Μέρος 5ο 2010 – 2012.
Η δυσφήμηση της χώρας, το μνημόνιο, οι δύο εκλογές του 2012, η ανυποληψία των Ελλήνων πολιτικών.
Μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης τον Οκτώβρη του 2009 ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, αντί να καθίσουν όλοι μαζί να δουν τι θα κάνουν και πώς πρέπει να πορευθεί η χώρα, ξεκίνησαν μια εκστρατεία δυσφήμησης των πολιτικών τους αντιπάλων και της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ο πρωθυπουργός περιόδευε στο εξωτερικό και ενημέρωνε τους μελλοντικούς δανειστές μας με κείνο το περίφημο: «Κυβερνώ μια χώρα διεφθαρμένων». Στο εσωτερικό οι υπουργοί του έλεγαν παρόμοια και θα αναφέρω εκείνο το εξυπνακίστικο του Λοβέρδου «δεν υπάρχει σάλιο». Ύστερα από όλα αυτά πήγαν και ζητούσαν δάνειο. Την κατάληξη τη ζούμε σήμερα, είναι το μνημόνιο και «ο παράδεισος» που μας έφερε. Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι υπουργοί του ήταν όχι μόνο ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη κατάσταση που βρισκόταν η χώρα, αλλά και επικίνδυνοι όπως αποδείχτηκε, και ανέντιμοι απέναντι στον Ελληνικό λαό. Υπέγραψαν μια σύμβαση, το μνημόνιο, με τους δανειστές μας το ΔΝΤ και την ΕΕ, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση, χωρίς να θέσουν κανένα όρο, ενώ δέχτηκαν όλα όσα τους ζήτησαν οι δανειστές και τα φόρτωσαν με τις υπογραφές τους στις πλάτες του Ελληνικού λαού. Δυο χρόνια πετσόκοβαν μισθούς και συντάξεις και μας κορόιδευαν πως όλα πάνε μια χαρά και ότι το 2012 η Ελλάδα θα βγει στις αγορές να δανειστεί. Την ίδια κοροϊδία κάνανε και στους δανειστές μας, δεν τήρησαν καμιά από τις δεσμεύσεις που υπέγραψαν. Όταν πια οι δανειστές μας τους πήραν χαμπάρι εξανάγκασαν τον Παπανδρέου σε παραίτηση και μας επέβαλαν πρωθυπουργό τον κύριο Λουκά Παπαδήμα, έναν ικανό και έντιμο τεχνοκράτη. Παρ’ όλη τη θέλησή του να βοηθήσει τη χώρα και τις εξαιρετικές ικανότητές του δεν μπόρεσε να κάμει πολλά πράγματα για την οικονομία, γιατί ήταν δέσμιος των πολιτικών, αλλά και γιατί ο χρόνος του ήταν λίγος. Δεν μπορώ να μην εξάρω την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και τον πατριωτισμό του να μη δεχτεί να πάρει αμοιβή για όσα έπραξε ως πρωθυπουργός της χώρας. Ήταν ο 2ος μετά τον Καποδίστρια, που δε δέχτηκε αμοιβή.
Οι πολιτικοί μας με τα καμώματά τους τη διετία 2010 – 2012 κατάντησαν ανυπόληπτοι και σήμερα 2012 σε κάθε ευκαιρία τους το δείχνουν οι Τροϊκανοί, που ακόμη και για το καλημέρα τούς λένε: «υπογράψτε».
Θα πληρώσει κανείς για όλα αυτά; Δεν το πιστεύω γιατί οι τελευταίες εκλογές έφεραν και πάλι τους ίδιους στην εξουσία, αυτούς που μας καταστρέψανε και πολλοί από εμάς τους πιστεύουν ακόμη για σωτήρες.
Οι τελευταίες εκλογές με οδηγούν στη σκέψη πως οι Έλληνες δεν άλλαξαν και όταν ψηφίσουν ξανά, πολλοί θα έχουν ακόμη στο πίσω μέρος του μυαλού τους το ΡΟΥΣΦΕΤΙ την ώρα που θα ψηφίζουν.
