Η Κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, που περνά σήμερα η χώρα, έβαλε στο στόχαστρο τη μισθωτή εργασία, χωρίς να αγγίξει καθόλου την ΕΛΙΤ της οικονομικής ολιγαρχίας, η οποία δυστυχώς για πολλά χρόνια, δεν γνωρίζει την πόρτα της Εφορίας. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να βγει από το απυρόβλητο, να ανοίξει και αυτή το πουγγί της και να συνεισφέρει με τον οβολό της στον Κρατικό κορβανά. Καιρός είναι πλέον, γιατί τα μόνιμα υποζύγια δεν αντέχουν άλλο και πρέπει να πληρώσουν και οι καβαλάρηδες, ενώ η εξουσία πρέπει να σταματήσει, να κτυπά μόνο το σαμάρι και να δώσει και καμιά σπρωξιά στο γάιδαρο, μήπως και μετακινηθεί κανένα βήμα πιο πέρα. Βέβαια η οικονομική ολιγαρχία με τα διάφορα τερτίπια και τις πιέσεις που ασκεί, καταφέρνει κάθε φορά, να μένει ανέγγιχτη και να εμφανίζεται πότε ως ελλειμματική και πότε να απειλεί, ότι θα εγκαταλείψει τη χώρα, ξεχνώντας ότι ο πλούτος της αποκτήθηκε με το μόχθο του Έλληνα εργαζόμενου και από το Ελληνικό Κράτος, το οποίο παρείχε όλες τις διευκολύνσεις με ευνοϊκότερους όρους, θα έλεγα και πολλές φορές σκανδαλώδεις. Δυστυχώς όμως το κεφάλαιο δεν έχει Πατρίδα, γιατί Πατρίδα του είναι μόνο το χρήμα και το κέρδος, πρέπει όμως να καταλάβει, ότι στη δύσκολη οικονομική συγκυρία που περνά η Χώρα, οφείλει να γίνει πρωτοπόρος και να βοηθήσει για τη σωτηρία της και να εκμεταλλεύεται ακόμη και σήμερα την κρίση, για να πλουτίσει περισσότερο, γιατί αν είναι μόνο για να απομυζεί τον πλούτο της, τότε η χώρα μπορεί να ζήσει και χωρίς βαρβάρους. Ενώ οι ξένοι φίλοι μας οι οποίοι κατά καιρούς, αλλά ακόμη και πρόσφατα, έχουν καταλεηλατήσει την Ελλάδα (Γλυπτά Παρθενώνα, κατοχικό δάνειο κ.τλ., κ.τλ.), να σταματήσουν επί τέλους να βλέπουν την ελληνική κρίση ως ευκαιρία, για να δημιουργούν περισσότερα κέρδη, γιατί το κακό που προξενούν στη χώρα μας, σιγά, σιγά θα μεταδοθεί και θα κτυπήσει και τη δική τους πόρτα.
