Της Πέλλας Λασηθιωτάκη
Αν και έχει «γονατίσει» οικονομικά η Ένωση Κιτροπαραγωγών Κρήτης, η αγορά του εξωτερικού αναζητά τα προϊόντα της που χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική.
Η «Κιτρένωση» αποφάσισε τη συγχώνευση της με την Ένωση Ρεθύμνης (η οποία γίνεται συνεταιρισμός) και υπάρχουν σχέδια για επενδύσεις που θα δώσουν νέα ώθηση στο εμπόριο του ζαχαρόπηκτου κίτρου σε Δυτική Ευρώπη και Αφρική. «Αγκάθι» είναι τα χρέη της Ένωσης Κιτροπαραγωγών Κρήτης συνολικού ύψους 6,5 εκατ. ευρώ, για τα οποία υπάρχει η εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, «σκοντάφτουν» όμως στις γραφειοκρατικές διαδικασίες της υπό εκκαθάριση ΑΤΕbank.
Η Ένωση Κιτροπαραγωγών ιδρύθηκε το 1931 με έδρα στο Γαράζο Μυλοποτάμου Ρεθύμνης και περιλάμβανε αγρότες από την Κρήτη, τη Νάξο και την Αιγιαλεία. Σήμερα έχει περιοριστεί στην Κρήτη. Οι εδαφοκλιματικές συνθήκες, η κουλτούρα και η παράδοση της περιοχής «επέτρεψαν» τη συνέχιση της παραγωγής του εύγευστου και αρωματικού κρητικού κίτρου.
Το προϊόν κατά κανόνα δεν διατίθεται νωπό. Η Ένωση Κιτροπαραγωγών διαθέτει εγκαταστάσεις όπου γίνεται η επεξεργασία του κίτρου σε ζαχαρόπηκτο προϊόν το οποίο χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική. Στην Ελλάδα το συγκεκριμένο προϊόν δεν είναι γνωστό. Σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, τη Νότια Αφρική και σε αραβικές έχει ευρύτατη χρήση. Σε ορισμένες περιπτώσεις η χρήση του έχει εορταστικό χαρακτήρα, όπως στη Γερμανία το Πάσχα για την παρασκευή του Χριστόψωμου και σε τελετουργικά των Εβραίων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο προϊόν παράγεται σε ελάχιστες περιοχές του πλανήτη.
Γιατί απέτυχε η παραγωγή και η εμπορία του; Και σε αυτή την περίπτωση τα λάθη ήταν τα…κλασικά των συνεταιριστικών οργανώσεων: Αυξημένο λειτουργικό κόστος της συνεταιριστικής οργάνωσης κυρίως λόγω υπεράριθμου προσωπικού και μη ορθολογική οργάνωση της παραγωγής κίτρου. Όπως πάντα, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, όταν αυξάνονταν οι τιμές παραγωγού του νωπού προϊόντος, σημείωνε ραγδαία αύξηση και η παραγωγή. Στη συνέχεια οι τιμές μειώνονταν (αφού δεν υπήρχαν τότε αγορές για να απορροφήσουν με ικανοποιητικές αμοιβές το σύνολο της παραγωγής) κ.ο.κ. Στο μεταξύ, παγετοί το 2004 και το 2007 στέρησαν από την παραγωγή 15.000 δέντρα. Η Ένωση δεν κατάφερνε να καλύψει οικονομικές υποχρεώσεις μέχρι που άφησε απλήρωτους αρκετούς παραγωγούς!
Σήμερα η πρώην κραταιά «Κιτρένωση» ζητά από τις τράπεζες δάνειο ύψους 40.000 ευρώ, για να καλύψει τους βασικούς πελάτες της με μόλις 100 τόνους προϊόντος και της το εγκρίνουν. Θα μπορούσε, αν είχε την οικονομική δυνατότητα, να έκανε εξαγωγές 1500 τόνων κατεργασμένου προϊόντος, βάσει της ζήτησης που εκδηλώνεται.
Τα τρία τελευταία χρόνια πρόεδρος της Ένωσης Κιτροπαραγωγών Κρήτης είναι ένας νέος άνθρωπος ο Μανώλης Στρατιδάκης. «Έχουμε υπουργική απόφαση για εγγύηση ελληνικού δημοσίου ύψους 6,5 εκατ. ευρώ, όσο και τα χρέη μας σε τράπεζες, προσωπικό, ασφαλιστικά ταμεία, παραγωγούς και προμηθευτές» υπογραμμίζει. Το όλο θέμα όμως, όπως προαναφέρθηκε, έχει «κολλήσει» στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ όπου βρίσκεται και το δάνειο της Ένωσης. «Πρέπει να μας πουν, μετά από τόσους μήνες ταλαιπωρίας, αν θα μας επιτρέψουν να λειτουργήσουμε ή όχι. Και να το πουν τώρα, διότι σε ένα μήνα θα είναι πια πολύ αργά» σχολιάζει ο ίδιος. Να σημειωθεί ότι έχει κατατεθεί φάκελος και για την αναγνώριση του κίτρου ως προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης.
