Έτσι συνηθίζουμε να λέμε αυτές τις μέρες. Τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές του δωδεκαημέρου. Αλλά όλες οι μέρες πρέπει να είναι μέρες αγάπης. Ειδικά τούτη τη δύσκολη εποχή, που ο καθένας έχει ανάγκη από χαρά και αγάπη, από μια κίνηση αισιοδοξίας και παρηγοριάς. Καθημερινά κάνω τη διαδρομή από το γραφέιο μου που βρίσκεται κοντά στον Αγιο Ματθαίο μέχρι το Δημαρχείο.
Πολλές φορές αυτή η διαδρομή γίνεται και δύο, αλλά και τρεις φορές, ανάλογα με τις υπηρεσιακές μου υποχρεώσεις. Συχνά περνώ έξω από το σπίτι της αγάπης!, και βλέπω την μεγάλη καθημερινή κίνηση ειδικά τον τελευταίο καιρό. Νωρίς νωρίς δεκάδες συνάνθρωποί μας μαζεύονται στην πλατεία των έντεκα ευκαλύπτων ή Ρήγα Φεραίου, όπως λέγεται. Αλλοδαποί αλλά και πολλοί ημεδαποί (τελευταία παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση), περιμένουν να σιτιθούν, αλλά και πολλοί απ’ αυτούς να πάρουν φαγητό για τα σπίτια τους για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους. “Το σπίτι της αγάπης, της Ενορίας του Αγίου Μηνά λειτουργεί εδώ και είκοσι πέντε χρόνια. Το συσσίτιο όλο αυτό το χρονικό διάστημα γίνεται σε καθημερινή βάση, υπάρχει οργανωμένη κουζίνα και μάγειρας και όλη αυτή η προσπάθεια συντηρείται από δωρεές πιστών αλλά και από χρήματα προερχόμενα από το ταμείο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Μηνά” μας λέει ο πατήρ Νικόλαος που η αγωνία του είναι να εξυπηρετούνται όσο το δυνατόν καλύτερα αλλά και περισσότεροι συνάνθρωποι μας, οι οποίοι έχουν ανάγκη. Βέβαια ο θεσμός αυτός των συσσιτίων έχει επεκταθεί σημαντικά και από άλλες ενορίες καθώς και από διάφορους φορείς. Είναι σημαντικό πράγμα, έστω ένα πιάτο φαγητό, στον κάθε συνάνθρωπό μας. Συχνά βλέπουμε συμπολίτες μας να ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών, παιδάκια να λιποθυμούν από πείνα ακόμα και στους χώρους των σχολείων και γενικά έναν κόσμο να έχει χάσει τη λαλιά του, να παραμιλάει για το πώς θα αντεπεξέλθει στην οργή και στη μανία των μεγαλεπίβολων σχεδίων των κατακτητών.
Ανοιξη του 1916. Στην πόλη μας γίνεται μια λαϊκή γιορτή του συσσιτίου. Σχετικό το δημοσίευμα που ακολουθεί:
“Ακόμη μίαν φοράν απέδειξεν η κοινωνία μας, ότι γνωρίζει να υποστηρίζει κάθε φιλανθρωπικόν σκοπόν.
Η χθεσινή λαϊκή εορτή ην είχε διοργανώσει το οικονομικόν συσσίτιον της πόλεώς μας προς όφελος του Ταμείου του εις το έξωθι της πόλεως αγροκήπιον επέτυχε πλήρως παρά το ευμετάβλητον του καιρού καθ’ όλην την ημέραν, ως εκ του οποίου ηπειλείτο να ναυαγήση η ωραία όσον και φιλάνθρωπος αύτη εορτή...
Η είσοδος του αγροκηπίου καθώς και η εσωτερική πλατεία είχον διακοσμηθή καταλλήλως δια σημαιών, η δε φιλαρμονική του “Απόλλωνος” επαιάνιζε διάφορα εμβατήρια και ούτω προσεδίδετο εις την εορτήν πανηγυρικωτέρα όψις.
Ο κόσμος ήρχισε να συρρέη από της 2ας μ.μ. ώρας και ωδηγείτο υπό των επί τούτω εντεταλμένων δεσποινίδων εις τα διάφορα καθίσματα και τραπεζάκια.
Εφόσον επροχώρει η ώρα επί τοσούτον και ο κόσμος κατέφθανε περισσότερος ώστε περί την 5ην μ.μ. ώραν να μη ευρίσκωνται καθίσματα και πολλοί να μένουν όρθιοι.
Αι δεσποινίδες του Συσσιτίου καθώς και οι πρόσκοποί μας ακούραστοι περιεποιούντο τον κόσμον με πραγματικήν όρεξιν και δεν αφήκαν κανένα παραπονεμένον.
Ολαι αι ετοιμασίαι του Συλλόγου, ψητά, καλιτσουνάκια, αυγά, μπουρεκάκια, κεφτέδες όλα εγένοντο ανάρπαστα, ήσαν άλλως τε αι τιμαί πολύ χαμηλαί, πολύ χαμηλαί μάλιστα, ώστε να είναι προσιταί εις κάθε βαλάντιον.
Κατά το μέσον της εορτής εστήθη και χορός Κρητικός με τον αθάνατον Κοντόχαν εξ Αρχανών ως λυράρην, εις τον οποίον έλαβον μέρος και Κυρίαι και Δεσποινίδες.
