
Άνθρωποι καταδικασμένοι από τον εαυτό τους.
KILLER JOE
Σκην.: Γουίλιαμ Φρίντκιν
Πρωτ.: Μάθιου Μακόναχι, Εμίλ Χερς, Τζούνο Τεμπλ, Τόμας Χέιντεν Τσερτς, Τζίνα Γκέρσον
Όταν τα χρέη του Κρις αρχίζουν να συσσωρεύονται, αποφασίζει να δολοφονήσει τη μητέρα του και να εισπράξει την ασφάλεια ζωής της. Σε συνεργασία με τον πατέρα και τη μητριά του, προσλαμβάνουν έναν αστυνομικό ο οποίος δολοφονεί επί πληρωμή, αλλά το σχέδιο δεν αργεί να στραβώσει.
Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Τρέισι Λετς, ο οποίος έχει επίσης γράψει το σενάριο. Πρόκειται για μια μαύρη βίαιη κωμωδία, με θέμα μια παρακμασμένη οικογένεια τιποτένιων χαρακτήρων, πολύ ηλίθιων και τεμπέληδων για να διαθέτουν τον ελάχιστο αυτοσεβασμό, με εξαίρεση την αθώα αλλά τραυματισμένη και αφελή κόρη, η οποία παρασύρεται από τους υπόλοιπους στον πάτο του βαρελιού.
Ο Λετς ισορροπεί εξαιρετικά το χιούμορ με τη σοβαρότητα των καταστάσεων, ενώ ο Φρίντκιν αποσπά από τον Μακόναχι μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του, σ’ έναν ρόλο εντελώς αντίθετο από τον καθιερωμένο τύπο του ωραιοπαθούς γόη με τον οποίο έχει ταυτιστεί. Διεστραμμένος, επιβλητικός, αδίστακτος, με τη διαταραχή του κρυμμένη κάτω από την άψογα “ζυγισμένη” του εμφάνιση και την πεντακάθαρη ομιλία του. Και το υπόλοιπο καστ όμως είναι όλοι τους απολαυστικοί σε περισσότερο κωμικούς ρόλους, με ανοησία, αναξιοπρέπεια, και δειλία που διαβαθμίζονται ανάμεσά τους.
Το σημαντικότερο στοιχείο του σεναρίου είναι ίσως ο τρόπος με τον οποίο γράφει τους χαρακτήρες του, τους οποίους λυπάται και απεχθάνεται ταυτόχρονα, γι’ αυτό και του είναι αδύνατο να τους πάρει στα σοβαρά ενώ ταυτόχρονα δε μπορεί να αγνοήσει τη βία την οποία είναι ικανή να προκαλέσει η αυτοκαταστροφική τους φύση. Ακόμη και η χοντροκομμένη κλιμάκωση καταφέρνει να προκαλέσει γέλιο και αποστροφή εναλλάξ, οδηγώντας τους ήρωες στο τέλος που τους αξίζει.

