Πράσινες προσόψεις κτιρίων με την αξιοποίηση των κλιματιστικών δημιουργεί μια ομάδα φοιτητών
Με δημιουργικότητα και καινοτομία απαντούν στην κρίση οι φοιτητές!
Ένα φυτώριο ιδεών λειτουργεί στο Πολυτεχνείο Κρήτης, από όπου προκύπτουν πρωτότυπες κατασκευές, όπως υποβρύχια ρομποτικά σκάφη, και δίνει την ευκαιρία σε νέους να αξιοποιήσουν τη φαντασία και τα όνειρά τους.
Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Τεχνικής Γεωτρήσεων και Ρευστομηχανικής του Πολυτεχνείου Κρήτης, κ. Βασίλης Κελεσίδης, μιλά στην «Π» για την ανταπόκριση από πλευράς φοιτητών στις προσπάθειές του για την κατάθεση καινοτόμων προτάσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επιχειρηματικά βήματα.
Το φυτώριο ιδεών
Το "Φυτώριο Ιδεών Φοιτητών Πανεπιστημίων-UNISTEP", υλοποιήθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 2004-2006, στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος καινοτόμων δράσεων- CRINNO, Κρήτη Καινοτόμος Περιφέρεια- και πραγματοποιήθηκε από την Περιφέρεια Κρήτης, το Πολυτεχνείο, το Πανεπιστήμιο, το ΤΕΙ Κρήτης και το ΙΤΕ.
Στη συνέχεια, υλοποιήθηκε μέσω του UNISTEP PLUS, στο πλαίσιο του Περιφερειακού Πόλου Καινοτομίας Κρήτης 2006-2008.
Το 2011, με την έναρξη της Μονάδας Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας (ΜΚΕ), στην οποία εντάχθηκε το Φυτώριο Ιδεών, το έργο βρέθηκε σε τροχιά επανεκκίνησης, αλλά μόνο στο Πολυτεχνείο Κρήτης και μόνο ως το Σεπτέμβριο του 2013.
Ήδη, ολοκληρώνεται η πρώτη περίοδος της λειτουργίας του με τέσσερις ομάδες φοιτητών που επιλέχτηκαν ανάμεσα σε δέκα προτάσεις ενώ προκηρύσσεται η νέα φάση που αναμένεται να «τρέξει» από τον Οκτώβριο ως τον Ιούλιο του 2013. Οι φοιτητές χρηματοδοτούνται με 3.000 ευρώ για αγορά εξαρτημάτων και άλλα έξοδα, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα εργαστήρια του Πολυτεχνείου και στηρίζονται, σε επίπεδο συμβουλευτικής, από τους πανεπιστημιακούς και ερευνητές.
Ο κ. Κελεσίδης αναφέρει ότι η δυσκολία έγκειται στο πώς μια ιδέα θα συνεχίσει και θα μετεξελιχθεί σε επιχείρηση.
«Τον τελευταίο χρόνο βλέπουμε φοιτητές να είναι πιο ανοιχτοί στην ιδέα να δημιουργήσουν κάτι, σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πιο πολλά άτομα που μας προσεγγίζουν για να ξεκινήσουν το πρωτότυπο ή να πάρουν στοιχεία πάνω στην ανάπτυξη μιας επιχείρησης. Όμως, το βήμα για να γίνει η επιχείρηση εξακολουθεί να είναι δύσκολο», αναφέρει. Ελπίζει, όμως, ότι, δεδομένης της πληθώρας των προτάσεων από πλευράς φοιτητών, κάποιες προσπάθειες θα αποδώσουν καρπούς.
«Οι φοιτητές βλέπουν πλέον ότι τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που ουσιαστικά δεν απορροφά καθόλου και ψάχνουν να βρουν εναλλακτικούς τρόπους, ένας είναι η δημιουργία μιας δικής τους επιχείρησης και ίσως το περιβάλλον που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε να είναι πιο κατάλληλο γιατί τους δίνει ορισμένα καλά εφόδια», περιγράφει.
Ένα σημαντικό πρόβλημα που προκύπτει είναι η γραφειοκρατία που απαιτείται αφού όλα γίνονται υπό τη σκεπή του υπουργείου Παιδείας και ακόμα και για να αγοράσουν οι φοιτητές... βίδες, χρειάζεται η έγκριση που μπορεί να δοθεί μετά από μήνες!
Καινοτόμες ιδέες
Η ομάδα των Ιάσονα Πατεράκη, Γεωργίας Βοραδάκη και Άλμα Τράλο, με επιβλέποντα καθηγητή τον κ. Κώστα Ουγγρίνη, προσπαθεί να πρασινίσει τις προσόψεις των κτιρίων στις πόλεις -και όχι μόνο- μέσω της λειτουργίας του κλιματιστικού που τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά διαθέτουν.
Στόχος είναι να αξιοποιηθεί το απιονισμένο νερό που βγάζουν τα κλιματιστικά και με την εφαρμογή συγκεκριμένης τεχνικής να διοχετεύεται αυτό σε συγκεκριμένα υδροπονικά αναρριχώμενα φυτά, που με τα χρόνια θα μεγαλώσουν και έτσι θα πρασινίσουν τις όψεις των κτιρίων.
Επίσης, επεξεργάζονται τρόπους, μέσω των οποίων θα καταστεί εφικτή η εκμετάλλευση της ενέργειας, που βγαίνει από τις εξωτερικές μονάδες των κλιματιστικών, με στόχο να αξιοποιηθεί ο αέρας και ο ήλιος κι έτσι ο καταναλωτής να πετυχαίνει εξοικονόμηση, αφού «θα καίει δικό του ρεύμα» όπως μας εξηγεί.
Αυτό επιτυγχάνεται με την εγκατάσταση πιεζοηλεκτρικών πλακών, που τους ασκείς πίεση και μετατρέπουν την μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική, σε συνδυασμό με φωτοβολταϊκές λωρίδες, που δίνουν την ενέργεια από τον ήλιο και τον αέρα του κλιματιστικού.
Πάνω στη δημιουργία ενός μικρού υποβρύχιου ρομποτικού σκάφους, κάτω των 20 εκατοστών, εργάζονται οι Χρηστος Κωνσταντοπουλος, Ανδρεας Γραμμενος , Σαββας Πιπεριδης και Ανδρεας Καμπιανακης.
Αυτό το υποβρύχιο σκαφάκι, θα μπορεί αυτόνομα να «κολυμπά» προς την κατεύθυνση που θα το έχει κάποιος προγραμματίσει και, αποφεύγοντας τα εμπόδια που ενδεχομένως βρει μπροστά του, θα φορτώνει δεδομένα από το βυθό της θάλασσας, τα οποία και θα "επιστρέφει" πίσω στον ιδιοκτήτη του.
