Βλέποντας πόση φροντίδα και προσπάθεια καταβάλλεται για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας, σκέφτομαι αν αυτό είναι αρκετό για να ευτυχήσει η χώρα μας. Διότι τη σημερινή δυστυχία μάς τη δημιούργησαν δύο κυρίως παράγοντες, τους οποίους πρέπει ιδιαιτέρως να προσέξουμε: Πρώτον οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις μας κατά το παρελθόν, και δεύτερον η κακή οργάνωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης (της οποίας μέλος είμαστε) που μας έφερε τελικά σε οικονομικό αδιέξοδο.
Για το δεύτερο η Ελλάδα, ένα μικρό, αδύνατο και ανυπόληπτο προς το παρόν μέλος, σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να κάνει. Ποιος θα ακούσει τη συμβουλή της;
Και τελικά σκεπτόμενος καταλήγω στο συμπέρασμα ότι για να ευτυχήσουμε κάποτε δεν είναι αρκετό να διορθώσουμε μόνο την οικονομία μας· θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να φροντίσουμε ώστε να λείψει η διαφθορά από την κοινωνία μας, από την οποία φυσικά προέρχονται και ο πολιτικοί μας. Και η εξάλειψη της διαφθοράς μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τον καιρό μέσω μιας σωστής μόρφωσης που θα παίρνει ο μελλοντικός Ελληνας πολίτης στο σχολείο.
Το σχολείο λοιπόν με τη σωστή του διδασκαλία πρέπει να αναλάβει να διορθώσει σιγά - σιγά τον χαρακτήρα του νεοέλληνα.
Διότι στην ελληνική παιδεία υπάρχει σήμερα μεγάλη φθορά. Δεν δίνουμε σωστή μόρφωση στα ελληνόπουλα.
Ασφαλώς με φθαρμένη παιδεία και με διαλυμένη οικονομία κανένα κράτος δεν μπορεί να προκόψει! Ομως, για την ανόρθωση μιας καταπιεσμένης κοινωνίας, πιο επείγον είναι να αναμορφωθεί και να διορθωθεί πρώτα η παιδεία της, ώστε η παρεχόμενη μέσα στο σχολείο μόρφωση να δίνει σωστούς πολίτες στο κράτος οι οποίοι θα αποτελέσουν μια υγιή κοινωνία.
Πρέπει λοιπόν οπωσδήποτε να αναμορφώσουμε την παιδεία μας για την οποία δυστυχώς μέχρι τώρα δεν έχω ακούσει να γίνεται κανένας λόγος από τους πολιτικούς μας.
Σήμερα, αντί για αρετή και φιλοπατρία, μαθαίνουν τα παιδιά μας πώς να διεκδικούν δικαιώματα παλεύοντας εναντίον των νόμων του κράτους όσους βλέπουν να θίγουν προσωπικά τους συμφέροντα, έστω και αν αυτοί έχουν θεσπιστεί για το γενικό καλό. Τονίζουμε τα δικαιώματα.
Παραβλέπονται οι υποχρεώσεις του πολίτη. Σ’ αυτό συμβάλλει πολύ και ό,τι ακούμε από την τηλεόραση, γιατί και αυτή διδάσκει. Και τελικώς βγάζουμε από τα σχολεία μας αντί για ενάρετους πατριώτες, εχθρούς της πατρίδας, έτοιμους να κατεβούν σε διαδηλώσεις, συγκροτημένοι σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, και να την αναστατώσουν.
Μερικοί θερμόαιμοι μάλιστα επιχειρούν ακόμη και να κόψουν και να ρημάξουν χωρίς τύψεις συνειδήσεως φτάνοντας μέχρι την ασέβεια να καίνε αποδεικτικά τη σημαία του κράτους.
Φταίνε τα αναλυτικά μας προγράμματα.
Φταίει η χαλάρωση στα σχολεία.
Η χαλάρωση φέρνει τη διάλυση...
Αυτά πρέπει να διορθωθούν οπωσδήποτε. Χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση. Το σχολείο θα διδάξει πώς θα μπορούσαμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι σαν έθνος μέσα σε μια καλώς οργανωμένη, τίμια και δίκαιη κοινωνία.
Δεν εννοώ βέβαια να μορφώνουμε σοβινιστές. Αλλά να βγάζουμε από τα σχολεία μας πολίτες που θα αγαπούν τον τόπο τους και θα νοιάζονται για την υπόληψη και την προκοπή του, σεβόμενοι συγχρόνως τους γείτονές τους λαούς καθώς και όλους τους πολίτες του κόσμου, εφόσον βέβαια και εκείνοι δείχνουν ανάλογο σεβασμό σ’ εμάς.
Ας έχουμε υπόψη μας ότι ποτέ στην Ιστορία δεν ευτύχησε λαός που δεν αγάπησε τον τόπο όπου ζούσε, που μίσησε την εξουσία της χώρας του.
Είμαι παλιός εκπαιδευτικός. Μιλώ εξ εμπειρίας. Και θα επιθυμούσα πραγματικά η φωνή μου απ’ αυτή την άκρη της ελληνικής γης να φτάσει ως τα αυτιά των αρμοδίων στο κέντρο, ώστε αυτοί να πάρουν κατάλληλα μέτρα για να διορθωθεί τελικώς η παιδεία μας που νοσεί βαρύτατα και μολύνει την ελληνική κοινωνία.
* Ο Αιμίλιος Ψαθάς είναι εκπαιδευτικός
