Όπως ανέφερε η διευθύντρια του Σισμανογλείου Νοσοκομείου, έγιναν προσπάθειες ανάνηψης εντός του ασθενοφόρου, ενώ επί 40 λεπτά και οι γιατροί του νοσοκομείου προσπαθούσαν να τον επαναφέρουν, χωρίς τελικά να τα καταφέρουν.
Η κηδεία του θα τελεστεί αύριο στις 3 το μεσημέρι από το νεκροταφείο Αμαρουσίου.
Ο Βασίλης Τσιβιλίκας γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη.
Πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1965 στη Νέα Ιωνία. Δύο χρόνια αργότερα ο Κάρολος Κουν τον καλεί στο Θέατρο Τέχνης. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ξεκινά να ασχολείται με την επιθεώρηση και στα μέσα της με την πρόζα.
Τη δεκαετία του '70 πρωτοεμφανίστηκε και στον κινηματογράφο. Η πρώτη ταινία που συμμετείχε ήταν «Η θεία μου η χίπισσα «του Αλέκου Σακελλάριου.
Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες: Ο κύριος σταθμάρχης (1972), Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972), Η Ρένα είναι «οφ-σάιντ» (1972), Ο κατεργάρης (1971), Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971), Η θεία μου η χίπισσα (1970).
Μέχρι την τελευταία στιγμή έπαιζε στο θέατρο, στην παράσταση Η Ζωή ποδήλατο.
Η είδηση του θανάτου του έχει προκαλέσει συγκίνηση και θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο.
Με ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού αναφέρει: «Ο Βασίλης Τσιβιλίκας υπηρέτησε επί μακρόν με συνέπεια και ήθος τη θεατρική τέχνη και αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό».
Τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του ηθοποιού έστειλε και ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης. «Ο αδόκητος θάνατος του ηθοποιού και κορυφαίου κωμικού Βασίλη Τσιβιλίκα αποτελεί μεγάλη απώλεια για τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο. Υπηρέτησε αγόγγυστα την ελληνική επιθεώρηση, προσφέροντας γέλιο και χαρά».
Στην «Π»
Ο γνωστός ηθοποιός, τον προηγούμενο Αύγουστο, είχε συμμετάσχει στην παράσταση «Λυσιστράτη» και, σε συνέντευξή του στην «Π» είχε πει για την επιθεώρηση ότι
«Δε νομίζω ότι έχει διαφορά, απλώς η επιθεώρηση δεν έχει βρει το σημερινό της πρόσωπο. Η ουσία είναι η ίδια, εκείνο που έχει αλλάξει είναι ότι η ζωή, η κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων με την εξουσία, οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, οι παραγωγικές τάξεις έχουν διαφοροποιηθεί πάρα πολύ κι αυτό η επιθεώρηση δεν μπόρεσε να το παρακολουθήσει κι έχει μείνει λίγο- πολύ στην πολιτική ανάλυση του 1970- 1980 κι αυτό είναι ένα μειονέκτημα για την επιθεώρηση».
=
