Οι εκλογές της 6ης Μαΐου χαρακτηρίστηκαν, εκτός των άλλων και από ένα στοιχείο που δε συζητήθηκε ιδιαίτερα: οι 19 στους 100 ψηφοφόρους (δηλ. περίπου 1.200.000 πολίτες) έμειναν χωρίς εκπροσώπηση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο! Η «αμαρτία» τους ήταν ότι επέλεξαν να ψηφίσουν έναν από τους πολιτικούς σχηματισμούς, που δεν ξεπέρασαν το όριο του 3% που ορίζει ο ισχύων εκλογικός νόμος για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή.
Οι 57 έδρες του Κοινοβουλίου, που αναλογούν στα κόμματα αυτά και θα κατανέμονταν όπως φαίνεται στον πίνακα που επισυνάπτουμε, χαρίστηκαν, σχεδόν όλες, στο πρώτο κόμμα!
Ενώ επί πολλά χρόνια είχαμε εκλογικά συστήματα που διαστρέβλωναν κατάφωρα τη βούληση των ψηφοφόρων, περιέργως το δημοκρατικό μας φρόνημα το ανεχόταν αυτό και το προσπερνούσε με πολλών λογιών δικαιολογίες. Ίσως έπρεπε να έλθει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα στις 6/5/2012, για να φανεί τόσο ανάγλυφα η αντιδημοκρατική λειτουργία του εκλογικού συστήματος. Φάνηκε όμως το ίδιο καθαρά, ότι δεν μπορούμε να επιτρέπουμε άλλο την συνέχιση αυτής της νόθευσης, που δημιουργεί δυο κατηγορίες ψηφοφόρων: τους «αριστοκράτες» με τη «βαριά» ψήφο, που τυχαίνει να επιλέξουν το κόμμα που πρώτευσε και τους «παρίες», με ψήφο που πετιέται κυριολεκτικά στα σκουπίδια ή ζυγίζει πολύ «ελαφριά»! (Το τελευταίο ισχύει όταν οι έδρες που χρειάζονται για να συμπληρωθεί το πριμ των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, κλέβονται και από κόμματα που μπαίνουν στο Κοινοβούλιο, τα οποία με τον τρόπο αυτό εκπροσωπούνται λιγότερο απʼ όσο τους αναλογεί).
Αν δεν ξεκινήσουμε από το στοιχειώδες, από την αποκατάσταση δηλαδή των επιταγών του Συντάγματος για ισότητα των πολιτών και για ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης (άρθρα 4 & 52), όλες οι άλλες ρητορείες για το πόσο δημοκράτης είναι ο καθένας μας, για το πόσο σεβόμαστε τις επιλογές των συμπολιτών μας κ.λ.π., πάνε περίπατο! Επιπλέον οι «νόμιμες» κλεψιές στην «καρδιά» της λειτουργίας του πολιτεύματος, μάλλον έχουν πολλά να πουν σε όσους αναζητούν απάντηση για τη γενικότερη έλλειψη σεβασμού στους θεσμούς.
Στο δια ταύτα τώρα και για να μη μένουμε μόνο στη θεωρία: στις 17 του Ιούνη έχουμε όλοι μας έναν πολύ απλό τρόπο για να συμβάλουμε στην αποκατάσταση της ισότητας της ψήφου των πολιτών. Αυτό θα γίνει αν βοηθήσουμε να διαμορφωθεί μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία των δυνάμεων εκείνων, που ρητά και σταθερά υποστηρίζουν με το πρόγραμμά τους την άμεση καθιέρωση της απλής και ανόθευτης αναλογικής!
