Η αξιοποίηση των τμημάτων υποδομής του ΟΦΗ είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα που απʼ όπου κι αν το πιάσεις προκαλεί πόνο, θλίψη και στενοχώρια.

Είναι πολύ βαρύ για μια ομάδα που στο παρελθόν ανέδειξε πολλά νέα παιδιά να έχει φτάσει στο σημείο της χρεοκοπίας και ένας από τους βασικούς λόγους να είναι και η ανυπαρξία πολιτικής για την αξιοποίηση των Ακαδημιών της.

Είναι πρωτοφανές για ένα σύλλογο ο οποίος διαθέτει ένα υπερσύγχρονο - από τα λίγα - αθλητικό κέντρο στην Ελλάδα να μην έχει αναδείξει ούτε ένα δικό του παιδί την τελευταία 10ετία.

Από την εποχή της διάλυσης του ΟΦΗ 94 μέχρι και σήμερα ουδέποτε οι διοικήσεις που πέρασαν ακούμπησαν πάνω σε αυτό το θέμα θεωρώντας το προφανώς ως ελάσσονος σημασίας. Ποτέ δεν το αντιμετώπισαν σοβαρά και με τον τρόπο που άρμοζε σε μια ομάδα με την ιστορία και την δυναμική του ΟΦΗ και ιδού τα αποτελέσματα. Ο ΟΦΗ να είναι καταχρεωμένος, πληρώνοντας ακόμα και σήμερα παίκτες που απλά πέρασαν την πόρτα του ΒΑΚ χωρίς καν να λερώσουν το σορτσάκι τους την ίδια ώρα που παιδιά πάνε και έρχονται στο αθλητικό κέντρο χωρίς καμιά ελπίδα και προοπτική να παίξουν στην πρώτη ομάδα.

Η απαξίωση του τομέα των υποδομών δεν είναι μόνο ευθύνη του προπονητή. Ακόμα και η διάλυση του ΟΦΗ 94 μπορεί να έγινε με εισήγηση του Σκάσνι αλλά την στρατηγική σε ένα σωματείο την χαράζει η διοίκηση. Είναι κυρίως δική της η ευθύνη στην χάραξη μιας πολιτικής και πάνω σε αυτό το θέμα τα τελευταία χρόνια ήταν ανύπαρκτη. Σε καμιά στιγμή οι άνθρωποι που είχαν στα χέρια τους τις τύχες της ομάδας δεν έσκυψαν πάνω από το πρόβλημα “υποδομές”. Κοίταξαν μόνο την βιτρίνα και άφησαν γυμνό το κομμάτι που δίνει ζωή σε μια ομάδα πραγματοποιώντας συνολικά πάνω από 200 μεταγραφές οι οποίες εκτόξευσαν το χρέος της σε δυσθεώρητα ύψη. Ήρθε όμως η ώρα που θέλοντας και μη αυτή η πολιτική θα αλλάξει.

Με τα νέα δεδομένα ο ΟΦΗ όπως και πολλές άλλες ομάδες είναι υποχρεωμένος να αλλάξει την φιλοσοφία του ως προς αυτό το θέμα. Τέρμα πια στις πολυδάπανες μεταγραφές παικτών που δεν τους ξέρει ούτε... η μάνα τους και που είχαν βρει στην κρητική ομάδα την λύση για να βγάλουν εύκολα και ξεκούραστα χρήματα. Ο δρόμος των υποδομών αποτελεί πλέον μονόδρομο και όποιοι δεν το αντιληφθούν δεν έχουν μέλλον στο ποδόσφαιρο. Είτε με αδειοδότηση είτε χωρίς ο ΟΦΗ επιβάλλεται να κοιτάξει προς τα μέσα και να δώσει την ευκαιρία στα δικά του παιδιά ή ακόμα και σε παιδιά που δεν προέρχονται από τα σπλάγχνα του αλλά έχουν το ταλέντο. Δεν έχει σημασία ποιος θα είναι ο προπονητής. Είναι θέμα της διοίκησης να στρέψει το ενδιαφέρον της τεχνικής ηγεσίας προς αυτή την κατεύθυνση. Κάθε άλλη επιλογή είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οδηγεί στην διάλυση της ομάδας. Ιδού η Ρόδος λοιπόν ιδού και το πήδημα...

Νίκος Μαρκάκης