Εκτός των άλλων, ζούμε και την αναζωπύρωση του θρησκευτικού φανατισμού υπό μορφή φονταμενταλισμού και του πολιτικού φανατισμού με τη μορφή του ναζισμού.
Η λέξη φανατισμός προέρχεται από τη λατινική λέξη Fanatici. Ονομασία των ιερέων της Θεάς Κυβέλης. Οι ιερείς αυτοί ήταν μανιώδεις θεόληπτοι που επιδίδοντο σε έξαλλες λατρευτικές εκδηλώσεις αυτοτραυματισμού.
Αυτό επαναλαμβάνουν οι ισλαμιστές σήμερα. Ο όρος από καθαρά θρησκευτικής έννοια γενικεύτηκε και σημαίνει: εμπαθής και εγωιστική προσήλωση σε κάποια ιδέα, θρησκεία, κόμμα ή ομάδα. Στενεύει ο ψυχικός χώρος του φανατικού και περιορίζεται στο δόγμα και στην αυθεντία του αρχηγού.
Γίνεται μισαλλόδοξος, στενόκαρδος με εγκληματική διάθεση. Κλείνεται με πείσμα μέσα στις ιδέες του, αρνούμενος το παραμικρό άνοιγμα.
Οι φανατικοί όποιας μορφής, είναι οι μεγάλοι εγκληματίες που έσπειραν τον όλοθρο πάνω στη γη και αμαύρωσαν το νόημα του ανθρώπου. Φανατισμένες ορδές βαρβάρων, υπηρετούντες τον αφέντη τους, ξεχύθηκαν κατά καιρούς στο πρόσωπο της γης, σπέρνοντας τον πανικό και το θάνατο. Μέσα στη σφαγή και την ακολασία οι φανατικοί του Ισλάμ έβλεπαν τον παράδεισο του Κορανίου. Υπερασπίζοντας τον καθολικισμό τα κτήνη της Ιεράς Εξέτασης έστειλαν στην πυρά χιλιάδες.
Το ένθος υπηρετούσαν τα άγρια θηρία των Es-Es αποτεφρώνοντας εκατομμύρια αθώων συναθρώπων τους.
Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε και τις αγαθές πλευρές του φανατισμού.
Το πάθος για την αλήθεια, την έρευνα, την παιδεία. Η συνηθισμένη όμως μορφή του φανατισμού είναι αληθινά αποκρουστική.
Χρησιμοποιεί άβουλα πλάσματα, αφελείς, πεινασμένους, αδικημένους και προ παντός απαίδευτους. Πηγάζει από ορισμένες ειδικές ιστορικές συνθήκες. Τον τρέφουν και τον χρησιμοποιούν για την εδραίωση τους ολοκληρωτικά καθεστώτα κάθε μορφής.
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τρομερές επιπτώσεις στην κοινωνική, οικονομική πολιτική ζωή των χωρών που συμμετείχαν.
Ο πολιτικός χάρτης της Ευρώπης άλλαξε.
Τρεις αυτοκρατορίες (Αυστροουγγρική, Οθωμανική, Ρωσική) έσβησαν. Οι καταστροφές και η εξαθλίωση οδήγησαν στην ανάπτυξη ενός επαναστατικού ρεύματος που κατέληξε σε μια ριζική πολιτική ανατροπή. Αγρότες και εργάτες (προλετάριοι) πήραν την εξουσία στη Ρωσία. Ο φόβος της επικράτησης του κομμουνισμού οδήγησε στα δικτατορικά καθεστώτα τους υπόλοιπους.
Η φοβερή οικονομική κρίση έφερε την ενίσχυση στα ακραία πολιτικά κόμματα δεξιά και αριστερά και έδωσε το δικαίωμα στις ΗΠΑ να αναδειχθούν η πρώτη οικονομική δύναμη.
Ο φασισμός στην Ιταλία, ο ναζισμός στη Γερμανία έγιναν παραδείγματα που ακολούθησαν όλες σχεδόν οι χώρες και η Ελλάδα. Ομως ακριβότερα από όλους πλήρωσε η Γερμανία που θεωρήθηκε η αιτία.
Υποχρεώθηκε άνευ όρων να υπογράψει την εξευτελιστική συνθήκη των Βερσαλιών.
