Τηλεγράφημα... στον ουρανό μέσα από τους χαρταετούς τους, έστειλαν την Καθαρά Δευτέρα οι μαθητές του 1ου Δημοτικού σχολείου Ηρακλείου (Ανωγειανό).
Η διευθύντρια του σχολείου, κ. Ελένη Πανακάκη, αναφέρει ότι « πιστεύεται πως πετώντας ψηλά τον αετό διώχνεις μακριά την κακή τύχη και όσο ψηλότερα φτάσεις τον αετό σου τόσο πιο τυχερός είσαι». Σχετικά με τη δράση των παιδιών, εξηγεί «Επειδή η δημιουργία του χαρταετού και το πέταγμα του είναι ένα όμορφο και διαχρονικό παιχνίδι, τα παιδιά του σχολείου μας θέλησαν να συμμετέχουν στο πανηγύρι των χρωμάτων στους ουρανούς την Καθαρή Δευτέρα .Έφτιαξαν λοιπόν με ιδιαίτερη χαρά τους χαρταετούς τους στο σχολείο και πιστεύοντας στην παράδοση, πως οι επιθυμίες τους θα πραγματοποιηθούν, τις έστειλαν μαζί τους στον ουρανό.»
Τα παιδιά θέλησαν, ο χαρταετός τους να πάρει μαζί του στα σύννεφα «Τους φόβους μου, «Τις αταξίες μου», «Τη λύπη μου», « Την αρρώστια της μητέρας μου», « Το άγχος μου στα διαγωνίσματα», « Τη φοβία για τους σκύλους», «Τον κακό μου εαυτό», « Την οικονομική κρίση», « Τα μαλώματα των γονιών μου», «Το φόβο μου για το σκοτάδι», «Την τρόικα», «Τον πόνο».
Οι ευχές τους που θα ΄θελαν να πάει στο Θεό ο χαρταετός τους είναι «Να έχουν δουλειά οι γονείς μου, να έχουμε υγεία και να γυρίσουμε μια μέρα στην πατρίδα μας», «Να έχει υγεία και λεφτά ο μπαμπάς να πάρει ένα φορτηγό και να έχει μια μεγάλη δουλειά», «Να αποκτήσω ένα άσπρο άλογο», «Να έχω ένα μαύρο σκυλάκι και η μαμά λεφτά», «Να βρει η μαμά δουλειά για να μπορούμε να πληρώνουμε τους λογαριασμούς», «Να μην συμβεί κανένα κακό στην οικογένεια μου», «Να σταματήσει η εξαφάνιση των ζώων», «Να πηγαίνουν όλα τα παιδιά σχολείο, να έχουν φαγητό και σπίτι», «Να κερδίσουμε στους σχολικούς αγώνες», «Να μην μαλώνω με τους φίλους μου», «Να φύγει η κρίση και να μην ξαναγυρίσει», «Να πεθάνουν όλοι οι κλέφτες», «Να μην πίνει μπίρες ο μπαμπάς μου», «Να βρέχει και στην Αφρική», «Να είναι καλά ο αδελφός μου στον ουρανό», «Να γίνω γίγαντας».
«Πιστεύουμε πως θα καταφέρουν να πετάξουν τον αετό τους πολύ ψηλά για να έχουν την τύχη και τη χαρά που τους αξίζει….», καταλήγει η διευθύντρια του σχολείου.