Φέτος, τις παραμονές των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, παρακολουθούσαμε στα κανάλια τις προεκλογικές ομιλίες των πολιτικών και καταλαβαίναμε πως τίποτα δεν έμαθαν από την καταστροφή που προκάλεσαν και συνέχιζαν το ίδιο βιολί. Και αντί να δείχνουν πως τους ενώνουν τα προβλήματα του λαού και να προσπαθήσουν όλοι μαζί να τα λύσουν και να διορθώσουν τα όσα δεινά συσσωρεύτηκαν στην κοινωνία μας με δική τους ευθύνη, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μας δείξουν πως τους χωρίζουν. Και κάθε κόμμα προσπαθεί να φορτώσει όλα τα δεινά στα άλλα κόμματα, μόνο και μόνο για να αποκομίσει κομματικά οφέλη. Λίγο μετά τις εκλογές της 6ης του Μάη 2012 και ως τις εκλογές του Ιούνη τρώγαμε ξανά στη μούρη κάθε μέρα, όλη μέρα, τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, υπουργούς, βουλευτές και πολιτευτές από τα κανάλια, και τους βλέπαμε να τσακώνονται με τη βοήθεια δημοσιογράφων που κρατούσαν την κλεψύδρα της μοιρασιάς του χρόνου, και με ερωτήσεις τούς καλούσαν να περιγράψουν το πρόγραμμα που ήθελε να εφαρμόσει κάθε κόμμα για να σώσει τη χώρα, έτσι που να το κατανοήσει ο κόσμος, αλλά και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι, και γιατί δεν ήθελαν να συνεργαστούν τα κόμματα μεταξύ τους και να κάμουν από κοινού κυβέρνηση. Και αυτοί, οι εκπρόσωποι των κομμάτων, αντί να απαντήσουν με σαφήνεια στις ερωτήσεις που τους έκαναν άρχιζαν να φωνάζουν, να βρίζουν τους αντιπάλους τους, να λένε ακαταλαβίστικα πράματα και τελικά να μην απαντούν. Ακόμη και τώρα που πέρασαν οι εκλογές ακούμε συζητήσεις του τύπου:
Δημοσιογράφος: Ρωτά ……..
Πολιτικός: μπλα μπλα μπλα …… μιλεί για τελείως άσχετα θέματα.
Δημοσιογράφος: Δεν μου απαντάτε.
Πολιτικός: Θα σας απαντήσω, μπλα μπλα μπλα, συνεχίζει να παραληρεί…….
Δημοσιογράφος: Δεν μου απαντήσατε.
Πολιτικός: Μα σας απήντησα!!!!!
Ακούστε, κύριοι πολιτικοί. Από τα λόγια που ξεστομίζετε και την όλη εικόνα που εισπράττουμε, σας εκλαμβάνομε όχι ως πολιτικούς που αγωνίζονται να σώσουν τη χώρα από την καταστροφή που της προκαλέσατε, αλλά ως μέλη οργανωμένων συμμοριών που κλέβουν και καταδυναστεύουν τον τόπο μας εδώ και πολλά χρόνια. Και οι συμμορίες σας (τα κόμματά σας) μάχονται μεταξύ τους όχι για να σώσουν τον τόπο, αλλά για να αυξήσουν τη μερίδα τους στο φαγοπότι που έχουν στήσει από τη δεκαετία του 1980 πάνω στο πτώμα που λέγεται Ελλάς.
Χρόνια τώρα ψεύτες, κλέφτες και απατεώνες πολιτικοί κυβερνούν την Ελλάδα. Και η τιμωρία τάχα μου όλων αυτών που κατακλέψανε το δημόσιο χρήμα, η κάθαρση, συμπυκνώθηκε σήμερα στην προφυλάκιση ενός, του Τσοχατζόπουλου.
Άλλωστε, ο επιμερισμός των ευθυνών για τη σημερινή κατάντια έγινε από τον Πάγκαλο με κείνο το αμίμητο: Όλοι μαζί τα φάγαμε.
Και πρόσφατα ακόμη, παραμονές των εκλογών του Ιουνίου 2012, που η Ελλάδα βρισκόταν (και βρίσκεται ακόμη) στο χείλος του γκρεμνού οικονομικά, οι ίδιοι πολιτικοί μάς είχαν φλομώσει στα ψέματα και τις υποσχέσεις πως θα μας σώσουν μέσα σε λίγο διάστημα, αρκεί να ψηφίσουμε το κόμμα τους. Η εξαπάτηση των Ελλήνων στις εκλογές του 2009 με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» (και άρα θα σας δώσουμε), δεν τους συνέτισε και όλα τα κόμματα το επαναλάμβαναν στις παραμονές των εκλογών του Ιουνίου 2012 με διαφορετικές φραστικές εκδόσεις.
