Το πιο αγαπημένο χόμπι των παραγόντων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, είναι η... προπονητοφαγία. Δεν το περιορίζουμε μόνο εντός των συνόρων αλλά και σε διεθνές επίπεδο, με τα παραδείγματα να είναι πολλά.

Στο ελληνικό ποδόσφαιρο πάντως οι προπονητές είναι εκτός από αναλώσιμοι (με σύντομη μάλιστα ημερομηνία λήξης) είναι και ανακυκλώσιμοι, αφού πολλές φορές επιστρέφουν σε γνώριμους πάγκους.

Το πρόσφατο παράδειγμα της Ξάνθης και του Μαρίνου Ουζουνίδη, ο οποίος επανήλθε στην τεχνική ηγεσία των ακριτών 72 μέρες μετά την αποχώρησή του, είναι απόλυτα ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί.

Ο Χρήστος Πανόπουλος ξεπέρασε τον εαυτό του με αυτήν την επαναπρόσληψη. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο «προπονητοφάγο» από τους νυν ιδιοκτήτες ομάδων της Σούπερ Λίγκα καθώς δεν υπάρχει άλλος που να έχει δώσει εντολή για συνολικά 42 αλλαγές φρουράς στην τεχνική ηγεσία.Ο μεγαλομέτοχος της Ξάνθης που ανέλαβε τα ηνία της το 1991, προκύπτει ότι κατά μέσο όρο αλλάζει δύο φορές προπονητή τη σεζόν.

Αυτή η επίδοση πάντως ωχριά μπροστά στα “κατορθώματα” του Αλέξη Κούγια, ο οποίος στα τέσσερα χρόνια που ηγείται της Παναχαϊκής, μετράει 14 αντικαταστάσεις προπονητών, οπότε με μέσο όρο 3,5 τον χρόνο, δικαιούται τον... τίτλο (δίχως να συνυπολογίζονται τα νούμερά του στις προηγούμενες ομάδες που επένδυσε).

Λίγο πιο πίσω στη …γενική κατάταξη βρίσκεται ο Γιώργος Αρβανιτίδης. Ο μεγαλομέτοχος της Βέροιας έχει επιδιώξει 30 αλλαγές φρουράς σε κάτι παραπάνω από 9 χρόνια. Αρα «τρώει» 3,3 τεχνικούς τον χρόνο.

Υπάρχει όμως και ένας πρώην παράγοντας που είχε έφεση στο «φάγωμα» ή «σκούπισμα» προπονητών. Ο Σταύρος Ψωμιάδης που είχε αναλάβει την Καβάλα στη Γ' Εθνική το 2006 και αποχώρησε το καλοκαίρι του 2011 (με την ομάδα να υποβιβάζεται τότε από τη Super League στη Δ'), άλλαζε κατά μέσο όρο 2,8 τεχνικούς τον χρόνο. Σε μία πενταετία αντικατέστησε 14 φορές τον «καπετάνιο» του πληρώματος των «Αργοναυτών».

Σε τοπικό επίπεδο και ειδικότερα σε ότι αφορά τις ομάδες με παρουσία στη Σούπερ Λίγκα, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Ο Εργοτέλης είναι ασυναγώνιστος, με την περίπτωση Καραγεωργίου να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο ΟΦΗ πέρασε στο παρελθόν και μετά την εποχή Γκέραρντ, πολλές προπονητικές “φουρτούνες” ωστόσο με τον Αναστόπουλο την τελευταία διετία, έχει ησυχάσει. Αντιθέτως, ανησυχητικά είναι τα δείγματα γραφής της διοίκησης του Πλατανιά. Μετά από 11 αγωνιστικές έδιωξε έναν προπονητή που μόνο χαμηλά δεν είχε την ομάδα.

Λίγη παραπάνω υπομονή δεν έβλαπτε…

Μαρίνος Βασιλάκης