Το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο υγρός στίβος στη χώρα την τελευταία διετία, δεν είναι άλλο φυσικά από την προβληματική έως υποτυπώδη λειτουργία των κολυμβητικών μονάδων.
Αθλητικοί χώροι που συγκέντρωναν παλαιότερα πλήθος νέων και όχι μόνο, έχουν ουσιαστικά εκδιώξει το μεγαλύτερο μέρος των «πελατών» τους καθώς δε μπορούν πλέον να προσφέρουν ούτε τα στοιχειώδη.
Βρισκόμαστε λοιπόν σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους των αθλημάτων της πισίνας, λόγω του δαπανηρού κόστους λειτουργίας τους, των περικοπών των κονδυλίων, της αλόγιστης και πολυέξοδης χρήσης τους και του ανύπαρκτου σχεδιασμού λειτουργίας. Μάλιστα πολλοί δημοτικοί άρχοντες, κάτω από την πίεση της κατάστασης, συζητούν και μελετούν την παραχώρηση της χρήσης σε ιδιώτες, προκειμένου να βγάλουν το βάρος αυτό από τους ώμους τους. Αλλά και πολλοί χρήστες των κολυμβητηρίων, μη γνωρίζοντας το κόστος λειτουργίας, συμβουλεύουν και παροτρύνουν αυτούς σε τέτοιες λύσεις, οδηγώντας την κατάσταση σε φοβερά αδιέξοδα και προβλήματα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι τι γίνεται από δω και πέρα. Πως μπορούν να περιοριστούν οι απώλειες και σιγά σιγά να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Στην πρόσφατη συνάντηση της διοίκησης της ΚΟΕ με τους εκπροσώπους των σωματείων και τους προπονητές, διατυπώθηκε ένα σχέδιο δράσης που αν τηρηθεί, μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Χρειάζεται ασφαλώς χρόνος και κυρίως να εξασφαλιστεί η βούληση της Πολιτείας για να συνδράμει αποφασιστικά. Τα κυριότερα σημεία αυτού του πλάνου είναι τα εξής:
-Κεντροποιημένο σύστημα διαχείρισης των κολυμβητηρίων και της λειτουργίας τους. Όποια κολυμβητήρια εντάσσονται (δημοτικά,κρατικά, ιδιωτικά) θα τυγχάνουν ειδικών προνομίων αλλά και υποχρεώσεων.
-Τεχνοοικονομική υποστήριξη και προτάσεις εξοικονόμησης ενέργειας και λειτουργικών εξόδων.
-Πρόγραμμα με την επωνυμία SOS AQUATICS, πανελλαδική προβολή των πλεονεκτημάτων του υγρού στίβου, βασισμένη στο τρίπτυχο άθληση – υγεία – ασφάλεια, με στόχο την αναγκαιότητα προσέλκυσης περισσοτέρων αθλουμένων, όλων των ηλικιών, για κάλυψη των λειτουργικών εξόδων.
-Σύμπραξη από κοινού με ιδιωτικούς φορείς και αθλητικές ομάδες με σκοπό την συνεκμετάλλευση των εγκαταστάσεων.
-Προμήθεια απαραίτητης υλικοτεχνικής υποδομής .
-Εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και όχι άχρηστες και απαραίτητες. Προμήθεια καλυμμάτων, μείωση όγκου νερού κ.α.
-Συντονισμένα προγράμματα προσέλκυσης διαφόρων αθλουμένων με σκοπό την αύξηση των εισερχομένων στα κολυμβητήρια, άρα αύξηση εσόδων.
-Διοργανώσεις διεθνών και εθνικών αγώνων για προβολή και εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων. Μόνο με τους αγώνες και την προσέλκυση φιλάθλων γίνονται γνωστές οι εγκαταστάσεις.
-Σε συνεργασία με τον φορέα διαχείρισης, πρέπει οι αθλητικές ομάδες να πρωτοστατήσουν στην εξοικονόμηση των λειτουργικών εξόδων και προγραμμάτων ανάπτυξης, βοηθώντας επικουρικά τον ιδιοκτήτη της εγκατάστασης (κράτος, Δήμος, κ.α).
Στη θεωρία λοιπόν έχουμε “γράψει” καλά. Να δούμε πως θα τα πάμε και στην πρακτική εφραμογή, όπου παραδοσιακά ως χώρα χωλαίνουμε…
Μαρίνος Βασιλάκης