Ο αντιπολιτευτικός λόγος του ΠΑΣΟΚ το διάστημα 2004 - 2009, τα συνθήματα του προεκλογικού του αγώνα το 2009 και η σπουδή του Παπανδρέου να βάλει την Ελλάδα στη μέγγενη του ΔΝΤ χωρίς καμιά διαπραγμάτευση, μου δημιουργούν την υποψία πως ήταν πάλι έργο των Αμερικανών. Ο λόγος; Το ευρώ, που είχε κυριαρχήσει ως νόμισμα σε όλο τον κόσμο και ήθελαν να το αποδυναμώσουν. Για να το πετύχουν ήθελαν δικό τους άνθρωπο να κυβερνά την Ελλάδα, έναν άλλο Παπαδόπουλο, και τον βρήκαν στο πρόσωπο του Παπανδρέου του μικρού.
Πολιτικοί, όσοι κυβερνήσατε την Ελλάδα από τη μεταπολίτευση και μετά, δεν σας αποκαλώ κυρίους, γιατί δεν το αξίζετε, εσείς έχετε όλη την ευθύνη για το ξεθεμέλιωμα του πολιτισμού της μπέσας και τη δημιουργία του πολιτισμού της μίζας, του τρόμου, της αδικίας, της διάκρισης των πολιτών και της φτώχειας που βιώνει σήμερα ο λαός μας, γιατί όχι μόνο δεν κάματε τίποτα για να μη φτάσουμε ως εδώ, αλλά κάματε τα πάντα για να φτάσομε. Και ακούμε να βγαίνουν από τα στόματά σας διάφορες δικαιολογίες για την εφαρμογή των νόμων που μας εξοργίζουν. Λες και εμείς το πόπολο δε βλέπομε καθημερινά πως οι νόμοι ισχύουν μόνο για τους αδύνατους και αφήνουν ανέγγιχτους τους ισχυρούς και τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος.
Θα καταγράψω μια αποστροφή του βασιλιά Ληρ από το ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ (όταν πια έχασε το βασίλειό του και περιφερόταν φτωχός και ανήμπορος), που γράφτηκε για την Αγγλία του μεσαίωνα, αλλά έχει την πλήρη εφαρμογή της στην Ελλάδα του σήμερα:
«Αν είσαι ισχυρός, θραύονται απάνω σου όλα τα ατσάλινα ξίφη του νόμου, μα αν είσαι κουρελής, και μ’ ένα άχυρο μπορούν να σε τρυπήσουν».
Η περίπτωση των δύο υπουργών οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου κολλάει γάντι. Οι δύο αυτοί «κύριοι» απέκρυψαν από τον Ελληνικό λαό τη λίστα Λαγκάρ με τους 2000 ντόπιους μεγαλοκαταθέτες σε Τράπεζες του εξωτερικού, και πιθανότατα φοροφυγάδες, την ώρα που πετσόκοβαν μισθούς και συντάξεις των φτωχών και κούρευαν τα ομόλογα, το μόχθο μιας ζωής πολλών φτωχών Ελλήνων που εμπιστεύθηκαν το κράτος και τα αγόρασαν. Και ακόμη δεν κινητοποίησαν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς (το ΣΔΟΕ) να ελέγξουν τους «Λησταδόρους» και να φορολογήσουν τους αφορολόγητους. Ο Παπακωνσταντίνου κράτησε κρυφή τη λίστα στο γραφείο του για περίπου ένα χρόνο, δεν την πρωτοκόλλησε ως όφειλε το υπουργείο του, για να μην πάρει και τυπικά τη μορφή επισήμου εγγράφου, αν και προερχόταν από το υπουργείο οικονομικών της Γαλλίας. Όταν αντικαταστάθηκε από το Βενιζέλο του παρέδωσε τη λίστα και αυτός, αν και συνταγματολόγος καθηγητής, αντί να πράξει τα δέοντα τη «φύλαξε» στο συρτάρι του και όταν τον παραίτησαν από υπουργό την πήρε στο σπίτι του, την υπεξαίρεσε. Γιατί «κύριοι» Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο θελήσατε να καλύψετε του κλέφτες του δημοσίου χρήματος; Ποιους θέλατε να προστατέψετε; Μήπως εκτός των άλλων και τους εαυτούς σας;
Σήμερα, 24/10/2012, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός της τελευταίας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, παραλήπτης της λίστας Λαγκάρ με τους 2000 φοροφυγάδες, μας είπε πως έχασε (χάθηκε) το πρωτότυπο της λίστας. Έτσι απλά, χωρίς ντροπή. Δεν μπορώ να σχολιάσω αυτή την κατάντια, γιατί με πνίγει η μπόχα της.