Ούτω ετελείωσεν η ωραία αύτη εορτή και εις ημάς δεν μένει τίποτε άλλο παρά να εκφράσωμεν τα θερμά μας συγχαρητήρια εις την κοινωνίαν μας, ήτις προθύμως προσφέρει τον οβολόν της υπέρ τόσον φιλανθρωπικού σκοπού, και εις τας Κυρίας και Δίδας του Συλλόγου αίτινες εργάζονται αφιλοκερδώς υπέρ ενός τύσον ευγενούς σκοπού.
Αι εισπράξεις κατά πληροφορίας ας ελάβομεν εκ προχείρων υπολογισμών, έφθασαν τας 800 δραχμάς”.
Το παραπάνω δημοσίευμα όπως κι αυτό που ακολουθεί προέρχονται από τη “Νέα Εφημερίδα” του Ηρακλείου. Στο επόμενο γίνεται λόγος για εισφορές υπέρ του συσσιτίου από την τάξη των υφασματεμπόρων. Φαίνεται τότε πήγαιναν καλά οι δουλειές τους γιατί σήμερα το ένα κατάστημα κλείνει μετά το άλλο κι η πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα. Μόνο τα υποκαταστήματα των τραπεζών δεν κλείουν, αφού η ίδια η πολιτεία ενισχύει τις τράπεζες και με το παραπάνω! “Οι υφασματέμποροι Ηρακλείου επιμελεία επιτροπής εξ αυτών αποτελούμενης εκ των κ.κ. Γ. Χριστοφοράκη, Μερκούρ Σιρινιάν, Γ. Καπνιστού, Μιχαήλ Τσαχάκη και Γ. Χρ. Γεωργιάδου προσέφερον υπέρ του οικονομικού συσσιτίου δια της ταμίου κ. Αγλαΐας Βογιατζάκη τα κάτωθι ποσά:
Σιβρισαριάν και Αζναβοριάν Δρ. 50, Καλούστ Παπαζιάν δρ. 50, Γεωργ. Χριστοφοράκης, δρ. 25, Χριστόφ. Γεωργιάδης δρ. 25, Ηλίας Κοέν και υιός 25, Πασχάλ Αλβέρτος 25, Μανουσάκης και Μαρκαντωνάκης 25, Πρόδρομος Δημητριάδης και Αδελ. Μπουρνέλου δρ. 25, Ανώνυμος 25, Μιχ. Τσαχάκης 20, Αδελφοί Αβεδικιάν 20, Γεωργ. Δαμουλάκης 15, Σέρκος Αβακιάν 12, Δημ. Βασιλικάκης 10, Αδελ. Αθητάκη 10, Ιωαν. Ορφανός 10, Αβεδίς Αβεδικιάν 10, Νικ. Καρέλης 10, Μιχ. Σαρατσόπουλος 10, Ιωαν. Αργυράκης 10, Αδελφοί Ανδρεαδάκη 10, Αζαρίας Μαδανιάν 5, Γεώργ. Αποστολίδης 5, Νικ. Κανετάκης 5, Εμμ. Φρουλαράκης 5, Ανδ. Σαπουντζάκης 5, Μιχ. Κατεχάκις 5, Ιωαν. Κυπριανάκης 5, Γεωρ. Ατσαλάκης 5, Εμμ. Τριανταφυλλάκης 5, Ι. Κυριακάκης 4, Στυλ. Βλάσσης 2, Νικ. Βλάσης 2, Ανώνυμος 2, Νικ. Νικηφοράκης 2, Μηνάς Κανετάκις 1, Στεφ Στεφανίδης 1, Ιωαν. Κανετάκης 1.
Eν συνόλω Δρ. 507
Ευχαρίστως πληροφορούμεθα ότι και οι έμποροι της αγοράς Γενί Τζαμί προσέφερον υπέρ του συσσιτίου επίσης 200 οκάδας ελαίου.
Παραδείγματα προς μίμηση, ειδικά στις μέρς μας! Μπορεί να υπάρχουν οι καταθέτες των ξένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού, μπορεί να κυκλοφορούν αρκετοί αγοραστές σπιτιών στο Λονδίνο, μπορεί να μας προκαλούν καθημερινά μερικοί από τους πολιτικούς μας, μπορεί κάποιοι υπάλληλοι να προσπαθούν με οποιαδήποτε στάση τους να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους, (άνθρωποι του πελατειακού κράτους, αυτού του κράτους που χρεοκοπησε τη χώρα μας)...
Ομως... καθημερινά βλέπουμε ουρές στα διάφορα σισσίτια, ανθρώπους να νακατεύουν τους κάδους των σκουπιδιών, παιδάκια να λυποθημούν στα σχολεία. Μέχρι πότε όμως;
ΓΙα πόσο χρονικό διάστημα θα ανεχόμαστε τέτοιες εικόνες και τέτοιες κινήσεις που μειώνουν την ανθρώπινη ύπαρξη; Που προκαλούν ντροπή; Που μας οδηγούν στην οπισθοδρόμηση; Συσσίτια λοιπόν! Ενας διαχρονικός θεσμός, ειδικότερα σε χρόνους χαλεπούς! Και η χώρα έζησε πολλές τέτοιες στιγμές και επέζησε! Ετσι θα γίνει και τώρα, ας είμαστε αισιόδοξοι!
