Διανύουμε μία κρίση του ανθρώπου που δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα και την Ευρώπη αλλά ολόκληρο τον κόσμο.

Σκέψεις για την περίοδο της ευμάρειας που προηγήθηκε της ύφεσης αποτυπώνει στο λογοτεχνικό δοκίμιο με τίτλο «Το ζητούμενο του ανθρώπου» ο κ. Γιάννης Κιουρτσάκης. Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη 23 Μαΐου και ώρα 8 το βράδυ στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου (ισόγειο οδού Ανδρόγεω). «Το βιβλίο ξεκίνησε πολύ πριν από την κρίση, στα χρόνια της ευμάρειας, της ευημερίας και ήταν ένα βιβλίο στοχασμού πάνω στην κατάσταση του σημερινού Νεοέλληνα και του σημερινού ανθρώπου έτσι όπως είχε αναπτυχθεί μια κοινωνία καταναλωτική, ευημερίας και σχεδόν ασυδοσίας, θα έλεγα, και μιλούσε για τις αυταπάτες μας, τις συλλογικές μας ψευδαισθήσεις ότι είχαμε μπει στη λέσχη των πλουσίων ότι βρισκόμαστε, μετείχαμε στον κύκλο των ισχυρών. Το έβλεπα με πολύ σκεπτικισμό αυτό από το 2004 που ήταν η χρονιά των Ολυμπιακών Αγώνων», αναφέρει στην «Π» ο συγγραφέας.

Η κρίση... πρόλαβε τον κ. Κιουρτσάκη και «τα ερωτήματα γίνονταν πολύ πιο πιεστικά, ασφυκτικά και αγωνιώδη», όπως περιγράφει. Το ερώτημα που τον «έκαιγε» ήταν αν αυτή η πρωτόγνωρη κρίση που μας έπληξε ήταν μόνο οικονομική και πολιτική, αν η χρεοκοπία των πολιτικών μας βάραινε μόνο εκείνους ή υπήρχε και μια ευθύνη κοινωνική συλλογικά, «διότι τους πολιτικούς εμείς τους εκλέγουμε, εμείς τους παράγουμε κατʼ εικόνα μας λίγο και οι ελληνικές παθογένειες που ξέραμε από παλιά, όπως είναι το πελατειακό κράτος, η διαπλοκή, είχαν πάρει μια καινούργια ένταση ακριβώς χάρη στις ψευδαισθήσεις που είχαμε αποκτήσει με τον εξευρωπαϊσμό μας, ο οποίος έμενε ρηχός», εξηγεί.

Οι Νεοέλληνες, όπως λέει, γίνονταν ασύδοτοι και αυτοκαταστροφικοί, μια καρικατούρα του καταναλωτικού ανθρώπου των καιρών μας.

Ο συγγραφέας τονίζει πως το ζήτημα δεν αφορά μονάχα στη χώρα μας, επεκτείνεται σε όλες τις χώρες του Νότου, «υπήρχε μια στραβή ευρωπαϊκή πολιτική που αλλοίωνε το όραμα της ενωμένης Ευρώπης, το οποίο είχε ένα στόχο, τη σύγκλιση των οικονομιών. Εκείνο που βλέπαμε με την κρίση ήταν ότι η απόκλιση γινόταν όλο και μεγαλύτερη διότι το ίδιο το ευρώ κτίστηκε πάνω σε σαθρά θεμέλια, θα έλεγα ότι κτίστηκε πάνω στην άμμο ως τεχνοκρατικό εργαλείο και όχι ως ένα νόμισμα που πραγματικά θα συνέδεε τους λαούς, όπως στις ΗΠΑ», εξηγεί.

Ο κ. Γιάννης Κιουρτσάκης θεωρεί πως έχουμε περάσει σε έναν βαθύτατο οικονομισμό, βλέπουμε την οικονομία σα μία τεχνική ενώ είναι ένας τρόπος διακυβέρνησης των κοινωνιών, γεγονός που υπονομεύει και τη δημοκρατία και την κοινωνία στην Ελλάδα και την Ευρώπη. «Αισθάνομαι όλο και περισσότερο ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά είναι πολιτική, κοινωνική, μια κρίση πολιτισμού κι αυτό ισχύει τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρώπη, είναι μια κρίση ανθρωπολογική και πέρα από την Ευρώπη, στο σύγχρονο κόσμο», αναφέρει και εξηγεί για τον τίτλο του βιβλίου «Το ζητούμενο του ανθρώπου» ότι «κάτι λείπει στο σύγχρονο άνθρωπο, το οποίο είναι ζωτικό για να μπορέσει να επιβιώσει».