Του Δημήτρη Χ. Σάββα

Πάντοτε οι τελευταίες μέρες της σχολικής χρονιάς έχουν ένα ιδιαίτερο χρώμα, είναι μέρες φόρτισης και συγκίνησης τόσο για τους διδάσκοντες, όσο και για τους διδασκομένους.

Πρωταγωνιστές βέβαια ή τιμώμενα πρόσωπα στην σχολική κοινότητα, αυτές τις μέρες τα παιδιά της Έκτης. Έζησα αυτές τις στιγμές και ως μαθητής και ως γονιός και καταλαβαίνω αυτό το ιδιαίτερα συγκινησιακό κλίμα αυτών των ημερών. Θυμάμαι... ως μαθητής της Έκτης Δημοτικού τα λόγια ενός τραγουδιού που η τάξη μας τραγουδούσε: “Εμείς παιδιά θα φύγουμε για πάντα απ’ το σχολειό. Το χαιρετούμε αιώνια με ένα ευχαριστώ”.

Και η απάντηση από τα παιδιά της Πέμπτης Τάξης: “Κι εμείς σας λέμε στο καλό κι η Παναγια μαζί και θα ξανανταμώσουμε, μαζί μες στη ζωή”...

Και οι ευχές του δασκάλου, δασκάλων...!

“Θυμάμαι... το ποίημα του αγαπητού φίλου Κωστή Λαγουδιανάκη, του σημερινού Διευθυντή του 6ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου. Τότε το σχολειό στεγαζόταν στον Άγιο Τίτο και ο Κωστής Λαγουδιανάκης ήταν δάσκαλος της Έκτης Δημοτικού, έχοντας μαθήτρια και την φιλιότσα μου την Κατερίνα Ζερβού. Όπως ξέρει ο Κωστής να εκφράζεται με τον δικό του μοναδικό τρόπο, έτσι αποχαιρέτησε τότε και τους μαθητές του και τους ευχήθηκε να πάνε στο καλό και να προκόψουν. Αυτή είναι η ευχή του δασκάλου, ισοϋψής με την ευχή των γονέων, ένα δώρο ψυχής! Δώρο αγάπης προς τους μαθητές του. Ας αναφερθούμε όμως σ’ αυτούς τους στίχους.

Η ώρα του Δημοτικού

να φύγετε σιμώνει

τη σκάλα του ανεβήκατε

περάσαν έξι χρόνοι.

Τελειώνει το Δημοτικό

πάει κι αυτή η τάξη

και καθανείς σας τα φτερά

ανοίγει να πετάξει.

Τελειώνει το Δημοτικό,

γι’ άλλο λιμάνι πάτε

δυο χρόνια είμαστε μαζί

κι ο νους μου αυτά θυμάται.

Δυο χρόνια προπατούσαμε

πιασμένοι χέρι-χέρι,

Σημαία για να στέσομε

στση ΓΝΩΣΗΣ το λημέρι.

Δυο χρόνια ζήσαμε μαζί

αγώνες κι αγωνία

μα ‘ναι ο αγώνας ιερός

στση γνώσης τα θρανία.

Αγώνας και προσπάθεια

να φτάσομε στη γνώμη,

γιατί μ’ αυτή ο άνθρωπος

στη ζήση θα στεριώσει.

Στο πλοίο απού μπαίνετε

εδά γι’ άλλο λιμάνι,

βάλτε τη γνώση στα πανιά

φουρτούνα να μην πιάνει.

Τα πιο γλυκόλαλα πουλιά

εκάλεσα να ‘ρθούνε

δυο χρόνια είμαστε μαζί

γι’ αυτά να τραγουδούνε.

Να κελαηδούνε ολημερνίς

κιανείς μη λησμονήσει

πως το νερό που ξεδιψά

τση γνώσης το ‘χει η βρύση.

Να κελαηδούνε τα πουλιά

κι όλοι να θυμηθείτε

το δρόμο που ανοίξαμε

σ’ αυτόν να προπατείτε.

