
Γράψαμε στο προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο «Ηρεμία εν Ελλάδι» πως μετά τις τελευταίες εκλογές οι έλληνες ηρέμησαν λόγω της απόκτησης της πολυπόθητης κυβέρνησής τους.
Και αυτό πράγματι είναι η αλήθεια με την τρανότερη απόδειξη του γεγονότος ότι όλοι οι καταθέτες που είχαν αποσύρει τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες και τις φύλαγαν σε θυρίδες ή στα σπίτια τους από το κίνδυνο της χρεοκοπίας έσπευσαν να τις ξανατοποθετήσουν στις τράπεζες σημάδι άσφαλτο του ήρεμου κλίματος που επεκράτησε μετά τις εκλογές καθ’ άπασα τη χώρα.
Όμως όλα αυτά δε σημαίνουν σε καμιά περίπτωση πως όλα τα δεινά μας τελείωσαν και από τώρα και εις το εξής θα ζήσουμε εσαεί εν ηρέμω ψυχική καταστάσει και όλα τα επόμενα θα ξεχαστούν σαν ένα κακό όνειρο. Μια ανάσα πήραμε και τέλος πάντων αποφύγαμε την άμεση και πλήρη χρεοκοπία μας με ότι αυτό θα συνεπάγετο. Όμως τώρα χρειάζεται πρόγραμμα, στρατηγική μακράς πνοής και δουλειά, πολλή και σκληρή δουλειά και προπαντός γνησιότητα για να μπορέσουμε να ανατάξουμε τη χώρα. Οι παλιές αμαρτίες της λαμογιάς και του λαϊκισμού δεν έχουν καμία θέση στην προσπάθεια αυτή. Χρειάζεται καθαρότητα και συνέπεια και όλοι πρέπει να γνωρίζουν άρχοντες και αρχόμενοι ότι ο δρόμος θα είναι μακρύς για να επέλθει κάποιο θετικό αποτέλεσμα για τη χώρα. Εδώ θα προσθέσουμε και τα κάποια ατυχήματα τα οποία οφείλονται σε αστάθμητους παράγοντες όπως οι αρρώστιες του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών τα οποία καθιστούν ακόμη πιο μακρύ το δρόμο για τον οποίο μιλάμε. Λέγαμε στο προηγούμενο άρθρο μας και κάτι άλλο πολύ σοβαρό ότι οι συγκυρίες στην Ευρώπη έχουν αλλάξει με τη δημιουργία και δεύτερου άξονα πιο ευεργετικού και για μας και αυτό βέβαια είναι θετικό - θετικότατο - αλλά δεν μπορεί να μας ευνοήσει αυτό το πράγμα από μόνο του. Χρειάζεται και η δική μας προσπάθεια κυρίως και πρωτίστως μάλιστα για να πειστούν όλοι για την καλή μας διάθεση ώστε να αλλάξει το κλίμα και στην Ευρώπη για μας. Και όταν λέμε η δική μας προσπάθεια εννοούμε κατ’ αρχάς τους άρχοντες μας και μετά και τους αρχόμενους. Ο νέος υπουργός π.χ. των Οικονομικών πρέπει να είναι ένας ικανός άνθρωπος που θα πρέπει να είναι μακράς πνοής για να μπορεί να συζητά στην Ευρώπη με υπευθυνότητα και σοβαρότητα και αυτά που θα λέει να τα λαμβάνουν υπόψη τους οι συνομιλητές του. Τόσο απλά και αληθινά συνάμα. Έπειτα δεν μπορούν οι άνθρωποι αυτοί σε τόσο σοβαρό πόστο να αλλάζουν κάθε τόσο όταν στις χώρες της Ευρώπης η χρονική τους διάρκεια είναι δέκα χρόνια ενώ εμείς μέσα στη δεκαετία έχουμε αλλάξει μέχρι τώρα έξι υπουργούς Οικονομικών. Πρέπει οπωσδήποτε να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας με τη συμπεριφορά της οικονομικής ένωσης στην οποία ανήκουμε και όχι να προτάσσουμε τις παλαιές μας συνήθειες οι οποίες φαντάζουν απαρχαιωμένες, απολύτως μη αποδεκτές από τους εταίρους μας. Τα ίδια ακριβώς πρέπει να συμβαίνουν με όλους τους αξιωματούχους μας που συνδιαλέγονται με τους αξιωματούχους της Ευρώπης με πρώτο πάντοτε τον εκάστοτε πρωθυπουργό μας. Αλλά και αρχόμενοι πρέπει να κατανοήσουν πλήρως τις υποχρεώσεις τους. Η Ευρώπη έχει και αυτή τα προβλήματα της. Στοχεύει στο απώτερο μέλλον την οικονομική ενοποίηση να διαδεχτεί η πολιτική ενοποίηση. Κατανοούν άραγε οι πολίτες αυτής της χώρας τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα όταν ο εξ ανατολών κίνδυνος δεν έχει εκλείψει για μας και αν λάβει σάρκα και οστά αυτή η πολιτική ένωση η Τουρκία δεν θα έχει να κάνει πλέον με την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Και μόνο για αυτό το λόγο οι Ελληνες με νύχια και με δόντια θα πρέπει να κάμουν τα πάντα όχι μόνο να παραμείνουν και να εδραιωθούν στην Ευρωζώνη αλλά και να κάμουν ό,τι μπορούν για την ισχυροποίηση αυτής ταύτης της Ευρώπης με απώτερο στόχο την πολιτική της ένωση. Υπάρχουν όμως και πάρα πολύ άλλοι λόγοι που δε μπορούμε να τους αναφέρουμε εδώ χάριν οικονομίας χώρου που συνηγορούν υπέρ αυτής της συλλογιστικής της ευρωπαϊκής πορείας μας όσο μακρά και επώδυνος και αν είναι.
* Ο Σπύρος Φωτάκης είναι επίτιμος εισαγγελέας εφετών

