Το τελευταίο άρθρο του εκλεκτού μας μέχρι χθες συνεργάτη Στέλιου Κ. Φραγκούλη, δημοσιεύει σήμερα η “Π” αποχαιρετώντας τον με αληθινή οδύνη. Στάλθηκε από το Στέλιο στη Σύνταξη λίγες ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή και πάρει τον δρόμο για το μεγάλο ταξίδι.
Για μας υπήρξε επί χρόνια ένας στενός συνεργάτης και αληθινός φίλος. Ένας άνθρωπος με ευαισθησίες και αγάπη για την πατρίδα με έγνοια για τον άνθρωπο και τα κοινωνικά θέματα.
Ένας ενεργός και ανυστερόβουλος πολίτης του κόσμου πλασμένος από τις παρακαταθήκες του αείμνηστου πατέρα του Κωστή Φραγκούλη (μόνιμος συνεργάτης κι αυτός της “Π”).
Καλό σου ταξίδι αγαπημένε φίλε!
«Μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων, απάντων τιμιώτερον και αγιότερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις , εστίν η πατρίς»!
Τάδε έφη Σωκράτης, ο μεγαλύτερος ίσως δάσκαλος και φιλόσοφος της Αρχαίας Ελλάδος, την παραμονήν της εκτέλεσής του την οποία είχε, αδίκως όπως αποδείχτηκε, επιβάλει η ίδια αυτή πατρίδα που εκείνος μέχρι την ύστατη στιγμή, υμνούσε!
Ίσως μερικοί πιστέψουν ότι ο Σωκράτης ήταν ένας και μοναδικός. Όχι! Εκείνος είναι απλώς η κορωνίς ενός εξαίσιου οικοδομήματος ή η κορυφή του ...παγοβουνου αν προτιμάτε! Διότι αν είχε μείνει, τούτη η πατρίδα, με την αγάπη και το σεβασμό ενός και μόνο ανθρώπου, του Σωκράτη εν προκειμένω, δεν θα υπήρχε στο χάρτη των εθνών σήμερα.
Υπήρξαν όμως στρατιές ολόκληρες Ελλήνων που έδωσαν ότι πολυτιμότερο έχει ο άνθρωπος, το πνεύμα τους, το αίμα, τη ζωή τους και την ψυχή τους, για να υφίσταται, έστω και συρρικνωμένος, ο γεωγραφικός χώρος που εμείς αποκαλούμε ακόμη και σήμερα Ελλάς, όπως και ο Σωκράτης πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια! Τόσα χρόνια δηλαδή όσο διήρκησε η πάλη του Έλληνα εναντίον κάθε είδους βαρβάρων, παλαιών και συγχρόνων που βάλθηκαν να αφανίσουν από προσώπου γης τον ελληνικό πολιτισμό και το λαό που τον δημιούργησε. Δεν το κατάφεραν όμως διότι δεν κατόρθωσαν ποτέ να σβήσουν το Φως και το Λόγο αλλ’ούτε και να καταβάλουν την ελληνική ψυχή. Αντίθετα ο ελληνικός πολιτισμός τους κατέκτησε! Όχι με τα όπλα αλλά με το πνεύμα, τις ιδέες, τα διδάγματά και τη μεγαλοσύνη του! Στοιχεία που μένουν αθάνατα και αναλλοίωτα μέσα στις χιλιετίες.
Αυτή τη χώρα επιβουλεύονται σήμερα και διασύρουν οι επίγονοι των βαρβάρων, οι οποίοι επιδιώκουν την διάλυση της Ελλάδος. Όχι δια των όπλων, όχι μόνον με την οικονομική υποδούλωση και εξαθλίωση του λαού της και τον υποβιβασμό της χώρας σε τριτοκοσμική αποικία αλλά και την παραγραφή της ιστορίας του!
Όλως ξαφνικα, οι Ίωνες της Μικράς Ασίας μετατρέπονται σε... προγόνους των ...Τούρκων! Οι Τρώες... βαφτίζονται... Σλαβομακεδόνες!!! Και η μινωική Κρήτη με την αμετάφραστη ακόμη και σήμερα, γραφή της, βαφτίζεται ξεδιάντροπα ως η αρχή και η βάση της ...σλαβομακεδονικής ...γλώσσας και διαλέκτου!!! Η αντίδραση του ...πολιτισμένου κόσμου; Μηδενική! Όπως ακριβώς και η αντίδραση από τη δική μας πλευρά διότι το ανύπαρκτο Υπουργείο Πολιτισμού καθεύδει και όπως πάντοτε, περί άλλων τυρβάζει!
Η συνταγή όμως είναι σαφής και δυστυχώς συντελούσης της δικής μας ανικανότητας και αβελτηρίας, φαίνεται να επιτυγχάνει! Στερείστε στον Έλληνα τη γλώσσα του, αποκόψετέ τον από την ιστορία του και τη θρησκεία του και τον εξαφανίσατε! Είπε κάποτε ο πατέρας της κυπριακής τραγωδίας διαβόητος Χένρυ Κίσσινγκερ. Και κι αυτό δείχνει να εφαρμόζει πιστά ένα ανεκδιήγητο, επίσης, Υπουργείο Παιδείας, εδώ και χρόνια!