«Κύριε» Βενιζέλο με αυτή την πολιτική ηθική θέλετε να μας κυβερνήσετε;
«Αξιότιμοι κύριοι», σε οποιαδήποτε άλλη ευνομούμενη χώρα αν γίνονταν αυτά οι υπεύθυνοι θα ήταν σήμερα ομοτράπεζοι του Τσοχατζόπουλου.
Στην Ελλαδίτσα μας όμως τους δυο υπουργούς που προσπάθησαν να κρύψουν τη λίστα και να προστατέψουν τους φοροφυγάδες δεν τους ενόχλησε κανείς, αλλά η δικαιοσύνη έκανε τη δουλειά της, συνέλαβε το δημοσιογράφο Bαξεβάνη και τον παρέπεμψε στο αυτόφωρο γιατί αποκάλυψε τη λίστα και μάθαμε ποιοι μας κλέβουν και ποιοι προστατεύουν τους κλέφτες.
Νάτος πάλι ο βασιλιάς Ληρ!!!
Η δημοκρατία στηρίζεται σε δυο αρχές, στην ισονομία και στην ισηγορία, στην Ελλάδα σήμερα αυτές οι αρχές δεν τηρούνται, άρα δεν έχομε δημοκρατία. Τότε τι πολίτευμα έχομε;
Έχομε κομματοκρατία, φαυλοκρατία, κλεπτοκρατία, ρουσφετοκρατία, μιζαδοκρατία, όλα μαζί.
Αλλά εγώ βρήκα ποιος φταίει. Φταίει η Χρυσή Αυγή!!!
Με όλα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν σήμερα η οργή του κόσμου είναι καζάνι που βράζει και η βαλβίδα είναι κλειστή. Η έκρηξη δε θα αργήσει.
Παραμονές των εκλογών του 2012 άκουσα πως κάποιοί βουλευτές θέλοντας τάχατες να αποδείξουν την εντιμότητά τους κατέθεσαν αιτήσεις, δεν ξέρω πού, για να ανοίξουν οι λογαριασμοί τους σε Ελβετικές Τράπεζες, ενώ ήξεραν πως αυτό δεν μπορούσε να γίνει, γιατί αυτό απαγορευόταν στην Ελβετία. Αυτές τις μέρες άκουσα σε κάποιο κανάλι πως εστάλησαν επιστολές από Ελβετικές Τράπεζες σε Έλληνες βουλευτές να κάνουν αιτήσεις (αν θέλουν) και να ζητούν να ανοίξουν οι λογαριασμοί τους.
Ιδού, κύριοι, η ευκαιρία να αποδείξετε την εντιμότητά σας. κάμετε αιτήσεις στις Ελβετικές Τράπεζες να ανοίξουν οι λογαριασμοί σας. ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.
