Της Κατερίνας Μυλωνά
Ρόλος της μουσικής είναι να ενώνει τους ανθρώπους ακόμα κι όταν άλλες δυνάμεις προσπαθούν να τους χωρίσουν. Το παραπάνω υπογραμμίζει, σε συνέντευξή του στην «Π» ο διεθνούς φήμης Κουβανός συνθέτης και κιθαρίστας, José Lezcano.
Ο κ. José Lezcano θα δώσει ρεσιτάλ κιθάρας, με τη συμμετοχή της Ελίνας Σκαρπαθιώτη στο πιάνο, το ερχόμενο Σάββατο 14 Ιουλίου στις 9.30 το βράδυ στο κηποθέατρο «Μ. Χατζιδάκις».
Ο μουσικός από την Κούβα μιλά στην «Π» για τη μουσική που γκρεμίζει τείχη και ενώνει τον κόσμο.
Τι θα παρουσιάσετε στο Ηράκλειο;
«Θα παίξω έργα για κιθάρα Ισπανών συνθετών, αλλά και δικά μου. Συγκεκριμένα θα παίξω τη σουίτα μου με τίτλο “From Havana to Miami” (“Από την Αβάνα στο Μαϊάμι”). Είναι τρία κομμάτια γραμμένα σε στυλ κουβανικής τζαζ, με επιρροές τόσο από την μουσική της Κούβας, όσο και των ΗΠΑ. Επίσης θα παίξω δύο κομμάτια του Ισπανού κιθαρίστα Caledonio Romero με εμφανή επιρροή από το φλαμένκο. Επιπλέον, θα συνοδέψω την Ελίνα Σκαρπαθιώτη σε τραγούδια Nueva Cancion (Νουέβα Κανσιόν). Πρόκειται για τραγούδια από χώρες της Λατινικής Αμερικής που γράφτηκαν στις δεκαετίες του ‘60 και ’70 και αναφέρονται -άμεσα ή έμμεσα- σε κοινωνικά αιτήματα, πχ η ελευθερία των λαών και η δικαιοσύνη, αιτήματα που επανέρχονται εντονότερα σήμερα. Αντίστοιχα, θα ερμηνεύσουμε και κάποια τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη από την Ελλάδα που είναι στο ίδιο πνεύμα. Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει και δύο έργα του Μπετόβεν για κιθάρα και πιάνο, αρχικά γραμμένα για μαντολίνο και πιάνο. Στην εποχή του ο Μπετόβεν είχε αντίστοιχες αναζητήσεις, οι οποίες αντανακλώνται στη μουσική του».
Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας με την καλλιτέχνιδα από την Κρήτη, Ελίνα Σκαρπαθιώτη.
«Χαίρομαι πολύ που θα γνωρίσω την Ελίνα! Η συνεργασία μας είναι εν μέρει αποτέλεσμα της εποχής του ίντερνετ, όπου είτε μέσω μέιλ, είτε μέσω facebook και skype, μπορούμε να ανακαλύπτουμε καλλιτέχνες με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και μουσικά ενδιαφέροντα. Ανυπομονώ να συνεργαστώ με την Ελίνα στην όμορφη Κρήτη!
Έχετε δώσει συναυλίες σε τέσσερις ηπείρους, ποιο κοινό είναι πιο θερμό;
«Μου αρέσουν όλα τα ακροατήρια και πιστεύω ότι η μουσική είναι η παγκόσμια γλώσσα. Όμως πιθανόν αληθεύει ότι τα ακροατήρια στη Νότια Αμερική και στην Ισπανία είναι πιο “ζεστά”, και ίσως αυτό έχει να κάνει με το ρεπερτόριο που προτιμώ να παίζω και το οποίο προέρχεται κυρίως από αυτές τις χώρες».
Πότε αποφασίσατε να γίνετε μουσικός;
«Όταν ήμουν νέος, είχα την τύχη να παίξω σε δύο πολύ σημαντικούς Ισπανούς μουσικούς, τον κιθαρίστα Andres Segovia, και τον συνθέτη Federico Moreno Torroba, οι οποίοι μου πρόσφεραν πολύτιμες συμβουλές και ενθάρρυνση. Υποθέτω ότι εκείνη την περίοδο άρχισα να ονειρεύομαι μια καριέρα στη μουσική και να σχεδιάζω πώς θα συνέχιζα την μουσική εκπαίδευση που χρειαζόμουν και πώς θα ασχολιόμουν σοβαρά με τη μουσική. Όλοι οι μουσικοί λένε ότι δεν είναι εύκολο, υπάρχουν πολλά εμπόδια, αλλά εν τέλει είναι ένα επάγγελμα που σε ανταμείβει πλουσιοπάροχα αν μπορείς να το εξασκήσεις επιτυχώς».
Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική μουσική;
«Δεν γνωρίζω πολλά για την ελληνική μουσική, όμως μου αρέσει πολύ ό,τι ελληνική μουσική έχω ακούσει. Ανυπομονώ να μάθω περισσότερα γι’αυτή και να συνεργαστούμε με την Ελίνα, ο ενθουσιασμός της είναι μεταδοτικός!».
“Η μουσική είναι δύναμη, ώστε οι άνθρωποι να κατανοήσουν ο ένας τον άλλον”
Πώς μπορούν οι μουσικοί να επηρεάσουν τους πολιτικούς;
«Μου φαίνεται ότι η μουσική εξακολουθεί να παίζει ένα ιδιαίτερο ρόλο στον κόσμο. Μεταφέρει αισθήσεις και συναισθήματα που είναι παγκόσμια, και μας υπενθυμίζει την παγκοσμίως κοινή μας ανθρώπινη φύση. Οι σπουδαιότεροι συνθέτες το κάνουν αυτό με ένα πολύ ιδιαίτερο και συγκινητικό τρόπο. Η μουσική μπορεί να είναι μια τέχνη που ενώνει τους ανθρώπους ακόμα κι όταν άλλες δυνάμεις προσπαθούν να τους χωρίσουν. Στις ΗΠΑ συμμετείχα σε ένα οργανισμό που λέγεται “Playing for Peace” (“Παίζουμε για την Ειρήνη”). Η ιδέα ήταν να φέρουμε κοντά μουσικούς από χώρες που βρίσκονται σε διένεξη και να τους καλέσουμε να κάνουν πρόβες και συναυλίες μουσικής δωματίου. Ήταν πολύ συγκινητικό να δούμε πώς οι μουσικοί συμμετείχαν σ’αυτή την πρωτοβουλία, πώς σταδιακά έριχναν τα “τείχη” ανάμεσά τους, και πώς συνειδητοποιούσαν ότι οι μουσικοί από τις άλλες χώρες είναι κι αυτοί άνθρωποι σαν κι αυτούς, με παρόμοιες ανθρώπινες ανησυχίες. Η μουσική μπορεί να αποτελέσει μια ισχυρή δύναμη ώστε οι άνθρωποι να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο.»
