Πέθανε προχθές στην Αθήνα και κηδεύτηκε στην Τύλισσο το Σάββατο 1/12/2012 η Αναστασία Παπάζογλου μητέρα του διακεκριμένου Ωτορινολαρυγγολόγου Γεωργίου Παπάζογλου.

Της νεκρώσιμης ακολουθίας που έγινε στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Τύλισο προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ. κ. Ανδρέας, ο Δήμαρχος Μαλεβιζίου κ. Κ. Μαμουλάκης, ο βουλευτής κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης και πλήθος κόσμου.

Τη νεκρή αποχαιρέτησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ.κ. Ανδρέας, ο πρωτοπρεσβύτερος του Ι.Ν. της Ευαγγελίστριας π. Γεώργιος, ο κ. Νίκος Τσαπάκης και εκ μέρους των φίλων του γιού της ο ιατρός Ω.Ρ.Λ. κ. Γεώργιος Χονδράκης, o οποίος και την αποχαιρέτησε με τα παρακάτω λόγια:

«Αγαπητή και αλησμόνητη Αρχόντισσα της Τυλίσου,

Το θλιβερό άγγελμα του θανάτου σου συνεκλόνησε τους συγγενείς και φίλους και όλους τους Τυλισανούς που άφωνοι και συντετριμμένοι στέκονται μπροστά στη σεπτή σορό σου. Όσο και αν την στιγμή αυτή παριστάμεθα μάρτυρες της τραγικής αυτής πραγματικότητας, αδυνατούμε να πιστέψομε πως η υπερήφανη κυρία Στασούλα υπέκυcε στην κοινή των θνητών μοίρα.

Πάγωσα εχθές βράδυ όταν έμαθα την θλιβερή είδηση του θανάτου σου από την αγαπημένη, sου ανηψιά Ζαχαρένια. Διότι ο θάνατος σου αν και αναμενόμενος συντρίβει τις καρδιές μας και μας γεμίζει με ανείπωτη θλίψη. Δεν μπόρεσαν οι φροντίδες της Επιστήμης, η αγάπη των παιδιών σου του Γιώργου και της Νίκης, οι ευχές των φίλων και των συγγενών να σε κρατήσουν στη ζωή αγαπητή Στασούλα.

Διότι ο πανδαμάτωρ χρόνος δεν χαρίζεται σε κανένα. Και φεύγεις σήμερα σε άλλους τόπους, σε άλλα μέρη. Τέλειωσε ο ήλιος, βασίλεψε όπως λέει και ο Νίκος Καζαντζάκης.

Αφήνεις όμως εδώ πρόσωπα αγαπημένα και πηγαίνεις να συναντήσεις πρόσωπα αγαπημένα. Τον άνδρα σου τον αείμνηστο και αγαπητό ΓΙΑΝΝΑΚΟ ,τους γονείς σου, τα αδέλφια σου. Δεν θα είσαι μόνη στο μακρινό ταξίδι.

Είναι κοινός ανθρώπινος κλήρος ο θάνατος. Και η ψυχή μας στέκεται ανήμπορη, για να μην κλάψει.Πάλεψες στη ζωή σου αγαπητή Στασούλα και νίκησες σε όσες κακοτοπιές και παγίδες συνάντησες. Φεύγεις σήμερα πλήρεις ημερών, ακολουθώντας την κοινή των ανθρώπων μοίρα. Φεύγεις εσύ η καλή και ευγενική κυρία που γεννήθηκες και πέθανες με το χαμόγελο στα χείλη. Φεύγεις εσύ που πάντα βάδιζες τον καλό δρόμο της ζωής, τον δρόμο του Θεού, χωρίς να πικράνεις ή να βλάψεις κανένα. Φεύγεις εσύ η καλή σύζυγος η στοργική μητέρα που δεν φείστηκες χάριν των παιδιών σου καμιάς μα καμιάς θυσίας.

Δεν έχουν ανάγκη από επαίνους οι δίκαιοι, οι ενάρετοι και αυτοί που πέρασαν έναν βίο γεμάτο δημιουργία και αγάπη.

Υπήρξες άδολη και ειλικρινής αρχόντισα της Τυλίσου. Η αγάπη σου προς όλους ήταν απέραντη, ήσουν εκ φύσεως ευγενής, μειλίχια και πράος. Αυστηρών αρχών και σκέψεων, οικοδέσποινα με κύρος και ακτινοβολία. Άψογη, πάντα εδίδασκες με το ήρεμο ύφος σου, την αρετή και την ανωτερότητα, αρχόντισα μακαριστή.

Ενθυμούμαι όταν πριν από πολλά χρόνια φοιτητής, είχα πρωτοέλθει στην Τύλισο. Φίλοι αγαπητοί συμμαθητές, συμφοιτητές με τον μοναχογιό σου τον Γιώργο. Τις χαρές και τις ετοιμασίες που μας έκανες για να μας ευχαριστήσεις. Η φιλοξενία και η προσφορά ήτο έμφυτη σε σένα.

Δημιούργησες αγαπητή Αναστασία με τον άξιο σύντροφο σου τον αείμνηστο Γιαννάκο αγωνιστή του αλβανικού πολέμου και της Εθνικής Αντίστασης όμορφη οικογένεια, την οποία εgαλούχησες με τα νάματα και τις παραδόσεις της Κρήτης μας.

Kαι ευτύχησες να δεις τα παιδιά σου ΓΙΩΡΓΟ και ΝΙΚΗ, πλήρως αποκατεστημένα και καταξιωμένα στην κοινωνία. Τον Γιώργο διακεκριμένο ιατρό Διευθυντή της Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» και του «ΕΡΙΚΟΥ ΝΤΥΝΑΝ». Με μεγάλη φήμη, ακτινοβολία και καταξίωση σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη. Είδες και τα εγγόνια σου διακεκριμένους επιστήμονες στην κοινωνία.

Η αρρώστια που σε κτύπησε ήτο ύπουλη και φθοροποιός. Αγωνίστηκες όμως σε ολόκληρη τη διάρκεια της με υπομονή και καρτερία. Και νικήθηκες σε ένα αγώνα που δυστυχώς δεν υπάρχουν νικητές.

Αγωνίστηκες όμως με αξιοπρέπεια χωρίς μικρότητες και μεμψιμοιρίες. Και φεύγεις σήμερα με την ικανοποίηση που έχει ο άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή εκτέλεσε το καθήκον του. Γνώριζες πως την μάχη δεν την έδινες μόνη σου. Ακούραστοι συμπαραστάτες όλο αυτό το διάστημα της αρρώστειας σου, ήταν τα αγαπημένα σου παιδιά ΝΙΚΗ και ΓΙΩΡΓΟΣ και τα εγγόνια σου, που με την φροντίδα και την αγάπη τους σε γέμιζαν με θάρρος και αυτοπεποίθηση. Ο γιατρός λόγω της ιδιότητος του προσπάθησε συνεργαζόμενος με τους θεράποντες ιατρούς να σε κρατήσει στη ζωή όσο μπορούσε περισσότερο χρόνο, χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα της Επιστήμης. Όμως άτεγκτος του θανάτου ο Νόμος σε κατέβαλε και φεύγεις σήμερα στο δρόμο χωρίς επιστροφή, αφήνοντας σε όλους εμάς που σε γνωρίσαμε, ένα αβάστακτο πόνο και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.

Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή. Πάντα θα σε θυμόμαστε.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Τυλίσου που θα σε σκεπάσει.

Αιωνία σου η μνήμη.