χωραφιών,
στις ράχες των βουνών

Εσύ να προσπαθείς,
τα χρήματα να βρεις,
για τη χαρατσική,
μην πας στη φυλακή

Έχώ να πω πολλά,
που δεν είναι καλά,
όμως τα σταματώ.
Μεγάλο το γραπτό!

Χριστέ μου, που ‘ρχεσαι στη γη,
η χάρη σου μεγάλη
Του σπαραγμού αν ‘κούς κραυγή,
κάμε ένα θαύμα πάλι

Οι ουρανοί αγάλλονται, η γη όμως δε χαίρει
η γέννησή σου εύχομαι τη λύτρωση να φέρει