Η Κυριακή θα ήταν μια δύσκολη μέρα για τη Γερμανίδα καγκελάριο. Και η σημερινή ίσως ακόμη δυσκολότερη.

Η έκβαση των εκλογικών αναμετρήσεων που διεξάγονται στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στο κρατίδιο του Σλέσβιχ- Χόλσταϊν αναμένεται να δυσαρεστήσουν- λιγότερο ή περισσότερο, κατά περίπτωση- την Άγκελα Μέρκελ.



Ποτέ άλλοτε στην θητεία της γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελα Μέρεκλ η χθεσινή εκλογική Κυριακή δεν θα έχει τόση επίδραση στην εσωτερική και ευρωπαϊκή πολιτική της χώρας της. Στη Γαλλία και στην Ελλάδα πνέει δυνατός άνεμος κατά του δημοσιονομικού συμφώνου δικής της έμπνευσης. Και στην ίδια τη Γερμανία κινδυνεύει το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της να χάσει την περιφερειακή του δύναμη.



Ήττα στο Κίελο



Οι Χριστιανοδημοκράτες της κυρίας Μέρκελ υπέστησαν πτώση στα ποσοστά τους καταλαμβάνοντας ποσοστό 30,5% , στις εκλογές για το κρατίδιο του Σλεσβιχ-Χόλσταϊν. Οι Σοσιαλδημοκράτες , ενισχυμένοι κατά πέντε μονάδες σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές (2009) , έλαβαν ποσοστό 29,5% , κατέγραψαν δηλαδή κέρδη όχι όμως σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορέσουν να αναλάβουν από κοινού τον έλεγχο στην πρωτεύουσα του κρατιδίου, το Κίελο. Οι Πράσινοι έκαναν την έκπληξη, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με ποσοστό 14%, οι "λαβωμένοι" στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις Φιλελεύθεροι συγκεντρώνουν 8,5% , καταγράφοντας την μεγαλύτερη απώλεια (χαμηλότερα από το 2009 κατά 6,5%, τουλάχιστον όμως απέφυγαν την έξοδο από το κοινοβούλιο). Την ίδια ώρα, για πρώτη φορά, το τοπικό κοινοβούλιο θα εκπροσωπείται από το κόμμα των Πειρατών με 8%. Οι Πειρατές κατάφεραν να μπουν και σε τρίτο τοπικό κοινοβούλιο μετά το Βερολίνο τον Σεπτέμβριο του 2011 και το Σααρ φέτος τον Μάρτιο.

Εκτός κοινοβουλίου έμεινε το κόμμα της Αριστεράς, που λαμβάνει μόλις 2,5%.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εκλογές στο Σλέσβιχ Χόλσταϊν, ένα φτωχό, αγροτικό και αραιοκατοικημένο κρατίδιο στα σύνορα με τη Δανία, αποτελούν προιίμιο για την αναμέτρηση στο πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας, στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία (13 Μαΐου οι εκλογές).



Αντίο «Μερκοζί» 




Η Γαλλία, η σημαντικότερη εταίρος της Γερμανίας- κατά τα λεγόμενα του ίδιου του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε- άλλαξε σελίδα. Η συμμαχία των «Μερκοζί» έφθασε στο τέλος της και ο σοσιαλιστής Φρανσουά Ολάντ έρχεται ορμητικός για αλλαγές, κυρίως στο μίγμα λιτότητας και αναπτυξιακής πολιτικής που επέβαλε το Βερολίνο στην Ευρώπη. 

Ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίας έσπευσε να διακηρύξει ότι το Βερολίνο δεν φοβάται τον κ. Ολάντ, αλλά παραδέχθηκε επισήμως ότι Γερμανοί διπλωμάτες πραγματοποιούν ήδη επαφές με συνεργάτες του επικρατέστερου Γάλλου υποψηφίου, προκειμένου να διερευνήσουν τις προθέσεις του και τις προοπτικές συνέχισης της σύμπλευσης των δύο πλευρών.

Αν επιβεβαιωθεί πάντως η πληροφορία της "Sueddeutsche Zeitung" η γερμανική κυβέρνηση έχει λόγους να πιστεύει ότι και με τον Φρανσουά Ολάντ μπορεί να επιτευχθεί «πραγματική λύση» στο θέμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Τα πρώτα δείγματα προθέσεων, σε περίπτωση αλλαγής ηγεσίας στη Γαλλία, αναμένονται πολύ σύντομα, καθώς παραδοσιακά ο Γάλλος Πρόεδρος πραγματοποιεί την πρώτη επίσκεψή του στο εξωτερικό μεταβαίνοντας στην Καγκελαρία. Επιπλέον, εντός του Μαΐου οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν στη Σύνοδο των G-8 στο Καμπ Ντέιβιντ και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Σικάγο. 

Οι Γερμανοί, πάντως, έχουν ήδη ψηφίσει. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας "Die Welt", το 50% προτιμά να κερδίσει ο Νικολά Σαρκοζί τις εκλογές, ενώ μόλις το 24% επιθυμεί τον Φρανσουά Ολάντ ως Πρόεδρο της Γαλλίας. Ένα σημαντικό 26% είτε δεν γνωρίζει το θέμα είτε δεν έχει άποψη. Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δεν αποτελούν έκπληξη, αν ληφθεί υπόψιν και το εύρημα που θέλει το 55% των Γερμανών να συμφωνεί με την πολιτική της κ. Μέρκελ.


Ο επόμενος πονοκέφαλος ακούει στο όνομα Ελλάδα. Ο προεκλογικός αγώνας εκτυλίχθηκε αποκλειστικά γύρω από το αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας. Και ήταν κυρίως η καγκελάριος που ζήτησε από την Αθήνα σοβαρές προσπάθειες μεταρρυθμίσεων για να μην κοπεί η χρηματοδότηση από την Ε.Ε. Δημιουργήθηκε αντιγερμανικό κλίμα και μάλιστα με στόχο προσωπικά τη Μέρκελ, η οποία έπρεπε να καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να επιτύχει την έγκριση του γερμανικού κοινοβουλίου στα πακέτα λιτότητας. Η καθίζηση των μεγάλων κομμάτων και η άνοδος της δύναμης των λεγόμενων αντιμνημονιακών, μεταξύ αυτών και της Χρυσής Αυγής καθιστούν δύσκολη τη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας.