Του Σπύρου Φωτάκη*

Να βάλουμε τη λογική να μιλήσει, την απλή λογική του ανθρώπου απαλλαγμένη από κάθε είδους σκοπιμότητα και θα καταλήξουμε σε θετικά συμπεράσματα. Αρχίζουμε λοιπόν χωρίς φόβο και πάθος, που λένε, για να δούμε που θα μας οδηγήσει η ανάλυση αυτού του σπουδαίου ζητήματος το οποίο όμως ενδιαφέρει όλο τον κόσμο, όλο το πλανήτη. Ναι, τόσο σπουδαίο είναι.

Είναι καιρός τώρα που κάποιος ονόματι Ρουσντί αν ενθυμούμαι καλώς έγραψε κάτι στίχους για το Μωάμεθ, τον ιδρυτή της μουσουλμανικής θρησκείας και προκάλεσε τόση αναστάτωση στο μουσουλμανικό κόσμο που τον κήρυξαν υβριστή για τη θρησκεία τους και τον ιδρυτή της και εξέδωσαν οργισμένο φετφά από το Ιράν για τη φυσική του εξόντωση. Ακόμη δεν έχει λήξει το θέμα αυτό και ακόμη κρύβεται ο Ρουσντί για τη ζωή του. Αυτό όμως δεν έγινε μάθημα σε κάποιους από τους συνανθρώπους μας. Έτσι πρέπει να μιλάμε τώρα για όλους τους ανθρώπους του πλανήτη μια και με τα μέσα που υπάρχουν σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα μεγάλο χωριό. Και κάποιοι απ’ αυτούς, δεν τους ξέρουνε λέει ακόμη, αλλά που θα πάει θα τους βρούνε, επιχείρησαν τώρα με τη ταινία αυτή να διακωμωδήσουν τον ιδρυτή της θρησκείας των μωαμεθανών. Δε γνωρίζουμε ακόμη τους σκοπούς τους και τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία, αλλά που θα πάει και αυτό θα το μάθουμε, βάσει της διαχρονικής ρήσης «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο». Απευθύνομαι τώρα στη νοημοσύνη σας και σας ερωτώ ευθέως χωρίς φόβο και πάθος που είπα και παραπάνω είναι ο μουσουλμανικός κόσμος απ’ άκρη σ’ άκρη της γης μια πραγματικότητα; Ναι ή ου; Μπορεί κανένας οτιδήποτε και να είναι να την αγνοήσει αυτή τη πραγματικότητα η οποία βέβαια έχει διάφορες διαβαθμίσεις και δεν είναι το ίδιο σ’ όλες τις μουσουλμανικές χώρες. Υπάρχει μια κλίμακα που αρχίζει από το πιο ήπιο σκαλοπάτι για να φθάσει στο πιο ακραίο που είναι ο μεγαλύτερος φανατισμός. Πιθανολογώ πως συμφωνείται με τη παραπάνω άποψη. Από εκεί και μετά τι νόημα έχει να κάνουμε ταινίες και να επιχειρούμε να διακωμωδήσουμε τον ιδρυτή της θρησκείας αυτής; Δεν γνωρίζουμε ότι θα εξάψουμε το φανατισμό των οπαδών της με ότι αυτό συνεπάγεται; Μ’ αυτό τον τρόπο άραγε θα φέρουμε τους ανθρώπους τον ένα πιο κοντά στον άλλο και θα επιτύχουμε την ειρήνη στο κόσμο; Έχουμε δυο πολέμους πρόσφατα σε μουσουλμανικές χώρες με θρησκευτικό επίπεδο φανατισμού ανάμεσα στους κατοίκους τους, στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και κατά κοινή ομολογία υπήρξε μια αποτυχία της πολιτικής αυτής, η οποία στοίχησε τόσα κακά στην ανθρωπότητα και με την απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών εκατέρωθεν. Όταν είναι γνωστή η ιερότητα την οποία αισθάνονται οι πιστοί του Ισλάμ στο πρόσωπο του ιδρυτή του προς τι η παραγωγή τέτοιων ταινιών; Προοιωνίζουν άραγε κανένα καλό; Οπωσδήποτε όχι. Καθήκον όλων είναι να σέβονται εκτός των άλλων και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων των κατοίκων της γης και όχι να προκαλούν σ’ αυτό το θέμα με τη συμπεριφορά τους. Ο ιδρυτής της χριστιανικής θρησκείας ο Χριστός έχει κακοποιηθεί και αυτός πολλές φορές από πού ανθρώπους που παράγουν ταινίες και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στη ιστορία της ανθρωπότητας. Το ζητούμενο όμως είναι αν πρέπει να γεννιούνται τέτοια θέματα από τέτοιες συμπεριφορές ή αντίθετα αν θα πρέπει να υπάρχουν συμπεριφορές που πρέπει να βρίσκουν τα κοινά σημεία που υπάρχουν ανάμεσα στις θρησκείες και να τα τονίζουν ιδιαίτερα προκειμένου να έρθουν οι άνθρωποι ο ένας κοντά στον άλλο ή θα πρέπει να εξάπτουν το φανατισμό όπως στη περίπτωση μας οπότε απομακρύνονται εχθρικά ο ένας από τον άλλο.

*Ο Σπύρος Φωτάκης είναι επίτιμος εισαγγελέας εφετών