Μπορεί να μου πει κανένας τι είναι δυσκολότερο, η κατάσταση που έχουμε ζήσει τα τελευταία τρία χρόνια με την ψυχή κάθε μέρα στο στόμα με αυτά που βιώσαμε ή η σημερινή μετά την απόφαση των Ευρωπαίων εταίρων μας για τη δόση και τα υπόλοιπα που αποφάσισαν για μας;
Προσέξτε γιατί η απάντηση δεν είναι και τόσο εύκολη. Θα μου επιτρέψετε να σας πω και εγώ τη γνώμη μου καθαρά πεντακάθαρα όπως πάντα. Η γνώμη αυτή, παρά το γεγονός ότι φαίνεται απαισιόδοξη, στο βάθος της κρύβει μια απέραντη αισιοδοξία ικανή να μας οδηγήσει στην ανάπτυξη, στην πρόοδο και στην ευημερία.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. Αναμφισβήτητα η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας μετά τις αποφάσεις που αναφέραμε παραπάνω της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι κατά πολύ πιο δύσκολη από την προηγούμενη.
Μη σπεύσετε όμως να χλωμιάσετε. Γιατί τα πράγματα έχουν μια πολυσυνθετικότητα που στο τέλος μας δίνουν ένα κουράγιο. Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας έδωσαν μια ανάσα.
Μας απάλλαξαν από το άγχος της χρεοκοπίας. Και αυτό βέβαια δεν είναι λίγο. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός. Από εκεί και μετά όμως να μη διαπράξουμε το λάθος όλοι μας, άρχοντες και αρχόμενοι, να βάλουμε στη πίσω μεριά του μυαλού μας ότι τα πάντα τελείωσαν και τώρα θα επανέλθουμε στην κοιλάδα της διαφθοράς και της προηγούμενης πλασματικής ζωής μας.
Γιατί αν συμβεί αυτό τότε θα έλθει η ώρα που θα αναφωνήσουμε όλοι ομαδικώς το καβαφικό “δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό”. Το μπαλάκι βέβαια τώρα ευρίσκεται στα χέρια της τρικομματικής κυβέρνησης, την οποίαν έχουμε, η οποία έχει αναλάβει τη βαρύτατη πράγματι ιστορική ευθύνη να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.
Τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα γιατί είναι η πρώτη φορά στα χρονικά μας που έχουμε τέτοια κυβέρνηση και δεν έχουμε την ανάλογη εμπειρία. Ωστόσο απευθύνεται η κυβέρνηση αυτή και σε ανθρώπους που είχαν κακομάθει τόσα χρόνια (ας μη πούμε τώρα ποιοι φταίνε για αυτό, γιατί λίγο ως πολύ φταίμε όλοι) και δεν ξεχνούν εύκολα τις παλιές κακές τους συνήθειες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και ανυπέρβλητα τα προβλήματα. Υπάρχει η ευκαιρία αυτή που μας έδωσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και πρέπει να την εκμεταλλευτούμε. Τι πρέπει να γίνει δηλαδή στην πράξη. Εκεί που θα παιχτούν όλα και όχι στα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα όπως λένε.
Κατ’ αρχάς πρέπει η κυβέρνηση αυτή να αρχίσει και γρήγορα μάλιστα να υλοποιεί αυτά τα οποία έχει εξαγγείλει. Ο τρόπος σκέψης της πρέπει να είναι πατριωτικός δηλαδή ελληνοκεντρικός και όχι κομματικός. Να κοιτάξουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να αξιοποιήσουν τα χρήματα αυτά των εταίρων μας ούτως ώστε να εδραιωθεί η πεποίθηση στο λαό ότι κάτι πάει να αλλάξει προς το καλύτερο και κυρίως να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ανεργίας.
Δεν είναι εύκολο αυτό, επαναλαμβάνω αλλά δεν είναι και αδύνατο. Με τη κατάλληλη στρατηγική μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό. Να αλλάξει δηλαδή η ψυχολογία του κόσμου και να αρχίσει ξανά να ελπίζει. Και όπως λένε, οικονομία ίσον ψυχολογία. Αν αλλάξει η ψυχολογία του κόσμου προς το καλύτερο, και αυτό θα γίνει μόνο με έργα της κυβέρνησης τότε θα αλλάξει και η οικονομία, και αυτή προς το καλύτερο. Χρειάζεται βέβαια και η βοήθεια του κόσμου σ’ αυτό. Να κάμει και αυτός την αυτοκριτική του και να τηρήσει την ανάλογη στάση.
Δηλαδή κυβέρνηση και λαός να πορευτούν προς την ίδια ευθεία γιατί από μόνη της η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάμει τίποτε. Όταν μάλιστα έχει να αντιμετωπίσει μια αντιπολίτευση, όχι μόνον την αξιωματική αλλά όλο το φάσμα της αντιπολίτευσης που αντί να εξυπηρετεί το θεσμικό της ρόλο, που είναι ο σωστός έλεγχος της κυβέρνησης προς σωτηρία του τόπου, περί άλλα αυτή να τυρβάζει πόρρωθεν απέχουσα από το σκοπό αυτό.
* Ο Σπύρος Φωτάκης είναι επίτιμος εισαγγελέας εφετών