Αφού παρά τη δεινή οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα και ο λαός, κανένα κόμμα δεν είχε την ευαισθησία να προτείνει στη βουλή αυτά που ο λαός θεωρεί αυτονόητα, θα μεταφέρω στον πρωθυπουργό και στα κόμματα της σημερινής βουλής, αυτά που οι απλοί άνθρωποι στην Ελλάδα θεωρούμε αυτονόητα:
Γιατί δεν μειώνετε τον αριθμό των βουλευτών σε 100 ή 150 ή έστω 200;
Γιατί δεν μειώνετε τον αριθμό των υπουργών και υφυπουργών κάτω από 20 ή έστω 30;
Κύριε πρωθυπουργέ αυτό είναι το ολιγομελές υπουργικό σχήμα που μας λέγατε προεκλογικά;
Γιατί δεν μειώνετε τις συνολικές απολαβές του προέδρου της δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, των υπουργών, των βουλευτών και των ΑΡΧΟΝΤΩΝ της τοπικής αυτοδιοίκησης, με τους ίδιους συντελεστές που μειώσατε τους μισθούς και τις συντάξεις της φτωχολογιάς;
Αληθεύει πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ετήσιες απολαβές 325.000 ευρώ, η καγκελάριος της Γερμανίας 270.000 ευρώ και ο πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας 350.000 ευρώ;
Γιατί δε φορολογούνται οι βουλευτές, οι υπουργοί, ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της δημοκρατίας όπως όλοι οι Έλληνες;
Γιατί δεν καταργείτε τους αισχρούς νόμους περί ευθύνης υπουργών και ασυλίας των βουλευτών;
Γιατί δεν είναι όλοι οι Έλληνες ίσοι απέναντι των νόμων;
Στην αρχαία Αθήνα η άσκηση της πολιτικής εξουσίας ήταν ετήσια. Όταν τελείωνε η θητεία των «υπουργών», τους συγκέντρωναν σε ένα χώρο όπου έμεναν και σιτίζονταν με έξοδα της πολιτείας, για όσο διάστημα διαρκούσε ο έλεγχος που γινόταν για τη διαχείριση των κοινών κατά τη θητεία τους από ειδικούς «λογιστές» της εποχής. Αν δεν έβρισκαν κάτι μεμπτό, τους έδινα τον τίτλο «καθαρός» και τους «ελευθέρωναν».
Κύριοι υπουργοί, τωρινοί και παλιότεροι, ποιοι από εσάς θα βγαίνατε «καθαροί» από μια τέτοια δοκιμασία;
Και μια συμβουλή από το λαό προς εσάς, βουλευτές, υπουργοί και πρόεδροι της βουλής:
Να σταματήσετε το δούλεμα που μας κάνετε με τις δηλώσεις του πόθεν έσχες, γιατί όλοι ξέρουμε πως όποιος κλέβει δεν βάζει τα κλεμμένα ούτε στο πόθεν ούτε στο έσχες. Τα κρύβει.
Η φοροδιαφυγή ήταν πάντα μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Τα δύο κόμματα που μας κυβέρνησαν από τη μεταπολίτευση και μετά, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, τη χαρακτήριζαν ανέκαθεν ως τη μεγάλη πληγή της οικονομίας και κάθε τόσο μας επαναλάμβαναν πως θα την πατάξουν. Όμως, όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα, αλλά την υπέθαλπαν, την προστάτευαν, τη διατήρησαν και κάθε χρόνο πάτασσαν εμάς, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους με νέους φόρους. Τους λεφτάδες, τους πλούσιους, τους έχοντες, τους φοροκλέφτες ποτέ δεν τους άγγιξαν, όχι γιατί δεν μπορούσαν αλλά γιατί δεν ήθελαν. Τώρα που πτωχεύσαμε τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ επικαλούνται τη φοροδιαφυγή ως γενεσιουργό αιτία της πτώχευσης και προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν φταίνε οι κλεψιές οι μίζες και η κακοδιαχείριση τους. Όμως καλά θα κάνουν να αφήσουν αυτού του είδους τις φτηνές κουτοπονηριές, γιατί η φοροδιαφυγή όσο και αν είναι γεγονός, δεν μπορεί να αποτελέσει την κολυβήθρα του Σιλωάμ για τα έργα τους.
Τους λόγους που δε θέλησαν να πατάξουν τη φοροδιαφυγή δεν τους γνωρίζω, αλλά τους υποψιάζομαι, έχουν κοινά συμφέροντα με τους φοροφυγάδες. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν έγινε και με τη λίστα Λαγκάρ για την προστασία των λησταδόρων;
Ο λαός όμως φωνάζει: Φέρτε πίσω τα κλεμμένα
Βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η χώρα δίνετε στο λαό τη χειρότερη εντύπωση που θα μπορούσε να διανοηθεί κάποιος. Ενώ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την παραμονή μας στο ευρώ, εσείς, με τα καμώματά σας και τις δηλώσεις σας, δείχνετε να μη νοιάζεστε για τη σωτηρία της χώρας, αλλά μόνο για το πολιτικό σας μέλλον. Είστε όχι μόνο κατώτεροι των περιστάσεων, αλλά και επικίνδυνοι.
(Την ερχόμενη Δευτέρα το 6ο και τελευταίο μέρος)