Καταργεί μεθοδικά τις ρίζες τούτου του λαού. Τον έχει αποκόψει σε πρώτο στάδιο, από την γλώσσα του. Έχει ήδη καταργήσει, σαν άχρηστη πολυτέλεια, την Ιστορία από τα ελληνικά σχολεία με αποτέλεσμα τα παιδιά μας να συγχέουν την παλιγγενεσία του 1821 και το ΟΧΙ του 40 ... με την κατάκτηση του ...ΕURO από την Εθνική Ελλάδος το 2004, σαν ισάξια ιστορικά γεγονότα! Καταργούμε όμως και την θρησκεία σαν ...αχρείαστη και περιττή! Ίσως επειδή καταργώντας τη γλώσσα αδυνατούμε να παρακολουθήσομε τη θεία λειτουργία! Άφεριμ, λοιπόν. Άξιος ο μισθός των ξυλοσόφων Υπουργών Παιδείας. Κατάφεραν, σε τριάντα μόλις χρόνια, να διαγράψουν μια ιστορία πέντε χιλιάδων χρόνων και την πλουσιότερη γλώσσα της γης που εμφανίστηκε ποτέ! Άξιος, ξανά, ο μισθός τους!
Ένδεοι λοιπόν βλέπομε εκείνους που γνώριζαν ότι σε κάθε δυσκολία και διαμάχη, τούτος ο λαός στεκόταν δίπλα τους και όρθωνε το Λεωνίδα που κρύβεται μέσα του, για να υπερασπιστεί το δίκαιο και την ελευθερία. Όχι μόνο τη δική του αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας. Όπως ακριβώς συνέβει στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες, στην Κορυτσά, στην Αλβανία και την Κρήτη. Δείχνουν να ξεχνούν τις οφειλές τους σε αίμα και απεργάζονται την καταστροφή του, «για μια χούφτα... ευρώ» όταν οι ίδιοι «λησμονούν» και τις πολλαπλάσιες υλικές οφειλές τους. Και είναι τουλάχιστον περίεργο αυτό που παρακολουθούμε σήμερα. Χέρι-χέρι, εχθροί και σύμμαχοι του χθες, σε αγαστή συνεργασία, λοιδωρούν και απεργάζονται την καταστροφήν της χώρας μας, χρησιμοποιώντας κάθε μέσον, θεμιτό ή αθέμιτο, για να παραδώσουν την πατρίδα του Σωκράτη και τον ελληνικό λαό, «τοις κυσί».
Φυσικά δεν μπορούμε να αγνοήσομε το γεγονός ότι τα τελευταία 30 χρόνια, οι σημερινοί «διώκτες» μας, είναι εκείνοι που χρηματοδότησαν, είτε με «πακέτα στήριξης» είτε με τον αβίαστο και απλόχερο δανεισμό μας, με τεραστίων διαστάσεων ποσά, τη χώρα μας. ...Μέχρι που ανακάλυψαν (;) ότι όλα αυτά τα κεφάλαια πήγαν οπουδήποτε αλλού εκτός για το σκοπό που δόθηκαν! Τη στήριξη δηλ. της οικονομίας της χώρας. Εμείς για να μην επαναλάβομε τις γνωστές διαδρομές και την κομματική αβελτηρία και εκμετάλλευση των κεφαλαίων αυτών, θα αρκεστούμε να πούμε ότι πήγαν στον... βρόντο! Όπως λέει κι ο λαός μας. Προφανώς σήμερα το έμαθαν κι εκείνοι και... ψάχνονται! Δανεικά κι αγύριστα δεν ισχύει γι αυτούς! Και δικαιολογημένα! Όπως και να ’χει το πράγμα, οι άνθρωποι αυτοί δικαιούνται και πρέπει να πάρουν πίσω τα χρήματά τους με μια όμως ουσιώδη διαφορά. Χωρίς όμως ωμούς εκβιασμούς. Χωρίς τοκογλυφικούς τόκους. Αλλά προ πάντων, χωρίς να προσπαθούν να νεκραναστήσουν στην Ελλάδα το νεκρό αποικιοκρατικό δίκαιο του 19ου αιώνα.
Με λίγα λόγια, έστω κι αν φταίνε οι πολιτικοί μας ή ο εθισμός μας στον άμετρο καταναλωτισμό, ως λαού, δεν δικαιούνται να δανείζουν την Ελλάδα του Α. Παπανδρέου 1 δισ. το1990 και να πληρώνονται... 54 δισ. (!) το 2010. Δεν το θέλει ούτε ο θεός, ούτε ο διάβολος... πολλώ μάλλον εμείς.
Ζητείται λοιπόν σήμερα, ο ηγέτης εκείνος που πιστεύει στη σκέψη του Σωκράτη. Που αναγνωρίζει το αγιότερον της Πατρίδος και θα πράξει με γνώμονα την προτροπή του μεγάλου φιλοσόφου. Με σθεναρή στάση και αμετακίνητες θέσεις, πρέπει να επιβάλει τη δική μας οπτική γωνία και να ξεκαθαρίσει το σημερινό θολό τοπίο. Ίσως έτσι πεισθούν οι... εταίροι μας ότι αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Αν δεν πεισθούν, πιστεύω ότι θα έχουν στα χέρια τους μια καυτή πατάτα που δεν θα ξέρουν τί να την κάνουν. Τούτος ο λαός δείχνει πάντοτε ότι αντέχει στην πίεση και έχει ιώβειο υπομονή. Αλλά και εκρύγνηται επικινδύνως. Το ‘χει αποδείξει πάμπολλες φορές στο παρελθόν. Και παρατηρώντας την διαμορφούμενη κατάσταση σήμερα, είμαι σίγουρος ότι πλησιάζει επικίνδυνα το σημείο έκρηξης του.
Και να ‘ναι όλοι σίγουροι! Δεν θα χαριστεί σε κανένα!
