Αποτρεπτικά κλισέ και ελαφρότητα.

ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ

THE RAVEN

Σκην.: Τζέιμς ΜακΤιγκ

Πρωτ.: Τζον Κιούζακ, Λουκ Έβανς, Άλις Ιβ, Μπρένταν Γκλίσον, Κέβιν ΜακΝάλι

Στη Βαλτιμόρη του 19ου αιώνα, ένας κατά συρροή δολοφόνος σκοτώνει τα θύματά του αντιγράφοντας τις ιστορίες του συγγραφέα Έντγκαρ Άλαν Πόου, τον οποίο η αστυνομία καλεί για να τη βοηθήσει να εξιχνιάσει τα εγκλήματα.

Με τίτλο εμπνευσμένο από το ομώνυμο ποίημα του Πόου, αυτό το αστυνομικό θρίλερ εποχής είναι μεθοδικό αλλά συμβατικό, με μια αδιάφορη ερμηνεία από τον Κιούζακ, ο οποίος ισορροπεί ανάμεσα στο σοβαρό και το γραφικό κλίνοντας περισσότερο προς το δεύτερο. Με την πιο αξιομνημόνευτη ερμηνεία εκείνη του Έβανς ως αποφασιστικού αστυνομικού, μέσα σ’ ένα γενικότερα αναξιοποίητο καστ, ο ικανός ΜακΤιγκ χτίζει εύστοχα την προβλεπόμενη ατμόσφαιρα με το σκοτάδι, την ομίχλη, τα χαμηλής φωτεινότητας εσωτερικά, αλλά το ζήτημα είναι ότι όλα είναι ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς να είναι, χωρίς καμιά σοβαρή έκπληξη, υφολογική ή αφηγηματική. Η πλοκή εκτυλίσσεται προσεχτικά και ταχτοποιημένα, με επιμελημένη σκηνοθεσία των φόνων (π.χ. το εκκρεμές τσεκούρι) και υπομονή. Ωστόσο, η περιπλοκή της ιστορίας είναι μάλλον υποτυπώδης και η κρισιμότητά της χωρίς σοβαρές διακυμάνσεις, παρά μόνο όταν απάγεται η κοπέλα του Πόου, ώσπου να καταλήξουμε στην αποκάλυψη του δολοφόνου, η οποία είναι μικρού αντίκτυπου αφού πρόκειται για έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα με προβλέψιμο κίνητρο.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΓΚΥΟΣ

WHAT TO EXPECT WHEN YOU’RE EXPECTING

Σκην.: Κερκ Τζόουνς

Πρωτ.: Τζένιφερ Λόπεζ, Κάμερον Ντίαζ, Μπεν Φαλκόνε, Ελίζαμπεθ Μπανκς, Ροντρίγκο Σαντόρο, Τσέις Κρώφορντ, Μπρούκλιν Ντέκερ, Άννα Κέντρικ, Ντένις Κουέιντ, Κρις Ροκ

Η εμπειρία της εγκυμοσύνης, και πώς ανατρέπει τις ζωές διάφορων ζευγαριών στις σημερινές Η.Π.Α.

Αισθηματική κομεντί για την έλευση των παιδιών στη ζωή των ζευγαριών. Πανέμορφοι πρωταγωνιστές, υλική αφθονία, ηλιόλουστη, πολύχρωμη και πασίχαρη σκηνοθεσία, μερικά ευρηματικά σημεία (π.χ. οι πατεράδες με τα καρότσια) και γενικότερα παραδεισένιο κλίμα, προσφέρουν αβασάνιστη διαφυγή παρά κάποια αληθοφανή προσέγγιση στο θέμα. Στον βαθμό που η απεικόνιση της ταινίας μπορεί να είναι ενδεικτική για τα μεσοαστικά πρότυπα της αμερικανικής κοινωνίας, οι άντρες είναι οι πάντα ανέτοιμοι της υπόθεσης και οι γυναίκες αυτές που είναι πρόθυμες να κάνουν οτιδήποτε προκειμένου ν’ αποκτήσουν παιδί, αναλογία που μετά την εγκυμοσύνη διατηρείται με τους άντρες να μετατρέπονται σε υπάκουους σκλάβους των γυναικών, περισσότερο πρόθυμους πλέον αφού εν τω μεταξύ έχει ξυπνήσει και το δικό τους γονικό ένστικτο. Ωστόσο, παρότι το σενάριο περιλαμβάνει διάφορες εκδοχές γονικότητας (η υιοθεσία, η ανεπιθύμητη και αποτυχημένη εγκυμοσύνη) αφήνει απ’ έξω λιγότερο συνηθισμένες αλλά εξίσου θεμιτές, υπαρκτές και διαδεδομένες μορφές όπως οι ομόφυλοι γονείς και η τεχνητή γονιμοποίηση, στάση που αφαιρεί από τον μοντέρνο χαρακτήρα του φιλμ, ενώ αφήνει ανεκμετάλλευτους τους πολυάριθμους χαρακτήρες και την πλουσιότερη οπτική που θα μπορούσαν να προσφέρουν. Στα θετικά πάντως προσμετράται η θετική στάση της ταινίας προς τον θηλασμό, ο οποίος απ’ ό,τι μαθαίνουμε είχε περάσει μακρόχρονη φάση άδικης ανυποληψίας, ειδικά στις Η.Π.Α.