16 Ιουνίου σήμερα και αθλητικά τι έχουμε; Φως στα προβλήματα υπάρχει ή ολοένα και μεγεθύνονται; Mάλλον μεγεθύνονται. Χρήματα δεν υπάρχουν, ομάδες παραπαίουν, ομάδες διαλύονται, οι χορηγοί σφυρίζουν αδιάφορα, τα τηλεοπτικά δικαιώματα μειώνονται, ο κόσμος αδιαφορεί και κάποιοι συζητούν να αυξηθούν οι ομάδες στη Σουπερ λίγκα γιατί έτσι θα σωθούν. Το πρωτάθλημα θα σωθεί; Γενικά τα ίδια αντιμετωπίζει και το μπάσκετ.

Κάθε, μα κάθε χρόνο, όταν παρατηρούμε τα ίδια ή παρόμοια φαινόμενα η... καραμέλα που βγαίνει από τα στόματα όλων είναι η εξής: «Να γίνει κάτι. Να βρεθεί μια λύση. Δεν πάει άλλο...». Και το αποτέλεσμα ποιο είναι; Μια τρύπα στο νερό. Τίποτε απολύτως δεν γίνεται.

Και όμως. Κάποια πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί και η Σούπερ λίγκα αλλά και η ελληνική Α1 να ήταν πραγματικά κοσμήματα. Θα μπορούσαν να συμβαδίσουν στα πρότυπα της ισπανικής λίγκας (ίσως και του ΝΒΑ) και όχι να βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Μπορεί με λιγότερες ευρωπαϊκές επιτυχίες σε συλλογικό επίπεδο, αλλά με μεγαλύτερο ανταγωνισμό εντός των συνόρων και περισσότερη... υγεία .

Η δημιουργία ενός είδους σάλαρι καπ, που είπε προ ημερών το μέλος της Δ.Ε της ΠΑΕ ΟΦΗ κ. Πουλινάκης ίσως να ήταν η ευεργετική λύση της εποχής. Κάτι που είχε προτείνει ο Γιάννης Φιλίππου της ΑΕΚ παλαιότερα, όταν έβλεπε τα έσοδα να μειώνονται, τα τηλεοπτικά δικαιώματα να πέφτουν και τους χορηγούς να... την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Όμως ανταπόκριση δεν βρήκε, η ψαλίδα άνοιξε απότομα και άρχισε να δημιουργείται το μεγάλο χάσμα στην Α1!

Κανείς δεν μπόρεσε να ακολουθήσει (σε πρώτη φάση) τον Παναθηναϊκό και (μετά την είσοδο των Αγγελόπουλων) τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα να γίνει πρωτάθλημα δύο ταχυτήτων και οι υπόλοιποι 12 να συμπληρώνουν την Α1. Να όμως, που η οικονομική κρίση άρχισε να «χτυπάει» και τους «αιώνιους» και να μειώνονται δραματικά τα μπάτζετ. Είδατε τη συμβαίνει φέτος και στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟ;

Λύσεις, απόψεις, προτάσεις υπάρχουν. Το θέμα είναι, υπάρχει και η θέληση για να υλοποιηθούν; Γιατί να μην μπει τώρα το «σάλαρι καπ»; Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Γιατί μην υπάρξει ένα λογικό πλαφόν στο κεφάλαιο της κάθε ομάδας (ούτε υπέρογκο, ούτε μικρό) ώστε να μην το υπερβαίνει κανείς και αν δεν μπορεί κάποια ομάδα να το φτάσει να μην έχει δικαίωμα συμμετοχής; Γιατί να μην υπάρχει ένα είδος «ντραφτ» και στην Ελλάδα;

Τόσο για παιδιά από τις ακαδημίες, όσο και για παιδιά που αγωνίζονται σε μικρές κατηγορίες. Να γινόταν μια σωστή αξιολόγηση και ανάλογα με τις επιδόσεις και το ταλέντο του να μπορούσε να μεταβεί στις ανάλογες ομάδες! Οι καλοί παίκτες σε αυτές που κέρδιζαν την άνοδο και οι λιγότεροι καλοί να μοιράζονταν στις υπόλοιπες. Ναι, μπορεί να ακούγεται απίθανο να συμβεί (ίσως και too much πρωτοποριακό για την Ελλάδα), αλλά για σκεφτείτε και εσείς πόσο καλύτερο θα μπορούσε να ήταν ποδόσφαιρο και μπάσκετ (και τα πρωταθλήματα) στη χώρα μας... Σε όλα τα επίπεδα.

Μπορεί να χρειαζόταν πολύ χρόνος για να ξαναγεννηθούν από τις στάχτες τους, αλλά στο σημείο «μηδέν» δεν έχουν βρεθεί; Όσο για τις ομάδες που εξακολουθούν να βάζουν χρήματα, ας πάνε να παίξουν αλλού. Εκτός και αν θέλουν να μπουν στην ίδια λογική και να γίνει από την αρχή μια νέα προσπάθεια...

Αντώνης Παπουτσάκης