Πατρίδα μου! το αίμα μου, για σένα, εγώ το δίνω
θέλ’ όμως, τώρα στα στερνά, κι εμέ να συγχωρέσεις,
μπορεί εγώ ν’ απέκτησα, σπίτια εις το Λονδίνο,
στην Ελβετία και αλλού... να έχω καταθέσεις.

Κάποια τρωτά Πατρίδα μου, σε μια σελίδα κλείστα
Ποιoς ξέρει; ίσως... να χαθεί
θα το φροντίσουν μερικοί,
όπως αυτοί εφρόντισαν, και χάθηκε κι η λίστα.

Πατρίδα μου στο ύψος σου! και ποιος δα δεν το θέλει!
στο υπαγορεύουν οι καιροί
όσο κι αν είναι τολμηροί
το ΟΧΙ εκείνου του καιρού! και τ’ “ΟΧΙ” του Κουβέλη

Ο μεσαρίτης