Του Γιάννη Ζ. Ανδρουλάκη, πολιτικού μηχανικού

Μέχρι χθες βλέπαμε την καταστροφή και ξέραμε, έτσι γενικά και αόριστα τους υπεύθυνους αυτής της εθνικής τραγωδίας. Μετά όμως από δήλωση στελέχους μεγάλου κόμματος, μάθαμε και τον καταμερισμό αυτή της της ευθύνης. Οι μεν, λέει, οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης τη χώρα και από κει και πέρα οι άλλοι ανέλαβαν να δώσουν την χαριστική βολή. Συγκεκριμένα δηλαδή πράγματα!

Ολοι αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν σ’ αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα σε μερικές μέρες θα ζητήσουν την ψήφο μας. Γιατί άραγε; Για να αναστήσουν το πτώμα που φρόντισαν να ενταφιάσουν; Διανύουμε την περίοδο της Σαρακοστής. Σε μερικές μέρες έρχεται η Μεγάλη Εβδομάδα και ακολουθεί η Ανάσταση. Μήπως έχουν σκοπό μιμούμενοι τη θρησκευτική εορτή να επικαλεστούν μια δεύτερη Ανάσταση; Ολα να τα περιμένει κανείς. Με τη σιωπή τους, με την ανοχή τους, με την ψήφο τους και εν πάσει περιπτώσει με τα έργα και τις ημέρες μας, ρήμαξαν τον τόπο και τώρα μας καλοόυν να πιούμε το νερό της λησμονιάς και να τα ξεχάσουμε όλα. Μπήκαν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ντύθηκαν τον μανδύα του σωτήρα και μας ζητούν να τους δώσουμε την ευκαιρία να μας σώσουν.

Τα κομματόσκυλα και οι συνδικαλιστάδες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαν ευεργετηθεί από το πελατειακό κράτος, δεν χρειάζονταν την πρόσκληση για να υπακούσουν στις προσταγές του κόμματος. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει δίλημμα! Το απαλλακτικό βούλευμα το έχουν έτοιμο. Γνωστές οι πρακτικές και το αποτέλεσμα. Οι υπόλοιποι όμως; Θα πάρουν το μολύβι και θα διαγράψουν την εθνική υποταγή και ταπείνωση, την οικονομική δυσπραγία, την ανικανότητα προστασίας της ζωής και της περιουσίας του κάθε πολίτη, το fast track της πράσινης ενέργειας, την εικόνα λεηλασίας του κράτους;

Δυστυχώς τα 400 χρόνια τουρκικής υποταγής ήταν πολλά και όσο και αν ο ραγιαδισμός δεν φαίνεται να μας έχει ξεφορτωθεί ακόμη, πιστεύω πως η ελευθερία και η πραγματική δημοκρατία θα αγγίξουν τις ευαίσθητες χορδές του Ελληνα και θα πράξει ανάλογα. Ζούμε στην πιο όμορφη χώρα. Πλούσια σε μυαλά, σε ιστορία, σε προϊόντα, σε θάλασσα, σε ήλιο, σε αέρα και σε κάθε είδους ενεργειακές πηγές. Γι’ αυτό άλλωστε ήταν πάντοτε το μήλον της έριδος. Η έλλειψη όμως στοιχειώδους οργάνωσης, δικαιοσύνης, αξιοκρατίας και σεβασμού προς τους πολίτες την κατατάσσει στις πιο ανυπόληπτες χώρες του κόσμου. Το παραμύθι της ψωροκώσταινας το επινόησαν οι εκάστοτε ανίκανοι επιβήτορες της εξουσίας. Σ’ αυτήν όμως την μολυσμένη ατμόσφαιρα της διαφθοράς και της λεηλασίας, τα πλεονεκτήματά της γίνονται μειονεκτήματα γιατί η αδυναμία διοίκησης που παρουσιάζεται μετατρέπεται σε προσκλητήριο κατοχής και εκμετάλλευσης προς τους καραδοκούντες εξωτερικούς παράγοντες. Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας είπε ότι οι Ελληνες πολιτικοί είναι ανίκανοι να κυβερνήσουν τη χώρα και ακόμη ότι ο ελληνικός λαός δεν θέλει να κυβερνηθεί. Για το πρώτο φαίνεται δυστυχώς να έχει δίκιο, για το δεύτερο όμως κάποιος θα πρέπει να του υποδείξει να το επαναδιατυπώσει και να πει ότι οι Ελληνες δεν θέλουν να κυβερνώνται από ανίκανους, διεφθαρμένους και ανήθικους πολιτικούς...

Σ’ αυτό το τοπίο, εκείνο που περιμένει ο κάθε Ελληνας είναι να διερευνηθεί από τις υγιείς δυνάμεις (όσες από αυτές έχουν απομείνει) ποιοι έχουν τις ευθύνες του εθνικού ξεπεσμού (και φυσικά να τιμωρηθούν) και ποια είναι τα σχέδια και οι πρακτικές που θα ανακουφίσουν τη χώρα και θα τον βοηθήσουν να βρει την χαμένη αξιοπιστία και αξιοπρέπεια. Αν αυτό δεν επικρατήσει, η επόμενη μέρα θα είναι η ταφόπλακα και το οριστικό αποτελείωμα ενός προαναγγελθέντος θανάτου και θα κληθούμε όλοι μας και κυρίως οι νέοι να υποστούν τις συνέπειες.