Ο δρόμος που ‘χετε μπροστά,

είναι μακρύς ακόμη

είσαστε’ ακόμη στην αρχή

στο πρώτο σταυροδρόμι

Με ΥΠΟΜΟΝΗ κι ΕΠΙΜΟΝΗ

μ’ αυτά να οπλιστείτε

με ΓΝΩΣΕΙΣ και με ΑΝΘΡΩΠΙΑ

μ’ αυτά να προχωρείτε.

ΥΓΕΙΑ πάντα να ‘χετε

και το ΧΑΜΟΓΕΛΟ σας

να γίνει αυτό το παιδικό

μόνιμος σύντροφός σας.

Είσαστε εικοστέσσερις

τσ’ Έκτης οι μαθητές μου

μια ΑΛΦΑΒΗΤΑ κάνετε

δε σας ξεχνώ ποτέ μου.

Θα ‘στε η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΜΟΥ

θα ‘στε τα γράμματά μου

να γράψω πως δε σας ξεχνώ

σαφί θα ‘στε μπροστά μου.

Μαντίλι τ’ αποχωρισμού

εδά βαστώ στα χέρια

εδά που απ’ το Δημοτικό

πάτε σ’ άλλα λημέρια.

Χίλιες ευχές μονιτάρισα

να ‘ναι σαφί μαζί σας

ΥΓΕΙΑ μα και ΠΡΟΟΔΟ

να ‘χετε στη ζωή σας.

Για σας μια θέση χωριστή

θα χω μες στην καρδιά μου

ΠΟΥΛΙΑ ΜΟΥ ΑΜΕΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΟ

ΩΡΑ ΚΑΛΗ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ

Ηράκλειο, 15 Ιουνίου 1998

Ο Δάσκαλός σας

Κωστής Λαγουδιανάκης”



Θα ανατρέξω όμως στο παρελθόν ξανά. Ακόμα πιο πίσω και συγκεκριμένα στις 13 Ιουνίου του 1952. Τότε που τα σχολεία έκαναν και έκλειναν την σχολική χρονιά με τις γυμναστικές επιδείξεις. Γυμναστικές επιδείξεις λοιπόν για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου του Εκπαιδευτηρίου “ΚΟΡΑΗΣ”.

Σήμερα... ούτε οι επιδείξεις υπάρχουν, αλλά ούτε και ο Κοραής... Η “πρόοδος” και η καρεκλοτραπεζομανία μας τα έχουν στερήσει... και ακόμα... φαίνεται δεν είδαμε τίποτα. Το κείμενο που ακολουθεί, λέει πολλά.

“Την παρελθούσαν εβδομάδα και με όλως εξαιρετικήν επιτυχίαν εδόθησαν εις τον χώρον του Παλαιού Γυμναστηρίου της πόλεώς μας, οι ετήσιοι γυμναστικαί επιδείξεις του Δημοτικού Σχολείου, του λαμπρού ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου της πόλεώς μας “Κοραής”.

Κατ’ αρχήν εγένετο παρέλασις των μικρών μαθητών ολοκλήρου του Σχολείου, ακολούθως δε εξετελέσθησαν υπό της Ε’ και Στ’ τάξεως και υπό την διεύθυνσιν της διδασκαλίσσης δ/νίδος Ξωμεριτάκη διάφορα άσματα. Εν συνεχεία και υπό την διεύθυνσιν της δ/νίδος Χρυσούλας Μπουρλώτου οι μαθηταί και μαθήτριαι της Γ’ και Δ’ τάξεως εξετέλεσαν επίσης σχολικά άσματα. Μετά τα άσματα ηκολούθησεν η ρυθμιστική Γύμνασις της Α’ και Β’ τάξεως υπό τους ήχους μικράς μπάντας και υπό την διεύθυνσιν των δ/νίδων Ξωμεριτάκη και Λασηθιωτάκη.

Εν συνεχεία αι ίδιαι τάξεις εχόρευσαν διαφόρους Ελληνικούς χορούς και εξετελέσθησαν παιδιαί.

