Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Ο Λευτέρης και η Κατερίνα Συντιχάκη με τα παιδιά τους Γιώργο και Ελένη και το πέμπτο μέλος της οικογένειας τον Μπετόβεν.

Ο σκύλος μας μάς κάνει καθημερινά να νιώθουμε χαρά, παρά τις δύσκολες, χωρίς αισιοδοξία μέρες που ζούμε

Φωτό Κώστας Μεταξάκης

Ο Μπετόβεν είναι σκύλος Αγίου Βερνάρδου, είναι το πέμπτο μέλος της οικογένειας του Λευτέρη και της Κατερίνας Συντιχάκη.

Είναι πιστός, υπάκουος, γκρεμίζει τα πάντα στο πέρασμά του με την ουρά του και κανείς στο σπίτι δεν μπορεί να του χαλάσει χατήρι.

Διαβάστε το γιατί...

“Τον αποκτήσαμε τον Ιούνιο του 2011 όταν ήταν περίπου 40 ημερών. Ηταν έκπληξη για όλους μας καθώς μόνο ο σύζυγός μου πήρε την πρωτοβουλία αυτή για την απόκτηση σκύλου Αγίου Βερνάρδου.

Τα παιδιά γνώριζαν για την σπουδαία αυτή ράτσα και το είχαν αγαπήσει μέσω της προβολής της σχετικής ταινίας από την TV.

Επίσης ήταν καλός και για λόγους φύλαξης.

Δεν θα μπορούσε να έχει άλλο όνομα εκτός από Μπετόβεν, λόγω της σχετικής ταινίας αφού μέσω αυτής τον είχαμε αγαπήσει. Αλλωστε, η ομοιότητα με τον πρωταγωνιστή είναι προφανής!

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η έκφραση “λυπημένου” και σε κάνει να μην μπορείς να του χαλάσεις χατήρι.

Είναι ένας αγαθός γίγαντας που μπορεί να τρομάζεις μόλις τον αντικρίσεις, αλλά σε κερδίζει στο αμέσως επόμενο λεπτό με τον θαυμάσιο χαρακτήρα του. Γενικά είναι υπάκουο σκυλί, εξαιρετικά πιστό στο αφεντικό του αλλά και σε όλη την οικογένεια και θέλει να μας κάνει χαρούμενους. Επίσης είναι πολύ υπομονετικός με τα παιδιά, παρά το μέγεθός του. Δεν του αρέσει η ζέστη, αντίθετα αγαπάει πολύ το χειμώνα και το φαγητό φυσικά! Ελάττωμα προς το παρόν δεν έχουμε εντοπίσει κανένα γιατί απλά δεν υπάρχει. Γαβγίζει σπάνια και μόνο όταν νιώσει απειλή για μας, την οικογένειά του.

Ο Μπετόβεν δεν μας δημιουργεί προβλήματα. Ομως, όταν είναι στο σπίτι όπου δεν έχει άνετο χώρο να κυκλοφορεί, γκρεμίζει τα πάντα στο πέρασμά του με την... ουρά του! (άθελά του βέβαια). Η μπάλα είναι το αγαπημένο του παιχνίδι και μόλις δει παιδιά να παίζουν, τρέχει για να συμμετάσχει. Επίσης αγαπάει πολύ το κολύμπι σε όλες τις εποχές του χρόνου. Λατρεύει να του πετάς το αγαπημένο του πλαστικό παιχνίδι κόκκαλο και να στο γυρνάει πίσω. Εάν του δώσεις θάρρος, μπορεί να σε βρει το βράδυ πετώντας ξανά και ξανά το κόκκαλο.

Είναι φιλικός, τα πηγαίνει καλά με τα άλλα ζώα και δεν είναι ιδαίτερα κυριαρχικός. Βέβαια, τα μικρόσωμα σκυλιά του γαβγίζουν λόγω του μεγέθους του αλλά αυτός θέλει απλά να παίξει μαζί τους.

Προτιμήσεις στο φαγητό;

Ολα! Τρώει γύρω στο 1, με 1,5 κιλό την ημέρα ξηρά τροφή με μπουκιές κρέατος αλλά δεν θα πει ποτέ όχι στο μαγειρευτό φαγητό και φυσικά τα κόκκαλα.

Ο σκύλος μας δεν θυμώνει εύκολα με εξαίρεση την περίπτωση που θα δει γάτα και ξένους εισβολείς στο χώρο του. Αν μας εκνευρίζει;

Σπάνια και μόνο όταν θέλοντας να εκφράσει την αγάπη του μας κάνει τα ρούχα αγνώριστα με σάλια και τρίχες! Πάντα όμως τον συγχωρούμε.

Εκείνος, ηρεμεί πολύ με χάδια και ένα καλό μασάζ!

Μας κάνει να γελάμε πολύ συχνά.

Οταν θέλοντας να πάρει την μπάλα παίρνει τη θέση του κορόιδου στη μέση και όταν τραγουδάει (ψέλνει) ακούγοντας τις καμπάνες της εκκλησίας. Πράγμα πολύ φυσικό και αναμενόμενο θα έλεγε κανείς, λόγω καταγωγής! (Αγίου Βερνάρδου).

Ο σκύλος μας μάς κάνει καθημερινά να νιώθουμε χαρά, παρά τις δύσκολες, χωρίς αισιοδοξία μέρες που ζούμε. Μας διδάσκει υπομονή, πίστη, αφοσίωση και να δίνουμε αξία στα πιο απλά πράγματα στη ζωή. Αλλωστε, αυτά μας δίνουν και την μεγαλύτερη χαρά κάνοντας πράγματα ομαδικά πια. Αποτελεί πλέον το 5ο μέλος της οικογένειάς μας και ιδανική ψυχοθεραπεία κατά του άγχους.

Μια βόλτα μαζί του σε ηρεμεί και όταν τον αντικρίζεις μετά από μια κουραστική μέρα πάντα εκεί να σε περιμένει κουνώντας την ουρά από απέραντη, αναδιοτελή αγάπη, είναι το καλύτερο αντίδοτο κατά του στρες. Βέβαια πιστεύω ότι γεννήθηκε για νʼ ανήκει στην οικογένειά μας καθώς όπως διαπιστώσαμε από τα χαρτιά του όταν ήρθε, έχει γεννηθεί στις 22 Απριλίου του 2011. Και τα δύο παιδιά μας έχουν γεννηθεί την ίδια μέρα (22) διαφορετικό μήνα και έτος βέβαια. Τυχαίο; Δεν νομίζω....”