Το είδα στην «Π» (14.9.12) και ενέδωσα στον πειρασμό να ασχοληθώ πάλι με παρεμπίπτοντα «ψιλά γράμματα» σε καιρό κρίσης.
… «Καμπάνα» στον πρώην δήμαρχο Ρεθύμνου…. Κάθειρξη 13 ετών επέβαλε το τριμελές εφετείο Χανίων…. Με αναστέλλουσα δύναμη(;) μέχρι το εφετείο….
Το ερωτηματικό τα έβαλα εγώ, για να εξηγήσω πώς κατάλαβα τα εύστοχα εισαγωγικά της εφημερίδας στην «καμπάνα».
Πόση «δύναμη» έχουν άραγε 13 χρόνια κάθειρξης, όταν δεν πας φυλακή, με μια εγγύηση 50.000 ευρώ;
Εφετείο αποφάσισε, ανώτερο εφετείο θα ξανααποφασίσει, ώ ΄Αρειε Πάγε που θα αποφασίσεις τελεσίδικα μετά την ανακοπή!!
Το κακούργημα τελέστηκε 2003-2004, η αποκάλυψη του ελλείμματος (κοντά 1 εκατ. ευρώ) έγινε το 2006, η πρωτόδικη απόφαση βγήκε το 2012, ο δεύτερος βαθμός θα βγει το 2016 και έπεται συνέχεια.
Και δεν είναι δα και η υψηλότερη βαθμίδα στην ιεραρχία της εξουσίας ένας επαρχιώτης δήμαρχος.
Εμείς εν τω μεταξύ, με κάθε ευκαιρία, θα ακούμε σε όλους τους τόνους, στερεότυπα του είδους… «δικαιοσύνη θα αποδοθεί», «η αλήθεια θα λάμψει», «οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν όσο ψηλά και να βρίσκονται», «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο», «η υπόθεση παραπέμφθηκε άμεσα στον εισαγγελέα», «διενεργείται προανάκριση», «τεκμήριο αθωότητας», «ο δικαιικός πολιτισμός μας» και τόσα άλλα, που έκαναν το λαό μας να βάλει στο στόμα του μακαρίτη του Βέγγου το σοφό …«πώς γίνεται όποιος έχει άδικο να έχει το νόμο με το μέρος του;»
Ας μην κοροϊδευόμαστε, αγαπητοί συμπολίτες.
Ειδικά αυτή την περίοδο το θέμα της δικαιοσύνης μαζί με αυτό της ελπίδας και του θετικού οράματος για το μέλλον του λαού και της χώρας, συνιστούν αναγκαίες συνθήκες για να αντέξει η κοινωνία στη φοβερή πίεση που βρίσκεται.
Και το κοινό περί δικαίου αίσθημα κακοποιείται βάναυσα σε περιπτώσεις όπως η παραπάνω, που δυστυχώς αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας, όταν αφορά σε «επώνυμους» της εξουσίας και του πλούτου.
Με τέτοια σκανδαλώδη λειτουργία της δικαιοσύνης, μπαίνει τροχοπέδη σε όποια προσπάθεια εμπέδωσης σεβασμού και εμπιστοσύνης στους θεσμούς.
Υπονομεύεται κάθε θετικό μέτρο προς την κατεύθυνση καλλιέργειας φορολογικής συνείδησης, πάταξης της διαφθοράς, μείωσης της παραοικονομίας.
Διαλύεται η κοινωνική συνοχή και δικαιώνεται η ανομία και η περιφρόνηση των δημοσίων αγαθών.
Και σε μια τέτοια κοινωνία κινδυνεύει τελικά η δημοκρατία και αποκτούν λαϊκό ακροατήριο οι Χρυσαυγίτες και οι παρακρατικοί.
Ας μην υποτιμούμε τους κινδύνους.
Η «καμπάνα» που στην πράξη ήταν…αθόρυβη για τον πρώην δήμαρχο Ρεθύμνου, ας ηχήσει δυνατά στα δικά μας αυτιά.
Με λιγότερη υλική ευημερία μπορούμε να ζήσουμε. Δεν θα είναι δα η πρώτη φορά.
Χωρίς δικαιοσύνη, ελευθερία, δημοκρατία, ελπίδα, φοβούμαι πως όχι.
* Ο Κώστας Κασαπάκης είναι γεωπόνος
