Εκφράζομαι σήμερα, μετά την υποψηφιότητά μου στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σεβόμενος τους συνοδοιπόρους μου και αυτούς που με τίμησαν με την ψήφο τους, προκειμένου να τοποθετηθώ δημόσια, όπως νομίζω έχουν υποχρέωση όλοι απέναντι στην κοινωνία, ιδιαίτερα σήμερα.
Αναφέρομαι και στη γενιά μου, μια γενιά που κοινωνικοποιήθηκε με το όραμα της Αλλαγής, που θα έφερνε το λαό στην εξουσία, που θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για αυτοδιαχείριση, όπου όλοι θα ήμασταν ίσοι απέναντι στο νόμο, στην πορεία προς το δημοκρατικό σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας…
Μόνο που στην πορεία προέκυψε, μερικοί να είναι πιο ίσοι απέναντι στο νόμο, στην κάλυψη θέσεων εργασίας, στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος, στη διαχείριση κοινωνικού, δημοτικού, συνεταιριστικού πλούτου και περιουσίας, με ανισότητες και προωθήσεις ημετέρων σε όλα τα επίπεδα.
Μετά προέκυψαν σκάνδαλα επί σκανδάλων, τα πάμπερς έγιναν το εθνικό μας εσώρουχο, οι επιδοτήσεις χρησιμοποιήθηκαν για άγρα κομματικής πελατείας και ψήφων, εκπαιδεύοντας τον κόσμο να μην παράγει αλλά να καταναλώνει, περιμένοντας να πέσει ξανά και ξανά η χρυσή βροχή. Άρχισε να επικρατεί ο νεοπλουτισμός, ένας ψευδεπίγραφος τρόπος ζωής - αλλοτρίωσης του χαρακτήρα και της ζωής μας- που κορυφώθηκε με την επικράτηση του λεγόμενου εκσυγχρονισμού, ο οποίος δεν έφερε τίποτε άλλο, από την υλική και πνευματική φτωχοποίηση της χώρας, μέσω μιας πλασματικής ευδαιμονίας των πιστωτικών καρτών, των δανείων, της χρηματιστηριακής λαίλαπας και της δραματικής συρρίκνωσης του παραγωγικού της ιστού!
Αμέσως μετά ήλθαν οι θιασώτες της επανίδρυσης του κράτους! Οι πολέμαρχοι των διαπλεκόμενων, ώσπου και αυτοί πιάστηκαν στη μέγγενη των σκανδάλων, μπλέχτηκαν στον ιστό της αράχνης ενός συστήματος που και οι ίδιοι εξέθρεψαν και ανέχτηκαν.
Ακολούθησε ο καρνάβαλος του «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»! Οι ίδιοι άνθρωποι, το ίδιο σύστημα αξιών και «διαχείρισης» του εθνικού πλούτου, ήρθε να μας δώσει τη χαριστική βολή! Δεν αλλάζουν – το σύστημα της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων παραμένει ως έχει- και φυσικά βουλιάζουμε! Αυτό το παρασιτικό κατεστημένο, απομυζεί εδώ και χρόνια τον κοινωνικό πλούτο, με την ανοχή μας! Αυτό χρεοκοπεί την πατρίδα για τα δικά του συμφέροντα! Την ανηθικότητα αυτού του καρνάβαλου, εκφράζει η καραμέλα της Λομβέρδιας «συνευθύνης». Συνευθύνη και συνυπευθυνότητα για την κοινωνία, μοναχοφαγία για αυτούς!
