Έπρεπε να περάσουν λοιπόν και τα 2/3 του Ιουλίου για να οριστικοποιηθεί η κατηγορία στην οποία θα αγωνιστεί ο Εργοτέλης τη νέα περίοδο.

Δυστυχώς αυτή δεν είναι άλλη από τη μίζερη Βʼ Εθνική που πολύ πιθανόν να έχει του χρόνου 21 ομάδες, με όλα τα «καλά παιδιά» μέσα (Καβάλα,Ολυμπιακός Β., Ηρακλής).

Είναι σαφές ότι η κιτρινόμαυρη οικογένεια έζησε για περίπου ενάμιση μήνα μέσα στην αμφιβολία, γνωρίζοντας ότι έχει το δίκιο με το μέρος της. Δεν κατόρθωσε ωστόσο να το αποδείξει και το αποτέλεσμα ήταν να μείνει στην κατηγορία που με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια, έπρεπε να αγωνιστεί. Αυτή τη στιγμή δεν είναι ώρα να καταλογιστούν ευθύνες σε κανέναν, γιατί δεν δικαιώθηκε ο Εργοτέλης. Σαφέστατα φταίει το σάπιο ποδοσφαιρικό σύστημα με την αθλητική δικαιοσύνη που το διέπει και η οποία αποφασίζει με βάση το ποιος είναι πιο δυνατός στο παρασκήνιο. Είναι κάτι που ξέραμε ότι ο φτωχός πλην τίμιος Εργοτέλης, δε μπορεί εύκολα να ανατρέψει. Ισως και η απουσία από το προσκήνιο το τελευταίο διάστημα του Απόστολου Παπουτσάκη για λόγους υγείας, να επηρέασε αρνητικά για τον Εργοτέλη την όλη υπόθεση.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα είναι τι γίνεται από δω και στο εξής. Είναι λογικό να υπάρχει απογοήτευση στις τάξεις του ποδοσφαιρικού τμήματος αλλά μέχρι εκεί. Άπαντες πρέπει να σηκώσουν κεφάλι και η επόμενη μέρα να βρει τον Εργοτέλη ισχυρό και έτοιμο να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

Τώρα θα φανεί η προεργασία που έγινε όλο αυτό το διάστημα από τους παράγοντες της ομάδας σε μεταγραφικό και όχι μόνο επίπεδο. Περιθώρια για την ενίσχυση του αδύναμου αυτή τη στιγμή ρόστερ, υπάρχουν πολλά και μάλιστα με πολύ πιο συμφέρουσες τιμές σε οικονομικό επίπεδο. Στο χέρι της διοίκησης λοιπόν είναι να θωρακίσει την ομάδα και να δώσει την ευκαιρία στη νέα τεχνική ηγεσία να δημιουργήσει από την αρχή ένα αξιόλογο σύνολο με προοπτική αρκετών ετών μπροστά του.

Δε μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι ο Εργοτέλης έχασε αυτό το καλοκαίρι την ευκαιρία να μείνει στη Σούπερ Λίγκα. Η ευκαιρία χάθηκε από την αγωνιστική του αδράνεια στη διάρκεια του καταστροφικού δεύτερου γύρου, όταν δεν βρέθηκε κανείς να σταματήσει την ομάδα πριν οδηγηθεί στον γκρεμό. Ουδέν κακό όμως, αμιγές καλού. Ο Εργοτέλης μπορεί να «χτίσει» κάτι καινούργιο με εντελώς φρέσκα υλικά και ίσως τελικά η αδικία που βίωσε ο σύλλογος από την αθλητική δικαιοσύνη, να τον ωφελήσει μακροπρόθεσμα....

Μαρίνος Βασιλάκης