Μετά την Α’ και Β’ τάξιν, αι τάξεις Γ’ και Δ’ υπό την διεύθυνσιν του κ. Μπωλιουδάκη εξετέλεσαν Γυμναστικάς ασκήσεις και Κρητικούς χορούς.

Το Β’ μέρος του όλου προγράμματος ήρχισεν με την γυμναστικήν επίδειξιν των Ε’ και Στ’ τάξεων υπό την διεύθυνσιν του κ. Μπωλιουδάκη, ακολούθως δε μαθήτριαι των Γ’ Δ’ Ε’ και Στ’ τάξεως εχόρευσαν κατά τρόπον πράγματι έξοχον τους χορούς “Χανιώτικον”, “Καστρινόν”, “Γερακίνα”, “Τσάμικο Σιατίστης”, “Καλαματιανό” και “Πεντοζάλη”. Ιδιαιτέραν εντύπωσιν έκαμε εις τους πολυπληθείς θεατάς ο “Καστρινός” όστις εχορεύθη με μοναδικόν Κρητικόν χρώμα, ώστε να αποσπάση τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα των θεατών.

Μετά τους χορούς εξετελέσθησαν υπό των αγοριών των ιδίων τάξεων διάφορα παιχνίδια, μετά το τέλος των οποίων η δ/λησσα δις Μπουρλώτου επεφύλαξεν μιαν αληθινήν έκπληξιν εις τους πολυπληθείς θεατάς με τους ιδικής της εμπνεύσεως και χορογραφίας “Ρυθμικούς Χορούς” τους οποίους εξετέλεσαν με μοναδικήν χάριν και απόλυτον ακρίβειαν ρυθμού και κινήσεων αι μαθήτριαι των Γ’, Δ’, E’ και Στ’ τάξεων. Το μέρος αυτό του προγράμματος υπήρξεν μια πραγματική αποθέωσις του ρυθμού. Η όλη εορτή έκλεισεν με τον Εθνικόν Ύμνον.

Εις ολόκληρον το προσωπικόν του Δ. Σχολείου το οποίον αποτελείται από τας κυρίας Μπακοπούλου, Αλαμπαντάκη, Αυγουστάκη, τας δίδας Σασλή, Ξωμεριτάκη, Λασηθιωτάκη, Μπουρλώτου και τον κ. Μπωλιουδάκην, αξίζει κάθε έπαινος.

Ιδιαιτέρως συγχαρητηρίων νομίζομεν ότι δικαιούνται ο Διευθυντής του “Κοραή” κ. Εμμ. Πετράκης και ο Διευθυντής του Δ. Σχολείου του εκπαιδευτηρίου κ. Λασηθιωτάκης”.

Το αρθρογράφημα αυτό θέλω να το αφιερώσω σ’ όλους τους μαθητές, αφενός στους μαθητές της Έκτης Τάξης που φεύγουν από το Δημοτικό και ετοιμάζονται για το Γυμνάσιο και αφετέρου στους υπόλοιπους μαθητές κυρίως τους αποφοίτους Λυκείου, που δυστυχώς και φέτος, με βάση τα θέματα των Πανελληνίων χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα.

Το γιατί; Ας μας το πούνε οι υπεύθυνοι, οι ειδικοί. Ας αναλάβουμε επιτέλους τις ευθύνες μας, όλοι μας, σ’ αυτό τον τόπο. Το αφιερώνω επίσης στους καθηγητές μου, της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου που όταν τους συναντώ μου δίνουν ιδιαίτερη χαρά. Πρόκειται για τους κυρίους Γιώργο Κρασανάκη, Αντώνη Κυπριωτάκη, Βασίλη Ορφανό, Ηλία Μετοχιανάκη, Χαράλαμπο Βαβουρανάκη, Γιώργο Γκεριδάκη, Μιχάλη Νικολιδάκη, Νίκο Ανδρουλιδάκη, Μιχάλη Κυριακάκη, Θανάση Τσακιρίδη, Θεόδωρο και Βίλμα Αντωνακάκη και ζητώ συγνώμη αν ξεχνώ κάποιον. Να είναι όλοι τους καλά!