Σε λίγα θα διαφωνούσα με τον «υπέρ αδυνάτου λόγο» του φίλου μου Σταύρου Καμπέλη, αν υπερασπιζόταν τον όντως «αδύνατο» Γιώργο Παπανδρέου.
Μπορεί να τον θεωρούσα πάντα, τουλάχιστον, ανεπαρκή για πρωθυπουργό, καλόπιστο αιθεροβάμονα που χρησιμοποιήθηκε από πολλούς μέσα και έξω από την Ελλάδα, μέσα και έξω από το κόμμα του, αλλά πιστεύω ότι νόμιζε πως έκανε καλό στη χώρα ακόμα και όταν μεγάλα διεθνή συμφέροντα (ΗΠΑ, ΔΝΤ, χρηματοπιστωτικό σύστημα κ.ά.) τον ενέπλεκαν στους σχεδιασμούς τους.
Αλλά δεν είναι πρώτης προτεραιότητας θέμα τώρα που τον ξεπέρασαν τα γεγονότα να ασχολούμαστε μαζί του. Η ιστορία , αν κρίνει ότι αξίζει τον κόπο, θα το κάνει.
΄Εξυπνα όμως ο ΣΚ, με την ικανότητά του στο γραπτό λόγο, προσπαθεί να «σώσει» μαζί με το Γιώργο και το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και αν στην πράξη αρχηγικά λειτούργησε πάντοτε, το κόμμα που ίδρυσε ο Αντρέας Παπανδρέου, και τα «σοσιαλιστικά» περί δημοκρατικής διαδικασίας, περί λαού στην εξουσία κ.λ.π. ήταν για το πόπολο, δύσκολα θα ομολογηθεί αυτό ευθαρσώς, ειδικά από ένα στέλεχος του επιπέδου του αγαπητού μου Σταύρου, και ακόμη δυσκολότερα θα υποστηριχθεί ότι η αλλαγή αρχηγού μπορεί να λειτουργήσει ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ.
΄Ένα μεγάλο κόμμα, που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της χώρας επί 30 χρόνια και, μας αρέσει δε μας αρέσει, θα εξακολουθήσει να παίζει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, δεν μπορεί να ξεπεράσει «αβρόχοις ποσίν» τα δεινά που επέφερε (και) η δική του πολιτική.
Δεν μπορεί μαζί με τα χλωρά να αθωώσουμε και τα… ξερά.
Και είναι στην κυριολεξία «ξερό» το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο αυτό που απέμεινε αλλά και τα θραύσματα του, που προέκυψαν μεν στο καμίνι της κρίσης αλλά θα χρειαστούν πολλή δουλειά και αυτοκριτικό λόγο για να πείσουν όσοι τα συγκροτούν ότι «άλλαξαν».
Δεν έχει οργανώσεις, κάνει παρωδίες εκλογών ηγεσίας με ένα υποψήφιο, χωρίς διάλογο , χωρίς ειλικρινή αυτοκριτική και αυτοκάθαρση, με ανοικτές πληγές τύπου Τσουκάτου, Ζήμενς, υποβρυχίων κ.ά. και πλείστα όσα ηγετικά στελέχη να δηλώνουν ότι δεν το στηρίζουν με την υποψηφιότητά τους στις προσεχείς εκλογές.
Δεν μπορώ, με την κοινή λογική, να ερμηνεύσω αλλιώς παρά ότι «την έκαναν με πλάγια πηδηματάκια» ο Πάγκαλος, η Βάσω Παπανδρέου, η Διαμαντοπούλου και όσοι άλλοι τους ακολουθήσουν, όχι μόνο επειδή δεν θα εκλεγόντουσαν αλλά και γιατί δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν το κόμμα, που τους έκανε για δεκαετίες υπουργούς.
Πρέπει να, και κατά τη γνώμη μου θα, πληρώσει το ΠΑΣΟΚ κατά τα «έργα» του, στις επερχόμενες εκλογές.
Η ευθύνη του κόμματος, που κυβέρνησε τη χώρα τόσα χρόνια και που χρηματοδοτεί ο προϋπολογισμός με τόσα λεφτά, είναι αυθύπαρκτη και αυτοτελής.
Δεν μπορεί να παραγραφεί ούτε επειδή επέλεξε λάθος αρχηγό (εξάλλου δεν ήταν αυτό το χειρότερο που έκανε), ούτε επειδή δεν υπάρχει σήμερα (συζητήσιμο αν υπήρχε το 2009) εναλλακτική πρόταση διεξόδου από τη βαθειά και πολύπλευρη κρίση που βιώνει , με μεγάλο πόνο και απελπισία για το παρόν και το μέλλον, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.
* Ο Κώστας Κασαπάκης είναι γεωπόνος
