Ηχήσανε τα όργανα και πάλι
τ’ Αυγούστου, ένα βράδυ, στο Γαράζο.
Περίμενα απ’τ’αστέρια που κοιτάζω,
Αγγέλων συναυλία να προβάλλει
Κι όμως η συναυλία ήταν άλλη.
Δεν ήταν στα ουράνια, γνώμη αλλάζω,
αλλά στη γη, κι ας μην πολυκουράζω,
ήταν τα μαντολίνα ….του Μιχάλη
Με λύρες και λαγούτα ενωμένα.
Κιθάρες και μπουζούκια και μαντόλες,
για ωραίες μελωδίες κουρντισμένα,
που αρέσανε σε όλους και σε όλες .
Μα κάτι νέο, φαίνεται, εγεννήθη,
γι’αυτό το παραλήρημα, απ’ τα πλήθη.