Σύμφωνα με αυτή έπρεπε να πληρώσει αποζημίωση 226 δισεκατομμύρια χρυσά μάρκα. Να μειώσει στο ελάχιστο το στρατό και το στόλο. Να παραχωρήσει μεγάλες εδαφικές εκτάσεις και όλες τις αποικίες της. Να παραδώσει το 90% του εμπορικού της στόλου για τις ζημιές στο εμπόριο. Εκείνο όμως που πλήγωσε το υπερήφανο γερμανικό έθνος ήταν ο τραυματισμός της εθνικής του υπερηφάνειας.
Αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Χίτλερ για να επιβάλει τον εθνικοσοσιαλισμό, ή ναζισμό.
Συντομογραφία του National-Sozialist.
Ευνοθύλευμα αντιθέτων απόψεων. Της θεωρίας του Ένγκελς για τον προορισμό του κράτους και τα κηρύγματα του Νίτσε για τον “υπεράνθρωπο”.
Γίνεται πρωθυπουργός και καγκελάριος, καταργεί τα άλλα κόμματα και μένει δικτάτορας. Τώρα πια αναλαμβάνει το έργο να φανατίσει τον γερμανικό λαό και να τον αναγκάσει να τον λατρεύει σαν Θεό. Ορίζει υπουργό προπαγάνδας τον Γκέμπελς και αρχίζει από την εκπαίδευση της νεολαίας για να τη μετατρέψει σε φανατισμένα άβουλα κτήνη.
Μέσον εκπαίδευσης ο δογματικός μονόλογος που χειρίζεται άψογα και μέθοδος ο εθισμός. Είναι πανάρχαιη μέθοδος αγωγής, που χρησιμοποιείται στα ζώα, στα μικρά παιδιά, στους πρωτόγονους και στις υποανάπτυκτες κοινωνίες. Οταν επίμονα συνηθίσομε ένα οργανισμό να ανταποκρίνεται σε δεδομένο ερέθισμα με την ίδια στερεότυπη αντίδραση, τότε συνδέονται άρρηκτα ερέθισμα- αντίδραση, ώστε η απλή εμφάνιση ή παραλλαγή του ερεθίσματος προκαλεί αυτόματα χωρίς τη νοητική και βουλητική συμμετοχή την ίδια αντίδραση. Οπως ακριβώς μια φωτεινή ακτίνα πέφτοντας σε καθρέπτη αντανακλάται. Γι’αυτό το φαινόμενο ονομάστηκε εξαρτημένο αντανακλαστικό και αποτελεί την αλάνθαστη μέθοδο που χρησιμοποιούν όλες οι μορφές προπαγάνδας για να μεταβάλλουν το πλήθος σε πειθήνια αγέλη. Το φαινόμενο αυτό χρησιμοποιεί ο αρκουδιάρης γύφτος για να μάθει την αρκούδα του να χορεύει.
Με την ίδια μέθοδο ο Χίτλερ μετέτρεψε την ευγενή γερμανική νεολαία σε φανατισμένα τέρατα των Εs Es πρόθυμα να χορεύουν στο ρυθμό “Χάιλ Χίτλερ” αλλά και οι Τούρκοι έκαναν τα Ελληνόπουλα γενίτσαρους φανατικούς.
Την ίδια περίπου πορεία ακολουθούν τα πολιτικά κόμματα. Χρησιμοποιείται μονότονα ο δογματικός πολιτικός μονόλογος. Στο στοχασμό μπαίνουν όρια. Το οπτικό πεδίο του βουλευτή στενεύει, είναι περιορισμένο, χωράει μόνο το δόγμα και την αυθεντία του αρχηγού. “Αυτός έφα” όπως έλεγαν για τον Πυθαγόρα οι μαθητές του.
Σύμπτωμα νοσηρό του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.
Ελεύθερος δημοκρατικός διάλογος άγνωστος. Δημοκρατία ανάπηρη.
Στο τέλος κάθε πολέμου από τα εμπόλεμα έθνη, εκτός από το χωρισμό τους σε νικητές και ηττημένους κάποια βγαίνουν σχετικά άθικτα και άλλα έχουν υποστεί ολοκληρωτική συντριβή της υπάρχουσας δομής των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών σχέσεων και οδυνηρή εθνική ταπείνωση. Στη δεύτερη τραγική θέση βρέθηκε η Γερμανία στο τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
Η χώρα μας χάρη στην οξυδέρκεια του κυβερνήτη μας και στον ένα και στον άλλο πόλεμο, βρέθηκε στην τάξη των νικητών.
