Η ανάγκη της καλλιέργειας του ρυθμού, της έκφρασης, της κίνησης καθώς και της ανάπτυξης της τέχνης μέσα από την άθληση, οδήγησαν στην εμφάνιση της Ρυθμικής Γυμναστικής το τέλος του 19ου αιώνα.

Με την αγωνιστική της μορφή εμφανίζεται τη δεκαετία του ‘40 στην πρώην Σοβιετική Ένωση, αλλά από την Διεθνή Ομοσπονδία Γυμναστικής αναγνωρίζεται το 1961, ενώ το 1963 διοργανώνεται το Α’ Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ως Ολυμπιακό αγώνισμα όμως εισάγεται επίσημα το 1984 στο Λος Άντζελες ενώ το Ομαδικό το 1996 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.

Οι αθλήτριες αγωνίζονται πάντα με τη συνοδεία μουσικής σε ένα ταπί (13Χ13 μ.) φορώντας εφαρμοστή στολή και ειδικά μικρά πάνινα παπούτσια χωρίς φτέρνες, που διευκολύνουν τις περιστροφές στο έδαφος. Εκείνο όμως που κάνει το αγώνισμα αυτό ξεχωριστό είναι όργανα με τα οποία οι αθλήτριες εκτελούν θεαματικό πρόγραμμα αναδεικνύοντας τις τεχνικές τους ικανότητες.

Σχοινάκι. Από λινάρι ή άλλη συνθετική ύλη έχει μήκος ανάλογο του ύψους των αθλητριών. Βασικότερες ομάδες ασκήσεων είναι οι αναπηδήσεις και τα άλματα μέσα από το σχοινάκι.

Στεφάνι. Περιστροφές, κυλίσματα και πετάγματα εκτελούνται σ’ ένα πρόγραμμα με στεφάνι που έχει βάρος 300 γρ., διάμετρο 80-90 εκ. και είναι φτιαγμένο από ξύλο ή πλαστικό.

Κορδέλα. Έχει διάμετρο 18-10 εκ. και βάρος 400 γρ. Τα κυλίσματα στο έδαφος ή πάνω στο σώμα της αθλήτριας και τα πετάγματα της μπάλας σε συνδυασμό με τις ασκήσεις ισορροπίας αποτελούν τη βάση των προγραμμάτων αυτών.

Κορύνες. Από τα δυσκολότερα όργανα της Ρυθμικής Γυμναστικής οι 2 κορύνες, είναι κατασκευασμένες από ξύλο ή πλαστικό με βάρος 150 γρ. και μήκος 40-50 εκ. Εκτελούνται περιστροφές και διαφορετικού επιπέδου πετάγματα.

Κορδέλα. Αποτελείται από πλαστική μπαγκέτα και σατέν κορδέλα, μήκους 6 μ. Λόγω της μεγάλης δυναμικότητας σχηματίζει τα πιο θεαματικά προγράμματα. Εκτελούνται με την κορδέλα (σπιράλ, πετάγματα, φιδάκια, κύκλοι, αιωρήσεις).

Οι αθλήτριες αγωνίζονται σε ατομικά προγράμματα διάρκειας 1’15’’, 1’.30’’ σε 4 από τα 5 όργανα, ή σε 2 ομαδικά διάρκειας 2’.15’’, 2’.30’’. Κάθε ομάδα αποτελείται από 6 αθλήτριες από τις οποίες αγωνίζονται οι 5. Τα όργανα καθαρίζονται κάθε δύο χρόνια από την Τεχνική Επιτροπή Ρυθμικής Γυμναστικής της Διεθνούς Ομοσπονδίας.

Η μεγάλη διάκριση για την Ελλάδα ήρθε το 2000 στο Σίδνεϊ με την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στον αγώνα των ομάδων και τις αθλήτριες Αϊνδηλή Ειρήνη, Γεωργάτου Μαρία, Καρυάμη Χαρά, Πανταζή Κλέλια, Πυλλάτου Άννα, Χριστοφόρου Εύα καθώς και της 7ης θέσης με την αθλήτρια του Ομαδικού Ντώνα Μορφούλα.