
Οι παίκτες της αποκαλούμενης παλιάς φρουράς του Εργοτέλη αποχωρούν ο ένας μετά τον άλλον για διαφορετικούς λόγους και είναι πλέον φανερό ότι η ομάδα μετά από έξι χρόνια αλλάζει ταυτότητα.
Οι κιτρινόμαυροι γυρίζουν σελίδα μετά από μια παταγωδώς αποτυχημένη χρονιά που τους πήγε πίσω αγωνιστικά και οικονομικά και συνεχίζουν με την ίδια φιλοσοφία αλλά με διαφορετικά εργαλεία για να χτίσουν την ομάδα των επόμενων χρόνων.
Οι αποχωρήσεις δεν είχαν όλες τον ίδιο αντίκτυπο.
Υπήρχαν παίκτες που έφυγαν επειδή ολοκληρώθηκε το συμβόλαιο τους και άλλοι γιατί αυτό επέβαλαν οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από την πτώση του Εργοτέλη στην Β` Εθνική. Στην πρώτη κατηγορία ανήκαν οι Τζούνιορ, Μπέτο, Σασιασβίλι, Λεάλ, Καρέλης και στην δεύτερη Χίμπλιγκερ, Φραγκουλάκης, Μπούντιμιρ και Κουτσιανικούλης (δεν έχει φύγει ακόμα αλλά είναι υπ` ατμόν). Στο σύνολο τους όλοι πρόσφεραν στην ομάδα στα πολλά χρόνια της παρουσίας τους αλλά η αποχώρηση τους δεν θα πονέσει την ομάδα το ίδιο για όλους. Ορισμένοι από αυτούς «άδειασαν» αγωνιστικά και δεν είχαν τίποτα άλλο πια για να δώσουν υπήρχαν όμως και κάποιοι οι οποίοι και ηλικιακά αλλά και σαν ποδοσφαιρικές αξίες είχαν αποθέματα για να βοηθήσουν τον νέο Εργοτέλη. Περισσότερο πονάει τον Εργοτέλη η αποχώρηση των Φραγκουλάκη, Λεάλ, Καρέλη. Ο πρώτος ήταν ο αρχηγός και η ψυχή της ομάδας, ο δεύτερος ήταν για πολλούς ο καλύτερος ξένος παίκτης που φόρεσε την φανέλα της και ο τρίτος ένα ποδοσφαιρικό διαμάντι το οποίο με δική του, αλλά και με άλλων, την ευθύνη έμεινε ακατέργαστο. Τρεις παίκτες που σε όποια κατηγορία κι αν έβρισκε η νέα σεζόν τον Εργοτέλη, θα αποτελούσαν την ραχοκοκαλιά της ομάδας, τα μεγάλα της στηρίγματα.
Δυστυχώς όμως η πτώση του Εργοτέλη είχε σοβαρές επιπτώσεις και στα οικονομικά του δεδομένα τα οποία δεν του επέτρεψαν να κινηθεί όπως θα ήθελε. Καλώς ή κακώς δεν μπορούσε να κρατήσει παίκτες όπως τον Φραγκουλάκη, τον Λεάλ ή τον Μπούντιμιρ, διότι υπήρχαν δυο τεράστιοι ανασταλτικοί παράγοντες: ο υποβιβασμός και το οικονομικό άνοιγμα που πλησίασε τα 2 εκ ευρώ. Για κάποιους αυτό που έγινε με Φραγκουλάκη, Μπούντιμιρ μπορεί να μοιάζει με...ξεπούλημα αλλά για την διοίκηση δεν είναι τίποτα άλλο από μια ανάσα στο σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, μια δύσκολη αλλά αναγκαία επιλογή για να μπορέσει αυτή η ομάδα να σηκωθεί ξανά όρθια και να σχεδιάσει την άμεση επιστροφή της στα σαλόνια.
Το να φεύγουν παίκτες που αποτέλεσαν το Α και το Ω της πορείας του Εργοτέλη τα τελευταία έξι χρόνια είναι επώδυνο αλλά περισσότερο επώδυνος ήταν ο υποβιβασμός. Ο Εργοτέλης συνήθιζε πάντα να κρεμάει το καλάθι του μέχρι εκεί που έφτανε το χέρι του κι αν συνέχιζε χωρίς περικοπές μετά την τελευταία εφιαλτική χρονιά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε σύντομο διάστημα θα ακολουθούσε τα χνάρια του ΟΦΗ.
Μπορεί η ομάδα να έχει χάσει τα πρωτοκλασάτα στελέχη της αλλά είναι τυχερή γιατί δεν...διαλύεται. Είναι σημαντικό ότι παρά το μεγάλο «κούρεμα» που έγινε στο ρόστερ της διαθέτει ένα κορμό 17 ποδοσφαιριστών οι περισσότεροι από τους οποίους είναι το μέλλον της. Από την άλλη ωστόσο αυτοί οι παίκτες χρειάζονται και στηρίγματα. Είτε στην Β` Εθνική είτε στην Σουπερ Λίγκα η ανάγκη ενίσχυσης είναι άμεση και η διοίκηση λοιπόν έχει την υποχρέωση έστω και με τις περιορισμένες δυνατότητες που διαθέτει να πλαισιώσει αυτά τα παιδιά και να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα, τον νέο ισχυρό Εργοτέλη που υπόσχεται από τις ανακοινώσεις της...
Νίκος Μαρκάκης