Με αφορμή βασικές ανάγκες των κοινωνιών και τη δίψα του λαού για αυτονόητα δικαιώματα, δημιουργήθηκε ένα νέο παρασιτικό κοινωνικό στρώμα, κομματαρχών, τοπαρχών, γραφειοκρατών της εξουσίας, κάθε είδους παρατρεχάμενων των γραφείων, στρατευμένων συνδικαλιστών και συνεταιριστών, που σφετερίζονται οτιδήποτε συλλογικό, για το συμφέρον μιας κάστας επιλεγμένων και για τον εαυτό τους φυσικά. Τα πάντα αλέθονται στον ολετήρα του μικροκομματισμού, του παραγοντισμού, της αδιαφάνειας και της διαπλοκής, με τις κοινωνίες σταθερά στο περιθώριο! Έτσι η εξουσία κατάντησε στη χώρα της δημοκρατίας να είναι κληρονομικό δικαίωμα στην κεντρική και στην τοπική πολιτική σκηνή!
Όλος αυτός ο συρφετός όλα τα νέα φυντάνια εκτρέφονται από την παθητικότητά μας! Αν κοιτάξουμε δίπλα μας, θα δούμε ποιοι τον αποτελούν! Τους γνωρίζουμε έναν - έναν προσωπικά και καλά τόσα χρόνια! Μπορεί να είναι φίλοι, σύντεκνοι, συγγενείς, γνωστοί, σύντροφοι, συμμαθητές και συνάδελφοι. Η διαφορά με το χθες είναι ότι σήμερα, δεν υπάρχει άλλο δεν είδα, δεν ξέρω! Οι εποχές της αθωότητας έχουν περάσει! Αυτό που αποτελεί την κυριότερη και πιο σημαντική υπέρβαση σήμερα, είναι να ξεκαθαρίσουμε τα του οίκου μας! Είναι ο βασικότερος κρίκος της αλυσίδας της εξουσίας που μπορούμε να επηρεάσουμε άμεσα με τη στάση μας!
Ευθύνη μας είναι να αποκαθηλώσουμε από τη βάση του, το σύστημα αυτό της εξουσίας, μαζί με τα άτομα που το εκπροσωπούν. Έχουμε χρέος να αγωνιζόμαστε για τη ζωή μας χωρίς πάτρωνες, χωρίς να μπαίνουμε στον πειρασμό να γευόμαστε τα αποφάγια τους, γιατί τότε θα τους έχουμε χαρίσει τις συνειδήσεις μας! Αυτό επιζητούν για να έχουν άλλοθι!
Ένα μεγάλο μέρος της υστέρησης σε τοπικό επίπεδο, οφείλεται στο διαχρονικό, ηθελημένο αποκλεισμό των πολιτών από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, στην έλλειψη ελέγχου και διαφάνειας στην κατάρτιση των προϋπολογισμών, στην αστοχία επενδυτικών κατευθύνσεων, με προτεραιότητες που δεν προώθησαν την παραγωγή και απειλούν να αλλοιώσουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, την αναγνωρισιμότητα και τον αυθεντικό χαρακτήρα ανθρώπων και περιοχών, πολιτισμού και φύσης! Όλες οι σημαντικές για τον τόπο μας αποφάσεις, δεν είχαν τη νομιμοποίηση των τοπικών κοινωνιών, δεν υπήρξε ανοιχτή, πλατιά διαβούλευση, αλλά συνδιαλέγονταν ετερόκλητοι «πεφωτισμένοι» παράγοντες μεταξύ τους, ικανοποιώντας ο καθένας στην καλύτερη περίπτωση τη ματαιοδοξία του! Αυτοαναγορεύονται εδώ και χρόνια σε τιμητές και εκφραστές της κοινωνικής ολότητας, δημιουργώντας τετελεσμένα σε θέματα στρατηγικής σημασίας, που απουσιάζουν ως συνήθως από τη θεματολογία των εκλογών.
