«Μόνοι μας και όλοι τους» έλεγαν οι άνθρωποι του Εργοτέλη, στη διάρκεια της περυσινής αγωνιστικής σεζόν όταν οι διαιτητικές «σφαγές» εις βάρος της κρητικής ομάδας διαδέχονταν η μία την άλλη.

Το ίδιο «μότο» φαίνεται να ισχύει και μετά το τέλος του πρωταθλήματος κι ενώ η «μάχη» για τους «κιτρινόμαυρους» έχει μεταφερθεί εκτός γηπέδων, με την αναζήτηση της δικαίωσης να εστιάζεται στο δίκαιο αίτημα, για τιμωρία της οικονομικά ανακόλουθης ΠΑΕ Πανιώνιος προς τους ποδοσφαιριστές Λάτκα και Μπέλιτς.

Ο Εργοτέλης είναι έτοιμος για να δώσει ακόμα έναν αγώνα προκειμένου να κρατηθεί στη Σούπερ Λίγκα.

Κοινός παρονομαστής ότι όπως και όταν η μπάλα παιζόταν στο γήπεδο, έτσι και τώρα η Κρητική ομάδα δεν έχει «συμμάχους» στο πλευρό της.

Διευκρινίζοντας ότι μʼ αυτόν τον όρο δεν εννοούμε την ύπαρξη … «μηχανισμών» που θα προωθούσαν προς εκπλήρωση το αίτημα της, αλλά απλής ανταπόκρισης της ποδοσφαιρικής κοινωνίας στην υπόθεση που αναδείχθηκε την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο Εργοτέλης εξακολουθεί να βαδίζει μοναχικά το δρόμο προς την προάσπιση των συμφερόντων του.

Στηριζόμενος μόνο στις δικές του δυνάμεις. Εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.

Σʼ ένα χώρο που «βρίθει» από συμμαχίες και «τακιμιάσματα», όπου η επιτυχία ή η αποτυχία συναρτάται σε μεγάλο βαθμό από ανταλλάγματα ή τις παραχωρήσεις που προτίθεται να κάνει μια ΠΑΕ, ο Εργοτέλης έμεινε συνειδητά απʼ έξω πληρώνοντας το κόστος της «ανάδελφης» παρουσίας.

Και τώρα κάνει την τελευταία του προσπάθεια για να παραμείνει στην κατηγορία, μόνος του απέναντι σε όλους με τη Σούπερ Λίγκα προς το παρόν να αντιμετωπίζει «σκωπτικά» το αίτημα του, για υποβιβασμό του Πανιωνίου στη Βʼ Εθνική.

Η ειδοποιός διαφορά όμως σε σύγκριση με τον Εργοτέλη του …πρωταθλήματος, είναι ότι η Κρητική ομάδα βαρέθηκε να βρίσκεται σε θέση άμυνας και είναι διατεθειμένη να περάσει στην επίθεση.

Χωρίς να ʽχει τίποτα πλέον να χάσει, με τον Απόστολο Παπουτσάκη να έχει απεγκλωβιστεί από τα «δεσμά» του προέδρου της Σούπερ Λίγκα, ο Εργοτέλης θα παίξει το τελευταίο του «χαρτί», ελπίζοντας ότι αυτό θα είναι ο άσσος που έως τώρα δε βγήκε από το μανίκι του.

Αντώνης Σαριδάκης