«Τι είναι άραγε η Ευρώπη; Ποιος την κυβερνά; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς, οι κυβερνήσεις, οι εθνικές κυβερνήσεις; Αυτά είναι ερωτήματα πολύ βασικά. Βαδίζουμε προς μια σμίκρυνση των δυνάμεων του έθνους ως έννοιας, προς τη δημιουργία σφαιρών επιρροής ανάμεσα στους Μεγάλους. Βαδίζουμε προς μια Ευρώπη που θα είναι δημοκρατική τύποις, αλλά που οι μεγάλες αποφάσεις θα παίρνονται από μια τριανδρία ηγετών της Ευρώπης.
Και μην ξεχνάμε ότι αυτό μεταφέρει τη δύναμη των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών σιγά-σιγά να ελέγξουν οικονομίες και να παίξουν αυτές το ρόλο του ενεργητικού και αποτελεσματικού κυβερνήτη».
Αλήθεια, πως σας φαίνονται οι παραπάνω απόψεις; Υπερβολικές ή μήπως ακριβής απεικόνιση της πραγματικότητας και ρεαλιστική αποτίμηση της νέας πολιτικής τάξης στην Ευρώπη; Είναι λόγια ανεύθυνα και σαθρά ή η πραγματικότητα, όπως τη ζει και την αντιλαμβάνεται ο κάθε Έλληνας ή Ευρωπαίος πολίτης, που διαθέτει κοινό νου και αντίληψη; Είναι απόψεις κινδυνολογίας (πχ περί υπονόμευσης και ουσιαστικής κατάργησης της δημοκρατίας), ή κάτι που καταλαβαίνει κι ένα ανήλικο παιδί; Είναι λόγια «επαναστατικά» και λαϊκιστικές κορώνες ή καταγραφή της Ελλάδος και της Ευρώπης του 2012; Είναι κάποια πρωτολογία ή δευτερολογία του Τσίπρα, του Καμμένου, του Γλέζου, ή έστω του M. Farage στο ευρωκοινοβούλιο, απέναντι στην εν ψυχρώ δολοφονική και αποικιοκρατική πολιτική της Μέρκελ και του ΔΝΤ;
Τίποτα απ τα παραπάνω. Είναι λόγια που ξέχασαν να βάλουν και να ακουστούν οι ΠΑΣΟΚοι στο πανηγύρι που έστησαν για την επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη. Θα μου πείτε, αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις απόψεις και κυρίως με τις πρακτικές της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, που είναι εκπρόσωποι της «τριανδρίας» και των «πολυεθνικών» που αναφέρθηκαν παραπάνω, που λογοδοτούν σε ξένα αφεντικά κι εξυπηρετούν τραπεζικά συμφέροντα διαλύοντας την κοινωνία.
Η λεπτομέρεια είναι πως οι παραπάνω απόψεις που μοιάζουν με απόψεις του Τσίπρα ή κάποιου άλλου, δεν είναι παρά απόσπασμα από τη συνέντευξη του ΑΝΤΡΕΑ ΠΑΠΑΝΤΡΕΟΥ στη σύνοδο κορυφής των Καννών τον Ιούνιο του 1995. θα ήταν παράλειψη λοιπόν να μην υπενθυμίσουμε τα λόγια στους εναπομείναντες πασόκους του 8%, που χειροκρότησαν θερμά τον Γ.Παπανδρέου- για τέτοια νοημοσύνη μιλάμε- κατά την είσοδο του στο Μπενάκειο.
Ας πάμε τώρα σ ένα άλλο «ιστορικό» κείμενο.
« Η ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, μολονότι αποτελεί πολυσήμαντο ιστορικό γεγονός, δε συνεπάγεται ωστόσο αλλαγή κλίματος για την χώρα μου. Η Ευρώπη με το ελληνικό της όνομα της είναι οικείος χώρος, αφού ο πολιτισμός της είναι σύνθεση του ελληνικού, του ρωμαϊκού και του χριστιανικού πνεύματος. Μια σύνθεση στην οποία, όπως είπα και άλλοτε, το ελληνικό πνεύμα εισέφερε την ιδέα της ελευθερίας, της αλήθειας και της ομορφιάς. Το ρωμαϊκό πνεύμα την ιδέα του κράτους και του δικαίου. Και ο Χριστιανισμός την πίστη και την αγάπη.
Επάνω σ’ αυτόν τον κοινό πολιτισμό καλούμεθα να οικοδομήσουμε τη Νέα Ευρώπη.Η Ελλάς προσέρχεται στην Ευρώπη με την βεβαιότητα ότι στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης εμπεδώνεται για όλα τα μέρη η εθνική ανεξαρτησία, κατοχυρώνονται οι δημο¬κρατικές ελευθερίες, επιτυγχάνεται η οικονομική ανάπτυξη και γίνεται με τη συνεργασία όλων κοινός καρπός ή κοινωνική και οικονομική πρόοδος.Και για να μετάσχωμε σ’ αυτή την προσπάθεια, έχομε την απόφαση να επιχειρήσουμε τις διαρθρωτικές μεταβολές και τους θεσμικούς εκσυγχρονισμούς, που θα διευκολύνουν την πορεία μας. Έχομε συνείδηση των δυσχερειών. Αισιοδοξούμε όμως ότι με την πάνδημη κινητοποίηση, την διαρκή εγρήγορση, αλλά και την κατανόηση των Εταίρων μας, θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Διδαχθήκαμε από τον Κλασσικό Ελληνισμό ότι “χαλεπά τα καλά”.
