Eνα λαμπραντοράκι, η Ραλλού, μετακόμισε από την Αθήνα στο Ηράκλειο και μεγαλώνει παρέα με την μικρή Τατιάνα που την θεωρεί την “μεγάλη” αδελφή της.
Η Ραλλού είναι πάντα κεφάτη και έτοιμη για βόλτα και παιχνίδια και πολύ εύκολα κέρδισε μια ισότιμη θέση στην οικογένεια της Δέσποινας Λιμνιωτάκη. Η Δέσποινα μας γράφει την ιστορία της:
“Παρακολουθήσαμε την πορεία της Ραλλού από τα πρώτα της κιόλας βήματα, αφού ήταν ένα από τα επτά κουτάβια που γέννησε το λάμπραντορ της αδελφής μου. Πριν ακόμα εγκατασταθεί στο σπίτι μας είχαμε δεκάδες φωτογραφίες, αποσπάσματα σε βίντεο και νέα για την ανατροφή της κι έτσι όταν ήρθε, μας ήταν τόσο εύκολο να συνηθίσουμε την παρουσία της μέσα στο χώρο! Δεν είναι ιδιαίτερα «δύσκολο» σκυλί αφού έμαθε τους κανόνες της οικογένειάς μας σχεδόν από την πρώτη μέρα. Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα είναι να τη μάθω να αφήνει ήσυχη την πρασινάδα του σπιτιού: κέρδισα ένα πολύτιμο φίλο ο οποίος όμως δυστυχώς μασούλησε αργά και βασανιστικά όλα τα φυτά της βεράντας για τα οποία ήμουν περήφανη!
Η Ραλλού έχει την αστείρευτη ενέργεια των λάμπραντορ και απολαμβάνει να παίζει τόσο με παιδιά όσο και με τα σκυλιά της ράτσας της, ιδιαίτερα τα μεγαλύτερα σε ηλικία. Ο καλύτερός της σκύλος είναι το γειτονόπουλό μας, ο Ραβέλ. Δεν γίνεται να πάμε βόλτα χωρίς να περάσουμε από το σπίτι του να τον χαιρετήσουμε πρώτα. Της αρέσουν τα παιχνίδια στα οποία υπάρχει επικοινωνία με κάποιον άλλο και όχι τα άψυχα, υλικά παιχνίδια.
Από πολύ μικρή έδειξε μια έντονη προτίμηση για το φαγητό που τρώμε εμείς. Βέβαια, προσέχουμε πολύ τη διατροφή και την υγεία της για να ενδώσουμε στα παραπονεμένα μάτια της που μας ζητούν να φάει μουσακά και λουκουμάδες!
Η Ραλλού δεν με θυμώνει ποτέ. Με θυμώνει η αντιμετώπιση μιας μερίδας κόσμου απέναντι στα ζώα που εξακολουθεί να είναι συντηρητική και να τα θεωρεί ως μίασμα. Για μένα, το σκυλί είναι το ιδανικό αντίδοτο στην κρίση που μαστίζει τη χώρα μας: με τη στωικότητα και την ανιδιοτελή αγάπη που προσφέρουν, τα ζώα μάς δείχνουν πώς να διαχειριζόμαστε την καθημερινότητα και τα προβλήματά της.
Θα ήθελα να δημιουργηθούν περισσότεροι χώροι στους οποίους να επιτρέπεται η είσοδος στα ζώα. Η Ραλλού έρχεται παντού μαζί μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν αρκετοί χώροι που να μην είναι απαγορευτικοί για τους ιδιοκτήτες σκυλιών, ιδιαίτερα το χειμώνα.
Δεν αναρωτιέμαι ποτέ για το αν κάναμε καλά που υιοθετήσαμε τη Ραλλού, αλλά για το αν εμείς είμαστε η κατάλληλη οικογένεια για να έχει αυτή μια καλή ζωή. Η Ραλλού μας διδάσκει υπομονή και εγκράτεια, η παρέα της είναι ευεργετική κατά του άγχους. Μας κάνει να χαμογελάμε, κάτι που γίνεται όλο και πιο δύσκολο στις μέρες μας. Είναι η ιδανική συντροφιά για παιχνίδι με την Τατιάνα, τη μικρή μου κόρη, η οποία την ονομάζει «μεγάλη αδερφή» επειδή είναι μεγαλόσωμη αν και μόλις 6 μηνών. Η Ραλλού πραγματικά είναι το τέταρτο μέλος της οικογένειας”!
