Ένας από τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς της Ελλάδας ο Μιχάλης Μακρυγιάννης, ο οποίος είχε αποδράσει από τη φυλακή της Αλικαρνασσού το 2006, συνελήφθη ένα χρόνο μετά στην Αθήνα και οδηγήθηκε εκ νέου στη φυλακή, απέδρασε και πάλι από το σωφρονιστικό κατάστημα της Λάρισας.
Από το θεσσαλικό σωφρονιστικό κατάστημα δόθηκε και πάλι πενθήμερη άδεια στο διαβόητο κακοποιό, ο οποίος δεν επέστρεψε ποτέ στη φυλακή. Το ίδιο είχε κάνει και κατά την παραμονή του στη φυλακή του Ηρακλείου, όπου οι πληροφορίες αναφέρουν ότι διατηρεί καλές σχέσεις με κρατούμενους αλλά και άτομα έκτος φυλακής. Μάλιστα για τη σύλληψη του μετά από την απόδρασή του από την Αλικαρνασσό, σημαντικό ρόλο είχαν παίξει τότε αστυνομικοί της Ασφάλειας Ηρακλείου, οι οποίοι είχαν δώσει πληροφορίες σε Αθηναίους συναδέλφους τους για το πού κρύβεται.
Ο Μιχάλης Μακρυγιάννης είχε καταδικαστεί σε τρεις φορές ισόβια για πέντε δολοφονίες και τρεις απόπειρες.
Ο γνωστός στον κόσμο της νύχτας Μ. Μακρυγιάννης είχε διαπράξει διπλό έγκλημα στις 28 Οκτωβρίου 1993 στο κέντρο «Χρυσή νύχτα», στη διασταύρωση των οδών Αχαρνών και Αγίου Μελετίου.
Τότε, σύμφωνα με την κατηγορία, ο Μιχάλης Μακρυγιάννης κατά τη διάρκεια συμπλοκής, που έγινε γιατί οι υπεύθυνοι του κέντρου δεν δέχθηκαν να ικανοποιήσουν παραγγελία, σκότωσε τον φίλο του Αντώνη Δημητρόπουλο και τον ταμία Στέλιο Χριστοδουλάκη, ενώ τραυμάτισε και άλλα δύο άτομα.
Ο κατηγορούμενος με την ενέργεια του αυτή μετέτρεψε το κέντρο «Χρυσή Νύχτα» σε «ματωμένη νύχτα», όπως χαρακτηριστικά είχε πει τότε ο εισαγγελέας της έδρας κ. Γ. Ζορμπάς.
Πρωτοδίκως ο Μακρυγιάννης είχε κριθεί ένοχος και για τις δύο δολοφονίες χωρίς κανένα ελαφρυντικό και είχε καταδικαστεί δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον σε κάθειρξη 14 ετών.
Δραπέτης
Τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1993 ο Μ. Μακρυγιάννης ήταν καταζητούμενος για τις δύο δολοφονίες. Μαζί μαζί με τον Κώστα Τέγα και την Ελληνοαμερικανίδα φίλη του Αγγελική Τσενεμπή διασκέδαζαν σε μία ταβέρνα, στην περιοχή της Κερατέας. Η γυναίκα είχε φύγει νωρίτερα τότε από την ταβέρνα και βρέθηκε λίγο αργότερα αιμόφυρτη με πέντε σφαίρες. Πέθανε μετά από τρεις μήνες σε νοσοκομείο του Τορόντο όπου είχε μεταφερθεί από τους γονείς της. Σε δίκη το Μάρτη του 1994 στο ΜΟΔ της Αθήνας κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τόσο ο Μακρυγιάννης όσο και ο Κώστας Τέγας, οι οποίοι κρίθηκαν τελικά ένοχοι για τη δολοφονία της κοπέλας. Οι δικαστές δεν αναγνώρισαν μάλιστα σε κανέναν από τους κατηγορουμένους ελαφρυντικό και η ποινή που τους επέβαλαν ήταν ισόβια κάθειρξη. Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά κατά την ακροαματική διαδικασία, δράστες και θύμα έφυγαν μαζί από την ταβέρνα. Κάποια στιγμή η Τσενεμπή τους είπε μέσα στο αυτοκίνητο πως εάν τη ρωτούσε η αστυνομία θα έλεγε για το Μακρυγιάννη, ο οποίος καταζητούνταν μέχρι τότε για το διπλό φονικό που είχε γίνει στο νυχτερινό κέντρο «Χρυσή Νύχτα».
Η «εξομολόγησή» της αυτή ήταν αρκετή για να προκαλέσει την οργή και την έκρηξη του φίλου της. Μέσα στα επόμενα λεπτά με αυστηρό ύφος ο Τέγας γύρισε στον Μακρυγιάννη και του είπε «σκότωσε την, ρε»... Εκείνος , σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, εκτέλεσε αμέσως τη δολοφονική παραγγελία. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πυροβόλησε πέντε φορές την κοπέλα. Κανείς δεν είδε τίποτα, αφού δεν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες. Στο φάκελο της δικογραφίας υπήρχε μόνο μία σύντομη κατάθεση της άτυχης κοπέλας, βάσει της οποίας δράστης ήταν ο Μ. Μακρυγιάννης. Οι ισχυρισμοί των δύο όμως δεν έπεισαν τους δικαστικούς λειτουργούς που έκριναν ένοχο τον Μακρυγιάννη ως φυσικό αυτουργό και τον Τέγα ως ηθικό αυτουργό της δολοφονίας, κλείνοντας τον κύκλο του εγκλήματος με την τιμωρία τους σε ισόβια κάθειρξη.