Ο τόπος μας δεν κυβερνάται βάσει θεσμικών συλλογικών οργάνων και συμφερόντων, αλλά από σύντεκνους, κουμπάρους, συγγενείς, εξαρτημένους παρατρεχάμενους της εξουσίας, κομματικούς νεροκουβαλητές, βάσει καθαρά ιδιοτελών συμφερόντων, με λίγη λουκομόσκονη από χάρες, εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια για τους ιθαγενείς, για να δημιουργήσουν συνενόχους! Οι κοινωνίες γεύονται τώρα τα πικρά αποτελέσματα αυτών των επιλογών. Το παρασιτικό παρακράτος που εκπροσωπείται κυρίως από άτομα τα οποία δε μπήκαν καν στη διαπάλη της ζωής, δε δούλεψαν, δεν πάλεψαν για τον επιούσιο, είναι αυτοί που θέλουν να διαφεντεύουν και να απολαμβάνουν τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο, δίχως να ιδρώσουν!
Να έχουμε λοιπόν έγνοια για τον τόπο μας! Όλα όσα συμβαίνουν μας αφορούν άμεσα, επειδή θα διαμορφώσουν τις επόμενες γενιές εξουσίας και ίσως συμβάλουμε και εμείς με τη στάση μας, με τις επιλογές μας, με την αδράνειά μας, στην παγίωση και διαιώνιση ενός συστήματος κακιστοκρατών, που θα οδηγήσει τον τόπο σε ακόμα χειρότερο μαρασμό. Οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη για βάθεμα της δημοκρατίας, για θέσπιση λαϊκών συνελεύσεων, όπου θα παίρνονται αποφάσεις για τα σημαντικά ζητήματα. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε κινήσεις πολιτών, κινήσεις νεολαίας, κινήσεις αγροτών και άλλων επαγγελματιών κλάδων, να βρούμε διεξόδους, να δράσουμε εμείς για τη ζωή μας, να απαιτήσουμε τη διαχείριση πόρων για εμάς και όχι για τη γραφειοκρατία. Να γίνουμε δημιουργικοί, και όχι να μας μοσχοπουλάνε λύσεις ξένες προς τα πραγματικά μας συμφέροντα. Μας φτάνει να γινόμαστε χειροκροτητές και να γεμίζουμε τις προεκλογικές συγκεντρώσεις; Μας αρκεί να γεμίζουμε τα ψηφοδέλτια με κενά; Το πελατειακό σύστημα, φρενάρει την ανάπτυξη, την πρωτοβουλία, φρενάρει την παραγωγικότητα, επειδή στηρίζεται στην αναξιοκρατία και την αδικία, επειδή αντιμετωπίζει τον πολίτη ως αντικείμενο, ως εμπόρευμα που πωλείται και αγοράζεται. Οι θιασώτες αυτού του συστήματος πρέπει να ηττηθούν πολιτικά, για να μπορέσουν να ανασάνουν οι κοινωνίες!
Σήμερα οι παρασκηνιακοί μηχανισμοί και οι άνθρωποι που τους κινούν, βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλους τους χώρους, σε όλες τις παρατάξεις! Ο ένας στηρίζει τον άλλον, όχι επειδή υπάρχει συνεργασία για το συμφέρον και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αλλά για να εξασφαλίσουν μερίδιο στη νομή της εξουσίας, την κάλυψη θέσεων, το βόλεμα ημετέρων, την εξυπηρέτηση πελατείας βουλευτών και τη διεκδίκηση μέρους των έργων, με αντάλλαγμα τη σιωπή και τη συναίνεση. Υπό αυτές τις συνθήκες, νομίζω ότι δεν ωφελεί πια την κοινωνία η συμμετοχή σε τοπικές παρατάξεις, που ουσιαστικά έχουν απεμπολήσει το θεσμικό τους ρόλο και λειτουργούν μόνο προεκλογικά. Θέλοντας να ταράξω λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα, εύχομαι σε όλους καλές δουλειές!
Ο Σωκράτης όταν ρωτήθηκε πια πόλη διοικείται παράνομα είπε: « η πόλη στην οποία οι άρχοντες τοποθετούνται από φατρίες» (Σωκράτης (Ανθ. Στοβ. Γ, 81)
• O Φίλιππος Βαμβουκάκης είναι ενεργός πολίτης Μαλεβιζίου