Η ενωτική διαδικασία της Ευρώπης προχωρεί αμετάκλητη. Βρισκόμαστε στο σημείο που δεν έχει επιστροφή. Χρειάστηκε πολύ αίμα και πολύς χρόνος, για να συνειδητοποιήσουν οι Ευρωπαίοι την ταυτότητά τους, τις κοινές ρίζες τους και την κοινή τους αποστολή. .
Θα σταθεροποιήση και, θα έλεγα, θα διασώση τους δημοκρατικούς μας θεσμούς, που διέρχονται σήμερα αναμφισβήτη κρίση. Γιατί μόνο στον χώρο της μείζονος Ευρώπης θα καταστή δυνατή η δημιουργία μιας ευρύτερης βάσεως για την αναμόρφωση της Δημοκρατίας και την προσαρμογή της στις συνθήκες της εποχής μας. Είναι προφανές ότι αντίθετα, με την εκρηκτική πρόοδο που σημειώθηκε στον τεχνικό και επιστημονικό τομέα, η πολιτική σκέψη του ανθρώπου παραμένει στάσιμη. Αν μελετήση κανείς τον Πλάτωνα και τον Θουκυδίδη, θα διαπιστώση ότι τα πολιτειακά και τα πολιτικά προβλήματα της εποχής μας είναι τα ίδια με τα προβλήματα της εποχής εκείνης. Με τον εκσυγχρονισμό της Δημοκρατίας μπορεί να αναχθή και πάλι σε πρωταρχική αξία η αρετή του πολίτη, που θα “επίσταται και άρχειν και άρχεσθαι” κατά τον Αριστοτέλη. Και θα θεμελιωθούν οι βασικές αρχές της ελευθερίας και της δικαιοσύνης πάνω στην υπευθυνότητα του πολίτη, που περιορίζει την κατάχρηση της ελευθερίας και εγγυάται την ομαλή λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών».
Τα παραπάνω λόγια κύριοι της (Τ) Ν.Δ – το όνομα της παράταξης σήμερα διαβάζεται κι αντίστροφα- θα μπορούσε να ήταν πρόδηλα της αξιοπιστίας της χώρας μας με εκφραστή τον επικεφαλής της; Το ερώτημα μπορεί να διατυπωθεί και διαφορετικά. Ο εκφραστής των παραπάνω λόγων θα έδινε συνέντευξη στην BILD, στην προσπάθεια του ν ανακτήσει η χώρα του την αξιοπιστία της; Φαίνεται ο ρήτορας των παραπάνω λόγων να είναι εθνικιστής, αιθεροβάμων ή αρνητής του ευρωπαϊκού κεκτημένου; Μάλλον όχι. Πράγματα γνωστά λέει, περίπου αυτονόητα και μάλιστα ενώπιον των Ευρωπαίων Ηγετών που συναποτελούσαν τότε την ευρωπαϊκή κοινότητα. Αφιερωμένο το παραπάνω απόσπασμα σ όλα τα νεότευκτα «γιουσουφάκια» της μνημονιακής-πια- ΝΔ, που σε κάθε ευκαιρία, επικαλούνται τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της παράταξης. Πάνω απ΄ όλα είναι ο καλός εννοούμενος πατριωτισμός και η στοιχειώδης εθνική αξιοπρέπεια. Λογικά, η κυβέρνηση του Σαμαροβενιζελοφώτη, θα γνωρίζει την τύχη της Περσικής πρεσβείας που ζήτησε απ τους Σπαρτιάτες «γη και ύδωρ». Κατέληξαν όλοι οι εκπρόσωποί της δολοφονημένοι σ ένα πηγάδι, για να συναντήσουν ακριβώς αυτό που ζητούσαν (δηλαδή τη γη και το ύδωρ). Προς Θεού δε ζητάμε από πολιτικούς-τραπεζίτες διαμετρήματος Στουρνάρα και Παπαδήμου επανάληψη της σπαρτιατικής «απάντησης», αλλά ακούγοντας τρεις μήνες μετά τις εκλογές τους Σαμαροβενιζελοφώτηδες να συνεχίζουν την τρομοκράτηση των πολιτών που υποτίθεται εκπροσωπούν-βλ. συνέντευξη Βενιζέλου στη ΔΕΘ- αναλογίζονται ότι δεν είναι μακριά ο χρόνος, που ενδέχεται η «τρομοκρατία», που ασκούν σε όλους εμάς ν ακολουθήσει αντίστροφη πορεία; Γνωρίζουν άραγε τα όρια της κοινωνίας ή μήπως δεν έχουν διδαχθεί παγκόσμια ή έστω ελληνική Ιστορία;
Για να μην το ξεχάσω πάντως, το παραπάνω απόσπασμα είναι από το λόγο του Κ.Καραμανλή στο Ζάππειο την 28η Μαϊου 1978, όταν ενώπιον των Ευρωπαίων ηγετών υπέγραφε τη συμφωνία σύνδεσης της χώρας με την τότε ΕΟΚ. Εννοείται πως κι αυτό είναι αφιερωμένο στο κοινό της «πάλαι ποτέ» φιλελεύθερης ΝΔ, που πολεμούσε –υποτίθεται- το λαϊκισμό και το ψέμα του ΠΑΣΟΚ και βεβαίως δεν άργησε να το ξεπεράσει.
* Ο Μιχάλης Τζανάκης είναι φιλόλογος
