Το παρελθόν με τα μάτια των παιδιών προσεγγίζεται μέσα από την έκθεση για την αρχαία Ελλάδα, την Ιστορία, την Τέχνη και τον Πολιτισμό που πραγματοποίησαν μαθητές του Δημοτικού σχολείου Βιάννου.
Η δασκάλα του σχολείου, κ. Μαρία Παπαδημητροπούλου, αναφέρει πως «μια από τις παραμέτρους της ιστορίας, είναι η γνώση του παρελθόντος και η αναγωγή αυτής της γνώσης στο επίπεδο της σύγχρονης πραγματικότητας.
Από αυτή την άποψη δόθηκε φέτος ιδιαίτερη έμφαση στο ιστορικό μάθημα , αφού η οικονομική κρίση δεν αφήνει ανεπηρέαστο το σχολείο, σε μια εποχή που η Ελλάδα συκοφαντείται , βάλλεται και δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως, περισσότερο από ξένα οικονομικά κέντρα συμφερόντων».
Σκοπός της εκπαιδευτικής κοινότητας ήταν από την αρχή της σχολικής χρονιάς να αφήσει έξω από την τάξη τις αντιξοότητες (π.χ έλλειψη βιβλίων στο μάθημα της Ιστορίας κ.α. ) καθώς και τη γκρίνια και τη μιζέρια που «σερβίρουν» καθημερινά πολλά δελτία ειδήσεων, κοινωνοί των οποίων υπήρξαν και οι μικροί μαθητές.
«Ανοίξαμε λοιπόν πανιά με μια από τις τριήρεις αυτές, που ακόμα περιμένουν σε μια γωνιά της τάξης μας και ταξιδέψαμε μακριά (1100 π.Χ.-300 π.Χ.) σε μια εποχή που οι υλικές και πνευματικές της δραστηριότητες επηρεάζουν ακόμη και σήμερα όλο τον πολιτισμένο κόσμο», περιγράφει η εκπαιδευτικός.
Αρχιτεκτονική, θέατρο, καλές τέχνες, ρητορική,φιλοσοφία,δημοκρατία, κατάφεραν να καρπίσουν μέσα σ’ ένα χώρο φωτισμένο από το ιδιαίτερο φως του ελληνικού ουρανού .
«Η ιστορία γράφεται και ξαναγράφεται, αφού κάθε εποχή διαθέτει διαφορετικές τεχνικές,προπαντός άλλη οπτική .Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ιστορία είναι ο τρόπος με τον οποίο το κάθε παρόν αντικρύζει το παρελθόν του», τονίζει η κ. Μαρία Παπαδημητροπούλου.
Έτσι ακριβώς οι μαθητές της Δ΄ τάξης, σα μικροί σημερινοί ερευνητές είδαν με το δικό τους ειλικρινές βλέμμα, με την δική τους οπτική και διαπίστωσαν ότι το παρελθόν της χώρας τους ανήκει όχι μόνο στους Έλληνες αλλά σε όλη την ανθρωπότητα.
«Εμείς ως δάσκαλοι οφείλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας , βάζοντας στο περιθώριο όσους, ιδιαίτερα στις μέρες μας , προσπαθούν να παραχαράξουν την ιστορία μας και να οικειοποιηθούν έννοιες όπως πατρίδα, Ελληνισμός δίνοντας έμφαση σε ανώτερες και κατώτερες φυλές», αναφέρει.
Η επίσκεψη σε εργαστήριο αγγειοπλάστη τα έφερε σε επαφή με μια τέχνη που τείνει να εξαφανιστεί στις μέρες μας, διαπίστωσαν όμως πόσο απαραίτητη ήταν στα αρχαία χρόνια για τις κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες της εποχής.
Εξάλλου σε συνεργασία με τους γονείς ταξίδεψαν ως το μουσείο της Ακρόπολης και τον Παρθενώνα και οι μαθητές κατάφεραν να «συνομιλήσουν» με τα έργα της εποχής που εξέταζαν όλη τη χρονιά.
“Σχολείο είναι έρευνα και προβληματισμός”
Με μεγάλη υπερηφάνεια τα παιδιά της Δ’ τάξης άνοιξαν τις πόρτες της τάξης τους στο τέλος της σχολικής χρονιάς στην κοινωνία και κάλεσαν εκτός από τους γονείς και όλους τους συντοπίτες τους να θαυμάσουν όλα όσα ανακάλυψαν και να διδάξουν με την σειρά τους όλα όσα έμαθαν. «Ευχαριστούμε το Διευθυντή του σχολείου, κύριο Τουπη για την ηθική υποστήριξη αυτής της προσπάθειας. Άποψη μας είναι πως το σχολείο και η εκπαίδευση δεν είναι μόνο η δουλική απασχόληση με τα βιβλία και τους σχολαστικισμούς αλλά έρευνα, προβληματισμός, ευαισθητοποίηση, ανάληψη πρωτοβουλιών, υπευθυνότητα, καλλιέργεια της ευγένειας και όσων ανεβάζουν πολιτισμικά τον άνθρωπο», καταλήγει η κ. Μαρία Παπαδημητροπούλου.
