
Οι εκλογές της 6ης Οκτωβρίου για την προεδρία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) αποτελούν ουσιαστικά μονομαχία ανάμεσα στον Γιώργο Σαρρή και τον Βασίλη Γκαγκάτση.
Από τη μια, δηλαδή, ο παθολόγος από τη Χίο και από την άλλη ο δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη. Με άλλα λόγια ο νέος εναντίον του παλιού. Ο πρώτος κουβαλάει μαζί του τον τίτλο του άφθαρτου, ο δεύτερος το παρελθόν του.
Ο Γ. Σαρρής, ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, έχει σύντομη παρουσία στα διοικητικά δρώμενα του ποδοσφαίρου. Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, έπαιξε για 20 χρόνια ποδόσφαιρο στον Κανάρη Χίου και το 2001 ήταν δεύτερος σε ψήφους στις εκλογές της ΕΣΠ Χίου με το ψηφοδέλτιο του Πολύδωρου Λαμπρινούδη, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία. Δύο χρόνια αργότερα πήρε τη θέση του καθώς ο π. Λαμπρινούδης ανέλαβε τη νομαρχία. Το 2009 εκλέχθηκε με το ψηφοδέλτιο του Σοφοκλή Πιλάβιου, προέδρου της ΕΠΟ, και πριν από έναν χρόνο ανέλαβε την προεδρία της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας. Πριν μερικές μέρες ανακοίνωσε ότι 33 Ενώσεις τον στηρίζουν.

Το παρελθόν του στο ποδόσφαιρο είναι δεδομένο ότι τον ακολουθεί. Ιστορική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η δήλωση του Βίκτωρα Μητρόπουλου ότι “ο Γκαγκάτσης κοιμόταν στον καναπέ της παράγκας”.
Επίσης είναι γεγονός ότι ποτέ δεν έχασε εκλογές της ΕΠΟ.
Οι αποδοκιμασίες
Το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κατάκτηση του EURO 2004 από την εθνική ομάδα. Ενας λόγος είναι ότι έφερε στην Ελλάδα τον Οτο Ρεχάγκελ. Μόνο που οι περισσότεροι τον θυμούνται από την βραδιά της μεγάλης υποδοχής των θριαμβευτών στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Τότε που στο κατάμεστο στάδιο σε μια μεγαλειώδη εκδήλωση ήταν ο μόνος που όταν το όνομά του ακούστηκε από τα μεγάφωνα αποδοκιμάστηκε - και μάλιστα έντονα - από την συντριπτική πλειονότητα του κόσμου. Πριν απʼ αυτό, βέβαια, έχει να επιδείξει άλλα... έργα. Οπως για παράδειγμα ότι επί των ημερών του πήρε από την τότε ΕΠΑΕ τη διαιτησία. Επίσης το καλοκαίρι του 2006 κατάφερε να θεσμοθετήσει το αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ και να αποκτήσει υπερξουσίες που ουδέποτε στο παρελθόν είχε η ομοσπονδία. Με τις υπερεξουσίες αυτές και τον “μπαμπούλα” της ΦΙΦΑ, σε περίπτωση οποιαδήποτε “παρέμβασης”, μπορούσε να μιλάει στη θέση ισχύος με όλους. Μεγάλη ήταν η κόντρα που είχε το 2004 με τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού, τον συντοπίτη του Γιώργο Ορφανό. Είναι η εποχή της μεάλης κόντρας πολιτείας - ΕΠΟ που οδήγησε σε παρέμβαση της ΦΙΦΑ και στο να τεθεί η ΕΠΟ εκτός κρατικών επιχορηγήσεων. Η κόντρα συνεχίστηκε και με τον επόμενο υφυπουργό Αθλητισμού, τον επίσης συντοπίτη του Γιάννη Ιωαννίδη. Οπως ακριβώς είχε συμβεί και στην πρώτη θητεία του το 2001, όταν ο τότε υφυπουργός Γιώργος Φλωρίδης είχε κηρύξει... πόλεμο στην “παράγκα”, βρίσκοντας απέναντί την ΕΠΟ.
Τα μπλεξίματα
Οι πρόσφατες περιπέτειες του έχουν να κάνουν με τα μπλεξίματά του με τη Δικαιοσύνη. Τα έτη 2005, 2006, 2007 και 2008, φέρεται να καταθέτει ανακριβείς δηλώσεις για τα περιουσιακά του στοιχεία Η ποινή που του επιβλήθηκλε ήταν πέντε μήνες φυλάκισης και 8.000 ευρώ πρόστιμο. Μάλιστα, η ανακοίνωση της ποινής προκάλεσε ένα μικρό σάλο ενόψει των εκλογών της ΕΠΟ. Ο ίδιος πάντως κατέθεσε λευκό ποινικό μητρώο και έτσι λαμβάνει μέρος κανονικά στις εκλογές.