Στο σημερινό πόλεμο, γιατί πόλεμο παγκόσμιο ιδιόμορφο βιώνομε, χάρη στην ανηθικότητα των πολιτικών μας και στη δική μας αφέλεια, βρισκόμαστε στη θέση των ηττημένων με τις ανάλογες τραγικές συνέπειες. Η Γερμανίνα όχι μόνο δεν θίχτηκε από αυτό τον πόλεμο αλλά ωφελήθηκε.
Δεν ξέρω αν η ιστορία επαναλαμβάνεται, όμως οφείλουμε να επισημάνουμε τις ιστορικές ομοιότητες που οδηγούν σε ακραίες κομματικές τάσεις και συμπεριφορές.
Η εθνική ταπείνωση, η φτώχεια η εξαθλίωση και η ελλιπής εκπαίδευση, ευνοούν το πέρασμα τους νέους της επικίνδυνης ιδεολογίας ως μόδας που γοητεύει. Με πρόσχημα το ξεκαθάρισμα της φυλής, επιτίθενται με φανατισμό όχι στους Εβραίους αυτή τη φορά, αλλά στους απόκληρους της ζωής, που ψάχνουν τον παράδεισο και όλο στην κόλαση κολλούν.
Σήμερο η παντοδύναμη καγκελάριος επισκέπτεται τη χώρα μας. Γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας, όπως θέλουν τα διεθνή μέσα να το προβάλλουν. Αυτό σημαίνει ότι κάτι το μοναδικό γίνεται εδώ που αφορά όλους τους λαούς. Η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος με περίσσια μετριοπάθεια μας βεβαιώνει ότι δεν έρχεται ως δασκάλα να μας βαθμολογήσει και να μας τιμωρήσει, αυτό θα το κάνουν άλλοι, αλλά ως φίλη και σύμμαχος ισότιμη.
Σαν χώρα που σέβεται τις υπογραφές της και ως η χώρα της φιλοξενίας υποχρεωθήκαμε να την πιστέψομε. Η αντίδραση η δική μας τα είχε όλα.
Πρώτα η κυβέρνηση με τη συμπεριφορά της εκφράζει την πραγματική Ελλάδα που βάζει πάνω απ’όλα τη φιλοξενία.
Το ριζίτικο της Κρήτης “Μάνα σαν έρθουν οι φίλοι μας, να μην τους πεις πως πέθανα και τους κακοκαρδίσεις”. Να μην της πείτε ότι μας χρωστάει δεν της χρωστούμε.
Οτι η πολιτική της μας οδηγεί σε αυτοκτονία.
Στρώστε της “τάβλα να γευτεί”. Αυτή είναι η Ελλάδα με τις ακριβές αρχές της.
Ο κόσμος είχε άλλη αντίδραση. Κατά χιλιάδες ξεχύθηκαν στους δρόμους ψύχραιμα, ήρεμα, ειρηνικά να διαλαλήσει στην καγκελάριο και στον κόσμο όλο. Κύριοι τέρμα το πείραμα. Φθάσαμε στα όριά μας.
Αλλάξετε πορεία όχι άλλη λιτότητα.
Αν κάτι κερδίσαμε ήταν αυτό το σημείο. Η ίδια που υπήρξε ο εμπνευστής του πειράματος σε στιγμές αυτοκριτικής συνήλθε. Τα λόγια της ήταν καθαρά. “Οταν ο νότος ζει σε σκληρή λιτότητα η βιομηχανία μας δεν πουλά αυτοκίνητα”.
Δεν είναι λοιπόν τεμπέληδες οι νότιοι αλλά μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία λειτουργεί ως “ντόμινο”. Οι φανατισμένοι ήταν λίγοι όμως η συμπεριφορά τους προβλήθηκε από τους κεροσκόπους. Απέδειξαν πόσο αλόγιστα λειτουργούν.
Προβάλλουν τη σημαία του ναζισμού για να προσβάλουν τη Γερμανίδα καγκελάριο. Ομως αυτή έχει αποποιηθεί τον ναζισμό και τον έχει απαγορεύσει με νόμο. Ενώ οι ίδιοι οι ανεγκέφαλοι του ανοίγουν το δρόμο. Ο φανατισμός πάντα καταλήγει σε ακρότητες.
*Ο Στέλιος Μανουσέλης είναι εκπαιδευτικός
