“Με πολλή χαρά και συγκίνηση βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα παραμύθια του χωριού μου, που άθελά μου με γυρίζουν νοσταλγικά στα παιδικά μου χρόνια.
Ηταν μια εποχή που ανθούσε ακόμη το παραμύθι στα χωριά. Δεν υπήρχε σύναξη, δεν υπήρχε αποσπερίδα που να μην έχει έστω μια ιστορία, έστω ένα παραμύθι”, αναφέρει ο ίδιος στο προλογικό του σημείωμα.
Περιγράφει ακόμα πως “άρχισα να ψάχνω, να ρωτώ και να γράφω. Πρώτα από τους γεροντότερους και μετά από τους νεότερους και έγραψα τα περισσότερα. Αλλες φορές πάλι σε αποσπερίδες στο μοναδικό καφενείο του χωριού ή σε κάποια σπίτια, μάζευα πολλούς παραμυθάδες μαζί, για να ακούσει ο ένας τον άλλο μήπως και όλοι μαζί θυμηθούμε κανένα ξεχασμένο παραμύθι ή ξετελέψουμε κανένα άλλο μισοτελειωμένο. Ετσι σιγά - σιγά κατάφερα να ξυπνήσω μέσα τους όλο το παρελθόν και να καταγράψω τα όμορφα παραμύθια που ακολουθούν. Πριν τελειώσω, θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους δεκαοχτώ χωριανούς μου παραμυθάδες όχι μόνο για τα παραμύθια που μου αφηγήθηκαν, αλλά και γιατί αυτοί στάθηκαν αφορμή να συνεχίσω την καταγραφή του λαϊκού παραμυθιού και σε άλλες περιοχές της Κρήτης.
Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω το φιλόλογο Ανδρέα Λενακάκη για τη γλωσσική επιμέλεια του βιβλίου και το ζωγράφο - αγιογράφο Μανώλη Σπανάκη που έκανε τα εξώφυλλα και εικονογράφησε το βιβλίο”.
