Το πρόγραμμα «βουνό» για τον Εργοτέλη κόντρα στους «μεγάλους» των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης τερματίστηκε το προηγούμενο Σάββατο στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, με απολογισμό μόλις 2 βαθμών, στις ισοπαλίες με ΑΕΚ στο Παγκρήτιο και Άρη στο «Κλ. Βικελίδη».

Η μικρή συγκομιδή «καθήλωσε» τον Εργοτέλη στη 10η θέση με 23 βαθμούς, ενώ το ίδιο διάστημα οι 6 ομάδες που βρίσκονται κάτω απʼ αυτόν πλησίασαν, προσθέτοντας πίεση στη συνέχεια της προσπάθειας της κρητικής ομάδας.

Οι 8 αγωνιστικές που απομένουν μέχρι τη λήξη της φετινής διοργάνωσης επιφυλάσσουν αναμετρήσεις πιο βατές στις οποίες ο Εργοτέλης μπορεί να διεκδικήσει κέρδος από όλες, παίζοντας με αντιπάλους μεσαίου ή μικρού «βεληνεκούς».

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ανάγκη να πάρει οπωσδήποτε βαθμούς κάνει τους αγώνες που ακολουθούν, με ξεκίνημα αυτόν με τον Αστέρα στην Τρίπολη, να θεωρούνται ματς «χωρίς αύριο» για τους «κιτρινόμαυρους».

Απέναντι στους «μεγάλους» ο Εργοτέλης είχε πράγματι δύσκολες αποστολές παίζοντας με ομάδες ανώτερες από τις οποίες προσπάθησε χωρίς επιτυχία να πάρει τουλάχιστον μια νίκη.

Από την άλλη όμως δεν είχε να αντιμετωπίσει την πίεση, που στο εξής γίνεται διπλή καθώς αφενός οι βαθμολογικές ανάγκες αφετέρου η αναμέτρηση με συγκροτήματα κόντρα στα οποία η αποτυχία δε μπορεί να δικαιολογηθεί εύκολα, «υποχρεώνουν» την κρητική ομάδα να πάρει τις νίκες που δε μπόρεσε τις προηγούμενες 6 αγωνιστικές.

Τα πραγματικά …δύσκολα αρχίζουν τώρα για τον Εργοτέλη με παρτενέρ όχι τους «μεγάλους» αλλά τους «μικρούς» της Σούπερ Λίγκα.

Παιχνίδια στα οποία η νίκη δεν είναι τόσο υπόθεση αγωνιστικής επάρκειας μέσα στο γήπεδο, όσο πάθους και θέλησης.

Μʼ άλλα λόγια ο Εργοτέλης θα πρέπει να ξαναφορέσει το μαχητικό του πρόσωπο που μας είχε συνηθίσει στα περισσότερα χρόνια της παραμονής του στη Σούπερ Λίγκα.

Τότε που πάνω από τις εντυπώσεις, μετρούσε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης με την κρητική ομάδα να καλείται να αποδείξει ότι δεν έχουν ατροφήσει τα στοιχεία του οργανισμού της.

Αντώνης Σαριδάκης